Categorie archief: Smaak van de maand

Smaak van de maand – november

Het is weer het eind van de maand, dus tijd een blog over mijn huidige obsessies, verslavingen, behoeftes, fascinaties, lievelingswinkels en wat dies meer zij. Want bij mij verandert toch alles elke maand. Althans, daar lijkt het soms wel op.

Ik weet dat ik voor mijn eigen neurotische blogschema iets te vroeg ben met de smaak van de maand, maar ik ga vandaag op sprs.me en ik vermoed dat het leuker is als ik daar maandag over schrijf dan als ik dan met de smaak van de maand kom. Dan is het dus beter om het neurotische schema te laten vallen. Dat is misschien sowieso wel een keer verstandig, want na mijn paniekblog van vorige week heb ik moeten constateren dat de smaak van de maand november eigenlijk gewoon de zure smaak van dat je zeker weet dat alles langzaam uit je handen glipt is. En omdat ik me het liefst zou willen verstoppen heb ik op het moment nog meer dan eind oktober behoefte aan gezelligheid en warmte in mijn eigen huis. Gelukkig blijkt dat ook een echte trend, zeker in Engeland (die trends volg ik sowieso liever dan trends in Nederland, want Rens Kroes vind ik verschrikkelijk), want iedereen lijkt daar bezig met ‘hygge’. Dat is een Deens woord dat volgens mij gewoon iets als ‘knusheid’ betekent, maar dat als parapluterm wordt gebruikt voor het leven in Scandinavië en hoe heerlijk dat aan alle kanten is. Er zijn meerdere boeken over geschreven, waarvan ik er op het moment 3 bezit, omdat ik constateer dat lezen over een andere leven een mooie vorm van vluchtgedrag is. Nou weet ik niet of ik zou willen leven als een Noor (ik ben geen minimalist en ik ga ook niet jagen), maar sommige aspecten van die levensstijl spreken me zeer aan. Ik ga denk ik beginnen met een grote trui.

CtG3Kj5WEAEGrn0.jpg

Misschien is dit ook wel de plek om mijn meest recente idiote verslaving te bekennen. Ik ben namelijk geobsedeerd door geurkaarsen. Niet alle geurkaarsen, want van cheap-ass geparfumeerde theelichtjes krijg ik vooral hoofdpijn (en als ik toch bezig ben: die stomme stokjes die uit flessen steken slaan nergens op en maken me daarom altijd chagrijnig), maar de kaarsen van Rituals. Ik kreeg laatst bij aanschaf van veel spullen 2 kaarsen gratis, en die vond ik heel lekker ruiken, dus toen heb ik een klein doosje met 4 kaarsen besteld, die ook allemaal heel lekker ruiken. Omdat ik ook nog eens intens geniet van de decembergeur in douchegel-, thee- en badschuimvorm, ambieer ik ook de geurkaars uit die reeks. Dat alles zou uiterst redelijk zijn, ware het niet dat ik nog geen enkele kaars heb aangestoken. Dus ik koop ze wel, ik ben er ook heel blij mee, ik vind de geuren heerlijk, maar om ze nou aan te steken, ho maar. Zouden geurkaarsen de nieuwe opschrijfboekjes worden? Ik heb ook een la vol onbeschreven opschrijfboekjes, dus wellicht. Maar dan zou dat betekenen dat ik stop met nieuwe opschrijfboekjes te kopen en ik denk eerlijk gezegd dat dat ook niet gaat gebeuren. Dus misschien is het het beste als ik een onbeschreven opschrijfboekje ga inzetten om over mijn geurkaarsen te schrijven.

3876-013876_privatecollectionminigiftset

Heel de wereld (of althans, iedereen die van series houdt, Netflix heeft, een jaar of 10 geleden ook heel veel televisie heeft gekeken en die een vrouw is) is op het moment bezig met de vier nieuwe afleveringen van de Gilmore Girls. Nou heb ik destijds de serie niet gevolgd, al zapte ik niet per se weg als het op tv was, want ik werd een beetje moe van die vrouwen die zo snel praatten (dat doe ik zelf al genoeg), maar iedereen is zo enthousiast over de nieuwe afleveringen dat ik ze ook wil kijken. Maar dat kan pas als ik eerst de oude afleveringen heb gekeken, want los van mijn eigen persoonlijke neuroses waarbij je natuurlijk niet eerst een later toegevoegd seizoen kan kijken als je de rest niet gekeken hebt, vermoed ik dat ik er ook geen ene moer van ga snappen als ik achteraan instap. Gelukkig heeft Netflix ook alle oude afleveringen in de collectie opgenomen, dus ik ben deze week begonnen. 7 seizoenen van ongeveer 20 afleveringen per seizoen kijken om daarna 4 nieuwe afleveringen te kijken. Het lijkt een beetje op mijn Star Wars marathon. Ik hoop maar dat het het waard is. Vooralsnog heb ik vooral de theme song in mijn hoofd.

Smaak van de maand – oktober

Het is weer het eind van elke maand, dus tijd een blog over mijn huidige obsessies, verslavingen, behoeftes, fascinaties, lievelingswinkels en wat dies meer zij. Want bij mij verandert toch alles elke maand. Althans, daar lijkt het soms wel op.

Het wordt langzaam kouder en dan merk ik bij mezelf dat er bij mij toenemende behoefte ontstaat aan warme dingen. Thee, sokken, sjaals, gewoon alles wat je associeert met het knusse van de herfst. Vorig jaar heb ik een teddyberenjas gekocht, maar die was eigenlijk niet zo mooi en is ook nog eens een stuk meer niet zo mooi geworden doordat de vacht is gaan klonteren, dus ik heb een nieuwe gekocht, dit keer langer en ook teddyberenkleurig. Heerlijk. Ik heb deze maand ook 2 paar laarzen gekocht, allebei van Shabbies. Ik wilde namelijk een paar enkellaarsjes, die ik ook heb gescoord, maar toen kreeg ik een folder mee, waarin een paar hoge blauwe laarzen stonden met dikke grijze sokken die erbovenuit kwamen en toen kon ik aan niks anders  meer denken. Bovendien had ik vrijdag een ‘ik werk me de tiefus dus ik koop wat ik wil’-bui (doorgaans het voorland voor grote financiële tekorten, maar goed), dus nu bezit ik de droomlaarzen. Maar nog niet de grijze sokken, die misschien wel beenwarmers zijn. Als iemand ze weet te vinden, houd ik me van harte aanbevolen. Ik ga in elk geval vast met mijn nieuwe laarzen op een muurtje aan het water interessant in de verte staren. En nadenken over mijn bestedingspatroon. Maar niet te lang.

95363_44015_78859_16092016_1623

Omdat ik het niet per se nodig vind dat mijn gehele collecties smaak van de maand alleen maar gaan over allerlei dingen die ik koop, wil ik ook wat aandacht besteden aan Amy Schumer. Ik vind haar dus echt fantastisch. Eerder heb ik Trainwreck gezien, een film die ik vermakelijk maar niet levensveranderend en ook niet eens zo vreselijk hilarisch vond, maar deze maand heb ik een paar keer geluisterd naar een opname van een stand-up show van haar en haar boek The Girl With The Lower Back Tattoo* gelezen, en van beiden heb ik heel erg veel plezier gehad. Ik vind haar behalve grappig ook behoorlijk slim, en dat zijn kwaliteiten die iedereen wat mij betreft nodig heeft. Wat ik heel bijzonder vond was hoe ze schrijft over hoe introvert zij en zo’n beetje haar hele team van mensen die ervoor betaald worden om altijd grappig te zijn in werkelijkheid zijn – dat ze het liefst alleen is en dat ze echt moet herstellen van een periode ‘aan’ hebben gestaan. Herkenbaar. Ook het hoofdstuk over hoe ze stand-up comedian is geworden was een eye-opener: ik had niet echt een idee van hoe dat gaat, maar mijn beeld was wel iets als ‘je schrijft een show en voert hem op en als je goed bent word je beroemd’, maar in haar praktijk was dat echt anders. Blijkt ook hier de 10.000 uren regel te gelden. Jammer eigenlijk.

tonyIn de aanloop naar de halve marathon heb ik ontzettend veel bieten gegeten. In eerste instantie heb ik bietensap gemaakt met de slowjuicer, maar op een gegeven moment ben ik alles met bietjes gaan eten. Bietensalade, bietenspread met feta, bietenburgers, bieten uit de oven. En nu de halve marathon in het verleden ligt, constateer ik dat ik er een verslaving aan bieten aan heb overgehouden. Heerlijk. En op een ander niveau vind ik ook een van de drie nieuwe Limited Edition-repen van Tony Chocolonely heerlijk: de melkchocolade met cola. Klinkt vies, maar smaakt geweldig. De andere twee (witte chocolade met wortel en puur met gember en citroen) heb ik ook getest, maar die deden mij niks. Ik zal dus met het oog op de beperktheid van de voorraad even flink moeten inslaan. Maar er zijn ergere dingen dan chocola kopen, lijkt me. Overigens moet ik per vandaag weer flink gaan lijnen, dus ik denk dat ik wel een maand of zes met een reep zal moeten doen, maar dat zien we dan wel weer. De laatste smaak van de maand is misschien een beetje raar, want dat is rode wijn – op zich natuurlijk helemaal niet zo bijzonder, maar dat drink ik gewoon niet zo vaak. M had laatst een rode merlot van de Hema en die vond ik zo lekker dat ik er zowaar 3 glazen van heb gedronken. En dat zou ik zomaar nog een keer kunnen doen.

* Als je het boek bestelt via deze link krijg ik geld van Bol. Make me rich, people. Please.

Smaak van de maand – september

Het is weer het eind van elke maand, dus tijd een blog over mijn huidige obsessies, verslavingen, behoeftes, fascinaties, lievelingswinkels en wat dies meer zij. Want bij mij verandert toch alles elke maand. Althans, daar lijkt het soms wel op.

In de voorbereiding op mijn masturdating-weekend met sprs.me ben ik me intensief aan het verdiepen in reizen met alleen handbagage. Het leek me namelijk een goed plan om voor een reis voor 1 persoon van 3 dagen niet met de gebruikelijke hutkoffer te reizen en dan weer 45 minuten bij een bagageband te gaan staan, dus ik heb een kek rood koffertje gekocht dat ik niet hoef in te checken. Maar ja, omdat ik dus normaal gewoon een schier onbeperkte hoeveelheid ruimte heb om alles wat ik eventueel mogelijkerwijs zou kunnen gebruiken als ik een nachtje buiten de deur slaap, ben ik helemaal niet gewend om effectief in te pakken. Nu moet dat wel, dus ik ben me aan het verdiepen in handige manieren om je kleine koffertje in te pakken en in sites die me uitleggen wat je moet meenemen als je 3 dagen weggaat en een kleine koffer hebt. Dat ik geen idee heb waar ik heen ga draagt overigens niet echt bij aan de effectiviteit, maar ik ben in elk geval voorbereid op de last-minute voorbereiding, die zal plaatsvinden als ik weet hoe warm of koud het op de plaats van bestemming is. Ergens snap ik wel dat het een beetje stom is om deskundig advies in te winnen over hoe je je koffer moet inpakken, maar het is voor mij een manier om grip op de spanning over de onbekende reis te krijgen, dus ik ga lekker verder.

march-avenue-spinner-66-cm

Bovendien ben ik vast begonnen met het verzamelen van kleine flesjes shampoo, huidverzorgingsproducten en doucheschuim, want al mijn full-size verpakkingen zijn meer dan 100 ml, en die mogen niet mee in het vliegtuig (want ik zou een terroristische aanslag kunnen plegen met mijn nachtcrème). Zo heb ik onlangs bij Beauty Flash in het kader van de huidverzorgingsobsessie van vorige maand een boel spullen van Dermalogica besteld, en daar kreeg ik gratis een toilettasje met handige kleine flesjes producten die ik toch al gebruik bij. En toen ik op de site van Molton Brown aan het fantasy-shoppen was (dus dingen in het mandje doen en dan gewoon niet afrekenen en weggaan), zag ik dat ik, als ik een redelijk bedrag uitgaf, 5 kleine flesjes douche- en badgel van ze zou krijgen, dus toen moest ik wel ook daadwerkelijk afrekenen. Toen ik aan B bekende dat ik als een idioot kleine flesjes aan het hamsteren was, vertelde hij me dat de Etos of het Kruidvat een heel schap met mini-flesjes heeft, dus ik kan mijn lol op. Dat ik inmiddels genoeg miniatuurverpakkingen heb om ongeveer 24 reizen van 3 dagen te maken is natuurlijk helemaal het punt niet.

rosa-6-travelsetOp de valreep van de maand heb ik een nieuwe serie-verslaving, en wel aan Luke Cage. De serie is op 30 september in zijn geheel op Netflix gezet, en ik heb gelijk 3 afleveringen achter elkaar gekeken. Luke Cage is een gigantische badass, die in Harlem woont en daar met zijn ondoordringbare huid ten strijde trekt tegen de bad guy, die ook niet 100% evil is, want dat zou te makkelijk zijn. Superheroes blijven mijn guilty pleasure, en ik hou het meest van de Marvel-superheroes, want die zijn een beetje grappig, en kwetsbaar, maar ook superstoer, en de series zitten slim in elkaar en verwijzen naar elkaar. Er zijn er 3 op Netflix die in New York spelen, Jessica Jones, Daredevil en nu dus Luke Cage, en ik geloof dat er een serie komt waarin ze samenwerken, maar er is al wat overlap geweest, want ik heb een personage uit Daredevil bij Luke Cage gezien, en tussen Luke Cage en Jessica Jones, de personages dus, is er een behoorlijke overlap geweest, en dat bedoel ik inderdaad in de erotische zin van het woord. Daredevil heb ik overigens niet afgekeken, dus als ik klaar ben met Luke Cage (als ik met dit tempo doorga, duurt dat nog ongeveer een week), zal ik die ook afronden. En dan kan ik Stranger Things gaan kijken, want dat schijnt toch ook wel de moeite waard te zijn.

Smaak van de maand – augustus

Vanaf nu: aan het eind van elke maand een blog over mijn huidige obsessies, verslavingen, behoeftes, fascinaties, lievelingswinkels en wat dies meer zij. Want bij mij verandert toch alles elke maand. Althans, daar lijkt het soms wel op.

Ik heb een nieuwe lievelingswinkel. Of althans, een nieuw lievelingsbedrijf waar ik graag winkel, want de daadwerkelijke fysieke winkel van StudioRUIG staat in Eindhoven, en daar kom ik nou net liever niet. Er is een winkel in Leiden die ook kleding van ze verkoopt, maar alles wat ik daar deze maand heb gekocht, en dat is nogal wat, heb ik online aangeschaft. Het begon met de plotseling opkomende behoefte aan een zwart leren t-shirt – ineens dacht ik dat dat iets was dat me wel mooi zou staan. In Leiden zag ik er een, maar die kwam een beetje goedkoop op mij over, dus ik verplaatste mijn zoektocht naar de wijde wereld van het wereld wijde web, en vond het ideale exemplaar bij StudioRUIG. En toen bleken er nog wel wat dingen te zijn die ik wilde hebben: een groene leren jurk, en later een felblauwe kokerrok met een leren voorkant, een rubberen shirt, en op de valreep van de maand heb ik nog een donkerblauwe rok en een jurkje besteld. Ze zijn niet goedkoop, maar alles was behoorlijk afgeprijsd en ik vind het gewoon heel erg bijzonder: mooie klassieke modellen maar dan van ander materiaal dan anders. Het leren t-shirt heb ik al vaak gedragen en ik zie er erg naar uit om de rest aan te trekken.

StudioRUIG

Ergens tijdens de vakantie in Noorwegen was ik er ineens klaar mee dat ik zo’n slechte huid heb. Ik vind het echt onverdraagbaar dat ik rimpels en grijze haren met puistjes weet te compenseren, en waar ik het eerste vind passen bij mijn leeftijd en geen reden zie om daar moeilijk over te doen, vind ik het totaal onnodig dat ik op een leeftijd boven de 40 alleen op mijn wangen nog een jaar of 17 ben. Sinds ik terug ben, ben ik dan ook allerlei producten aan het zoeken waardoor ik als door een wonder hoop te genezen. Zo heb ik meerdere maskertjes gekocht, een dure tube crème van Aesop, een goedkope tube crème van Clearasil, een tube crème met benzoyl peroxide erin waardoor de kleur uit mijn kussens gebrand wordt, een fles toner, nog een fles toner en een sheet mask, de nieuwe trend uit Azië. Ik vermoed dat al die individuele producten al bijna niet effectief zijn, maar ik ben ervan overtuigd dat als ik ze allemaal in verschillende doseringen toepas ik binnen no time genezen zal zijn. Of, en dat kan net zo goed, gecombineerd werken de spullen als napalm en brand ik mijn kop van mijn romp. We zullen het zien – aan mijn inzet heeft het in elk geval niet gelegen. En ik blijf balen van die slechte huid.

schrijfwaar2De laatste current obsession is op zich een doorlopende verslaving, en wel aan schrijfwaar. Ik heb mezelf in Maastricht op een vulpen getrakteerd, van Kaweco, en daar heb ik voor de zomercursus aan de VU nog even een vulpotlood bij gekocht, zodat ik in mijn lesboek kon schrijven (het lesboek vol met aantekeningen dat ik op het moment overigens nergens meer kan vinden, maar laten we daar even over zwijgen). Bovendien heb ik een mooi schrift, met ‘Carpe Fucking Diem’ erop – het feit dat de obsceniteit wordt geflankeerd door Latijn maakt het bij uitstek geschikt voor in de les – en een nieuwe etui in een soort koperkleur. En een nieuwe Passion Planner, want mijn oude was helemaal goor omdat ik een flesje water heb laten ontploffen in mijn tas, en als je alleen met vulpen schrijft blijft er van je passies weinig concreets over. Vandaag had ik alles, behalve dat boek dus, mee in mijn schitterende nieuwe bruine tas, maar die is zo mooi dat die nog wel een blog voor zichzelf krijgt. Ik heb nog een heleboel ongebruikte notitieboekjes en -boeken achter de hand, en binnenkort ga ik er gewoon een inzetten voor mijn coachingscursus, in plaats van nog een nieuwe kopen. Dan kan ik van dat geld een nieuwe Kaweco kopen om na te kijken. Want bij nieuwe toetsen hoort misschien wel een nieuwe nakijkpen.