Categorie archief: Schoenen

Smaak van de maand – oktober

Het is weer het eind van elke maand, dus tijd een blog over mijn huidige obsessies, verslavingen, behoeftes, fascinaties, lievelingswinkels en wat dies meer zij. Want bij mij verandert toch alles elke maand. Althans, daar lijkt het soms wel op.

Het wordt langzaam kouder en dan merk ik bij mezelf dat er bij mij toenemende behoefte ontstaat aan warme dingen. Thee, sokken, sjaals, gewoon alles wat je associeert met het knusse van de herfst. Vorig jaar heb ik een teddyberenjas gekocht, maar die was eigenlijk niet zo mooi en is ook nog eens een stuk meer niet zo mooi geworden doordat de vacht is gaan klonteren, dus ik heb een nieuwe gekocht, dit keer langer en ook teddyberenkleurig. Heerlijk. Ik heb deze maand ook 2 paar laarzen gekocht, allebei van Shabbies. Ik wilde namelijk een paar enkellaarsjes, die ik ook heb gescoord, maar toen kreeg ik een folder mee, waarin een paar hoge blauwe laarzen stonden met dikke grijze sokken die erbovenuit kwamen en toen kon ik aan niks anders  meer denken. Bovendien had ik vrijdag een ‘ik werk me de tiefus dus ik koop wat ik wil’-bui (doorgaans het voorland voor grote financiële tekorten, maar goed), dus nu bezit ik de droomlaarzen. Maar nog niet de grijze sokken, die misschien wel beenwarmers zijn. Als iemand ze weet te vinden, houd ik me van harte aanbevolen. Ik ga in elk geval vast met mijn nieuwe laarzen op een muurtje aan het water interessant in de verte staren. En nadenken over mijn bestedingspatroon. Maar niet te lang.

95363_44015_78859_16092016_1623

Omdat ik het niet per se nodig vind dat mijn gehele collecties smaak van de maand alleen maar gaan over allerlei dingen die ik koop, wil ik ook wat aandacht besteden aan Amy Schumer. Ik vind haar dus echt fantastisch. Eerder heb ik Trainwreck gezien, een film die ik vermakelijk maar niet levensveranderend en ook niet eens zo vreselijk hilarisch vond, maar deze maand heb ik een paar keer geluisterd naar een opname van een stand-up show van haar en haar boek The Girl With The Lower Back Tattoo* gelezen, en van beiden heb ik heel erg veel plezier gehad. Ik vind haar behalve grappig ook behoorlijk slim, en dat zijn kwaliteiten die iedereen wat mij betreft nodig heeft. Wat ik heel bijzonder vond was hoe ze schrijft over hoe introvert zij en zo’n beetje haar hele team van mensen die ervoor betaald worden om altijd grappig te zijn in werkelijkheid zijn – dat ze het liefst alleen is en dat ze echt moet herstellen van een periode ‘aan’ hebben gestaan. Herkenbaar. Ook het hoofdstuk over hoe ze stand-up comedian is geworden was een eye-opener: ik had niet echt een idee van hoe dat gaat, maar mijn beeld was wel iets als ‘je schrijft een show en voert hem op en als je goed bent word je beroemd’, maar in haar praktijk was dat echt anders. Blijkt ook hier de 10.000 uren regel te gelden. Jammer eigenlijk.

tonyIn de aanloop naar de halve marathon heb ik ontzettend veel bieten gegeten. In eerste instantie heb ik bietensap gemaakt met de slowjuicer, maar op een gegeven moment ben ik alles met bietjes gaan eten. Bietensalade, bietenspread met feta, bietenburgers, bieten uit de oven. En nu de halve marathon in het verleden ligt, constateer ik dat ik er een verslaving aan bieten aan heb overgehouden. Heerlijk. En op een ander niveau vind ik ook een van de drie nieuwe Limited Edition-repen van Tony Chocolonely heerlijk: de melkchocolade met cola. Klinkt vies, maar smaakt geweldig. De andere twee (witte chocolade met wortel en puur met gember en citroen) heb ik ook getest, maar die deden mij niks. Ik zal dus met het oog op de beperktheid van de voorraad even flink moeten inslaan. Maar er zijn ergere dingen dan chocola kopen, lijkt me. Overigens moet ik per vandaag weer flink gaan lijnen, dus ik denk dat ik wel een maand of zes met een reep zal moeten doen, maar dat zien we dan wel weer. De laatste smaak van de maand is misschien een beetje raar, want dat is rode wijn – op zich natuurlijk helemaal niet zo bijzonder, maar dat drink ik gewoon niet zo vaak. M had laatst een rode merlot van de Hema en die vond ik zo lekker dat ik er zowaar 3 glazen van heb gedronken. En dat zou ik zomaar nog een keer kunnen doen.

* Als je het boek bestelt via deze link krijg ik geld van Bol. Make me rich, people. Please.

Sample sales

Ik ben aangemeld op een grote hoeveelheid nieuwsbrieven. Dat heeft tot gevolg dat ik elke dag wel een paar leuke mails krijg, met vrolijke plaatjes die me hebberig maken, maar die delete ik meestal snel. Want als je maar genoeg wordt geattendeerd op dingen die je potentieel zou willen hebben, stomp je af. Of ik in elk geval wel – ik heb toch niet het budget om alles te kopen waarmee die nieuwsbrieven me proberen te verleiden, dus dan blijft het vaak bij kijken alleen. Maar soms heb ik de jackpot, en heel soms heb ik twee keer de jackpot: vorige week werd ik uitgenodigd voor maar liefst 2 sample sales van merken waar ik vaak wel de waardering, maar jammer genoeg niet altijd het budget voor heb. Het schoenenmerk United Nude (heel bijzondere schoenen, ontworpen door de zoon van Rem Koolhaas – ik weet dat architectuur niet erfelijk is, maar oog voor design denk ik wel) en het kledingmerk LaDress (kekke jurkjes voor raadsleden, nieuwslezeressen en vrouwen met een serieuze carrière, of in elk geval een serieuze bankrekening) nodigden mij beiden uit voor sample sales, die van United Nude op het Westergasterrein en die van LaDress in het World Fashion Center. Ik was toch in Amsterdam (nou ok, ik zorgde dat ik in Amsterdam was), dus niets hield mij tegen. Zelfs niet de lichte huiver voor grote hoeveelheden mensen die op een koopje uit waren en mij opzij zouden hoeken om bij ‘hun’ schoenen of jurkje te kunnen komen – want voor Drie Dwaze Dagen-taferelen loop ik bij voorbaat gillend weg.

sample1

De hysterische toestanden vielen gelukkig mee. Bij United Nude kwam dat doordat er 2 mannen als bewaking bij de deur stonden, die erop moesten toezien dat er maximaal 20 mensen tegelijk binnen waren. Voor de sample sale van LaDress moest je een kaartje bestellen, dus vermoedelijk was daar ook een vol=vol beleid, maar deze sale was ook in een enorme hal, dus dan loop je elkaar niet zo snel voor de voeten bij het uitzoeken van je jurkjes. In beide locaties waren de spullen per maat uitgestald, zodat ik snel alles kon vinden. En dan blijk ik, hoewel onervaren in deze winkelmethode, een tactiek te hebben: ik pak eerst alles wat me wel leuk lijkt, dan ga ik passen en daarna leg ik ongeveer 80% terug. Ja, ik leg het keurig terug, anders dan sommige anderen; bij LaDress waren de pasruimtes een totale chaos, waarbij een grote hoeveelheid dames hun uiterste best deden om dingen die door de mensen die in hun ondergoed door elkaar heen liepen liefdeloos terzijde waren geworpen toch zo snel mogelijk weer in de rekken te krijgen. Bovendien heb ik me een aantal dingen voorgenomen over de aanschaf van kleding schoenen: ik mag geen basics meer kopen (die heb ik al genoeg), dus als het niet bijzonder is, gaat het niet mee naar huis. Bij United Nude is dat makkelijk, want alles is al snel bijzonder, maar mijn tulip-laarzen* (nu voor €50) zijn wel heel raar, en bij LaDress heb ik alle gewone jurkjes laten hangen en me laten verleiden door een Art Dress (die ik al lang wilde)**. Ik heb veel geld uitgegeven, maar ik ben heel erg blij met mijn aanschaffen. En nu hoop ik dat ik voorlopig niet meer voor een sample sale word uitgenodigd. Want die gekkigheid kan ik niet onbeperkt betalen.

sample2*En het andere paar laarzen en de schoenen die ik gekocht heb ook. Nou ja, niet raar, maar wel heel mooi.

**OK, en nog 2 jurkjes, maar die zijn echt een aanvulling op het assortiment.

Comfort

Om de een of andere reden is de herfst voor mij reden om doorlopend op zoek te zijn naar comfort. Dan heb ik het vooral over dingen die mij een warm gevoel geven, dus lekkere thee en koffie die bij het seizoen passen (in een vorig leven dronk ik bij Starbucks de Pumpkin Spice Latte, maar daar zitten een miljoen calorieën in, dus nu ben ik op zoek naar een vervanger), muziek met een hartverwarmend effect, fijne, zware parfums, kaarsjes en lekker warme kleren. Dus ik ben bijna helemaal gestopt met shoppen naar buitenkleding en ik richt me volledig op de zogeheten loungewear. Bij normale mensen heet dat een pyjama, of desnoods chillpants, maar ik vind loungewear wel een mooie term, want dat klinkt niet alsof je liever in bed zou liggen, maar wel alsof je lekker aan het ontspannen bent in je eigen huis, met die eerdergenoemde warme luchtjes, liedjes en drankjes. Mijn favoriete loungewearleverancier is de Engelse firma Hush, want die maken dingen die niet alleen lekker zitten, maar ook gewoon mooi zijn. Ik heb mezelf onlangs getrakteerd op een chilloutfit die ik zo fraai vind dat ik er bijna mee naar buiten zou gaan (voor wat ik ervoor betaald heb zou dat niet eens zo heel raar zijn overigens), en ik heb nog een behoorlijk lange wishlist, maar ik zou een burnout moeten hebben om al die aanschaffen te rechtvaardigen.JOG4-CAM-01

Wat ik aan comfortkleding aan mijn voeten doe is een stuk lastiger. Ik vind Uggs echt spuuglelijk, maar ze zitten lekker. Of eigenlijk zitten ze niet eens zo heel lekker, want ze geven helemaal geen steun aan mijn voeten, en dat vind ik wel prettig, maar ze zijn wel heel warm, en dat is buitengewoon noodzakelijk in een huis zoals het onze, met een tegelvloer en geen centrale verwarming, maar een gaskachel in de woonkamer die het hele huis moet verwarmen. Ik heb het gewoon vaak koud, en volgens mijn moeder heb je het sneller warm als je warme voeten hebt. Dus dan draag ik Uggs. Ik ben al aan mijn tweede paar toe; het eerste gebreide paar was nog wel ok om naar te kijken, maar nu draag ik het klassieke model, en die zijn niet om aan te zien. Die van mij zien er ook nog extra smerig uit, want er zitten vlekken op, die veroorzaakt zijn door een tragisch kookongeluk met eiwit, maar het ziet eruit of een buitengewoon smerige voetfetisjist eroverheen georgasmeerd heeft. Dat iemand een voetfetisjist is vind ik al onbegrijpelijk, maar een voetfetisjist die opgewonden zou kunnen raken van Uggs? Ik denk dat op zo iemand zelfs in de voetfetisjisten-scene wordt neergekeken. Ik heb wel hele fijne dikke sokken van Hush, waar ik dan weer niet op naar buiten kan (al vind ik dat ik eigenlijk ook niet naar buiten kan op Uggs, maar dat is uit esthetische en niet uit praktische overwegingen). Deze week heb ik nieuwe pantoffels gekocht: Mahabis, die wel steun geven aan mijn voeten, niet al te lelijk zijn en heerlijk warm zijn. En ik kan er zooltjes onder klikken, mocht ik even naar buiten willen. Maar waarom zou ik eigenlijk? Binnen is het warm…