Categorie archief: Sociale media

Achterlijk vroeg

Ik weet niet hoe ik het voor elkaar krijg, maar soms weet ik verschrikkelijk moe zijn te combineren met verschrikkelijk slecht slapen. Zo ook vannacht: het zou makkelijk zijn om te beweren dat het allemaal komt doordat M lag te snurken (wat op zich ook zo is), maar dat is niet zo, want met een eenvoudige por heb ik hem zo op zijn zij en dan zou er niets aan de hand moeten zijn. Maar dat is er wel, want ik heb vanaf 4.23, ik weet het nog precies, tot 5.45 naar het plafond liggen staren en toen was ik er wel zo’n beetje klaar mee. Want in slaap vallen ging toch niet meer gebeuren en het enige wat in bed blijven liggen me op leek te gaan leveren was een gigantische pestbui over hoe moe ik was en hoe slecht ik sliep en dat alles terwijl ik toch zo graag gewoon nog even verder zou willen slapen – kortom, de ‘Susannah is een slachtoffer van een kwalijk complot van het universum’-fabriek draaide op volle toeren, maar die heeft me in het algemeen nooit iets anders opgeleverd dan chagrijn en zelfmedelijden, dus op een gegeven moment leek het me beter om gewoon op te staan. Een deel van de gedachten die tijdens het naar het plafond staren door mijn hoofd gingen was namelijk de gigantische lijst dingen die nog moeten gebeuren, waardoor opstaan en aan de slag eigenlijk ook wel op me overkwamen als een goed idee.

klokZo zit ik ineens om achterlijk vroeg achter de laptop met mijn glas warm water met citroen. Aan thee zetten was ik nog niet toe, en koffie is niet nodig, want ik ben dus klaarwakker. Het is al licht en de poezen vinden het wel gezellig, zodat ik allerlei knuffels en kopjes van ze krijg. En ik heb al een flinke slag geslagen in de achterstand met bloggen, het verjaardagsetentje met de ouders van M gereserveerd, een beetje gelezen op internet onder het mom van belangrijk onderzoek en mijn financiën bijgewerkt. Ik had op zich kunnen gaan hardlopen, maar daar vind ik het dan nog weer te vroeg voor: als ik nog 3 uur wacht is het 3 graden warmer (als ik 4 uur wacht regent het overigens). Maar er is nog genoeg te doen voordat ik M ga wekken. Ik kan nog ontbijten, zeker als ik toch 3 uur moet wachten om te gaan rennen, nog meer aan de blog werken, mijn agenda voor komende week invullen, een start maken met het legen van de inboxen van school en D66 (huidige stand 882 en 971 berichten), mijn speech voor de diplomauitreiking en het afscheid van een collega schrijven, lezen in mijn ereader en me uitgebreid wentelen in mijn favoriete productivity-killer: Instagram. Als ik het zo zie ga ik tijd tekort komen en had ik nog veel eerder moeten opstaan. Hoe dan ook ga ik vanavond vroeg naar bed!

Heel flauwekulletjes bakt

Het handige van een programma als Personal Body Plan doen, behalve dat het een programma is dat voor mensen als ik, die in principe heel volgzaam zijn, uitstekend werkt, is dat er een ruime community is van mensen die het ook doen. Zo ben ik lid van een heel gezellige WhatsApp-groep, die bestaat uit meer en minder ervaren deelnemers van allerlei leeftijden en sportniveaus, waarin we met elkaar overleggen over voortgang en gebrek daaraan, problemen met de schema’s, metingen en wegingen, met alle teleurstellingen en juichmomenten van dien, en waar je de beste kwark kan halen (dat is overigens bij de Numbo, zoals wij de supermarkt sinds een tikfout noemen, want die heeft het meeste eiwit). Verder is er een Facebookpagina en een gesloten Facebookgroep, en voor sommige startmaanden (maar niet de mijne) nog meer Facebook, ik vermoed dat er ook Snapchat is, maar dat heb ik niet, en natuurlijk is er Instagram. Ik was voordat ik aan PBP begon een beetje actief op Instagram, maar nu is het een van mijn grootste hobby’s. Ik vind foto’s maken gewoon heel leuk, en als ik er nog een kek filtertje overheen kan leggen ben ik helemaal tevreden. Ik maak foto’s van mijn cocktails, mijn eten, mijn schoenen en mijn katten, er zijn gymselfies, museumselfies en tanteselfies, en ik bekijk heel graag wat anderen meemaken. En bakken.

kwarkbollenWant heel Instagram staat vol met handige gerechten die je als PBP-er kan maken zonder er enorm van aan te komen. Die recepten zijn vast elders ook wel te vinden, maar dan staan er niet gelijk van die mooie plaatjes bij. Een van de populairste gerechten zijn de hemelse kwarkbollen, die volgens mij ontworpen zijn door Rosa van Rensch en zelfs een eigen hashtag hebben, dus die heb ik vorige week ook een keer gemaakt. Natuurlijk met wat aanpassingen, want ik hou niet zo heel erg van aardbeienkwark en ik heb een intense HAAT aan rozijnen, maar in principe heb ik me aan het recept gehouden – maar dan met citroenkwark, 150 gram verse frambozen in plaats van de rozijnen en een theelepel gemalen roze peperbolletjes voor de bite. Ik vond ze erg lekker, al moet ik bekennen dat ze misschien niet helemaal gaar waren toen ik ze uit de oven haalde, dus ze waren een beetje zompig, maar dat krijg ik de volgende keer wel goed. En maandag bakte ik bananenbrood van ene Emily, die volgens haar Insta-biografie 65 kilo is afgevallen en die alleen al daarom mijn held is, ook al gebruikt ook zij rozijnen. Maar die heb ik gewoon vervangen door dadels (want die had ik toch nog in huis). Uit een zo’n brood haal ik 12 punten, en die passen per punt perfect in mijn PBP. En de rest vries ik in losse stukken in, zodat ik er altijd over kan beschikken. Zalig – echt een aanrader: niet te zoet, niet te vet, en je hebt het gevoel dat je voor jezelf zorgt als je zo’n punt in je kanaal schuift. Ik denk dat ik vaker ga bakken!

bananenbrood