Categorie archief: Tante Susannah

Gewoon een week vakantie

Ik heb twee weken voorjaarsvakantie. Dat is op zich gek, want er zijn volgende week eindexamens, dus de leerlingen van 6V hebben niet vrij, maar ik wel. Na de Rome-reis had ik het stellige voornemen eens even uitgebreid tijd voor mezelf te nemen. Dat was op zich niet zo moeilijk, want M moet gewoon werken, B is voor de romantiek naar Zuid-Afrika en N moet aan haar scriptie werken, dus ik had alle gelegenheid om zo weinig mogelijk mensen te zien en te proberen zo weinig mogelijk dingen te doen – met uitzondering van het opstarten van het Personal Body Plan en het afwerken van die idiote to do list die ik vorige week had gemaakt natuurlijk, maar dat is gewoon wie ik ben: ik zie een gat in de agenda en vul dat onmiddellijk met zo veel mogelijk dingen waarmee ik dat gat zou kunnen vullen. Leegheid maakt me bang, ik heb altijd wel een aspect van mijn leven waarop ik achter de feiten aanloop (meestal mijn huis en de app) en ik ben gewoon eigenlijk niet iemand die even rustig met een boekje op een terras in haar ereader gaat zitten lezen en Cola Zero gaat zitten drinken.

Vakantie1Daarom had ik het maandag voor elkaar gekregen om al voor 1 uur in de middag een auto te regelen, naar Delft te rijden, lades te kopen voor mijn kast, terug te rijden, de auto zelf uit te laden, alle lege kratten weer in de auto te stoppen, die weg te brengen en nieuw bier voor M te kopen. Want hij moet werken, en hij drinkt bier, en het bier was op. En ik ben lief. ’s Middags heb ik lekker yoga gedaan, en daarna moest ik zorgen dat ik er een beetje normaal uitzag voor de dienst vanwege Dodenherdenking. Ik kon bij veel dingen op de lijst een vinkje zetten, maar bij nietsdoen dus eigenlijk niet. Dinsdag ging beter, maar dat kwam vooral doordat ik na een ochtend in de gym finaal naar de tyfus was en met heel veel moeite ’s middags mijn karkas nog naar een 5 mei-braderie en het Bevrijdingsfestival heb weten te fietsen. Op woensdag hoefde ik alleen maar in de trein te zitten, met mijn ereader, om op bezoek te gaan bij mijn moeder en een tanteselfie met Louis, de knapste man van 043, te maken. Maar op donderdag is het dan toch gelukt: na een bezoek aan de sportschool, een afspraak met Eva Schreuder, de fijnste sieradenontwerpster van Leiden, wat boodschappen en het wegbrengen van de fietsen die al 2 jaar in de tuin staan te verpieteren, heb ik het voor elkaar gekregen om even rustig met een boekje op een terras in mijn ereader te lezen en Cola Zero te drinken. Ik kan het wel – en dat heb ik vandaag (na mijn cultuurdate met M in het Centraal Museum) nog een keer gedemonstreerd. Want als ik eenmaal een skill heb, blijf ik hem toepassen. Dat belooft veel voor het weekend!

Louis

Ik heb er helemaal geen moeite mee dat ik 38 ben. Ik vind eigenlijk dat mijn verjaardag een nationale feestdag moet zijn, en als ik in juli weer jarig ben, is dat wat mij betreft alleen maar leuk. Hoewel veel mensen depressief raken als ze weer een kroonjaar bereiken, ben ik nu al het feest aan het plannen voor als ik 40 word. En als je zo fanatiek bent over je verjaardag, dan is het feit dat je ouder wordt op zich geen probleem – al word ik liever niet boven de 40 geschat, maar dat komt meer doordat het feitelijk onjuist is en doordat ik er dan kennelijk oud (en vermoedelijk afgetrapt) uitzie dan dat ik nou zo’n probleem heb met het getal zelf. Wat ik veel moeilijker te verkroppen vind is dat mijn familie ouder wordt. Mijn ouders zijn inmiddels gepensioneerd, en waar het bij beiden oorspronkelijk een VUT betrof, zijn ze nu gewoon ruim boven de 65 – en dat vind ik een raar gevoel. Toen mijn broertje mij belde om te vertellen dat hij en zijn C een kindje verwachtten, was mijn instinctieve reactie: “Oh jee, een tienerzwangerschap – heb je het ma al verteld?”, maar dat zei meer over mijn perceptie van de werkelijkheid, want ze zijn allebei boven de 30.

20140602-133658-49018828.jpgInmiddels is de baby ook daadwerkelijk geboren, en dat betekent dat ik mijn plannen om een hele gave tante te zijn kon gaan uitvoeren. Als je alleen maar tante bent, heb je wel de lusten en niet de lasten, en ik ben sowieso niet zo moederlijk, dus het is een handige manier om even met een baby te knuffelen en hem na gebruik gewoon weer in te leveren. Dus toog ik naar Maastricht, met een AS Roma-shirt, gekocht in Rome, en een Olli. Mijn broertje is namelijk Feyenoord-supporter, en Olli’s zijn geweldig, dus die keuze was snel gemaakt. Ik kreeg beschuit met muisjes, en ik mocht de kleine Louis Ryo Herman op schoot. Binnen no time was het genre #tanteselfies geboren, gelukkig met toestemming van de trotse vader, en kon ik een uur lang genieten van de kleinheid van het handje dat mijn vinger omklemde en de goorheid van de toch zeer volwassen winden die het gastje al bleek te kunnen laten. En daarna ging ik weer naar huis, met een trots, maar toch licht weemoedig gevoel over het feit dat mijn zo kleine broertje ineens een baan, een eigen huis en een baby heeft.

20140602-133658-49018689.jpg

 

 

De 10 van woensdag

Mijn kleine broertje krijgt een kind. Of eigenlijk krijgt zijn vriendin het kind en hij mag het delen, maar ik ben er erg blij mee. Ten eerste omdat dat betekent dat mijn moeder haar kleinkinderenkick heeft en ze mij nu eindelijk met rust laat, en ten tweede omdat ik denk dat ik een veel leukere tante dan moeder ben. Hier dus 10 redenen om blij te zijn met mijn aanstaande tante-schap.

  1. Winkelmogelijkheid #1: coole t-shirts. Ik denk aan deze, deze of deze.
  2. Voorlezen. Hoe cool is dat? Ik heb zelf nog belangrijke voorleesboeken van toen ik klein was, allemaal linkse feministische propaganda van mijn moeder, maar ik zie ook mogelijkheden om Where The Wild Things Are of Jip en Janneke voor te lezen.
  3. Als hij niet wil slapen is er nog altijd ‘Go the fuck to sleep’, voorgelezen door Samuel Jackson.
  4. Dieren. De kinderboerderij (geiten!) en de dierentuin (pinguïns!). Ik zie mezelf nog wel in staat om met een Greenwheels door de Beekse Bergen heen te rijden (apen!).
  5. Winkelmogelijkheid #2: politiek correct speelgoed. We zijn een end gekomen sinds de houten trein. Ik wil hier een aardappelklok en een dynamorobot kopen. Ik zal doen alsof het voor mijn neefje is, maar het is natuurlijk voor mij.
  6. Disney- en Pixar-films. Omdat je op je 38ste een beetje raar wordt aangekeken als je zonder kind naar Despicable Me gaat. Volgens mij is iedereen erbij gebaat als de larf en ik een vaste bios-date hebben.
  7. Eindelijk een keer een aanleiding om iets met mijn Zoku Quick Pop Maker te doen. Ik heb hem al jaren, en ik heb hem nog nooit gebruikt. Ik zal hem eerst nog even moeten zoeken, maar dat moet wel lukken voordat mijn neefje aan ijs toe is.
  8. Winkelmogelijkheid #3: een mini lopende band voor sushi. Ik wil dit ding natuurlijk voor mezelf, laat daar geen misverstand over bestaan, want dit ding is echt GEWELDIG. Misschien bestel ik er gewoon 2.
  9. Kleurplaten. Ik heb grote hoeveelheden kleurpotloden en stiften. Nu nog iemand die het gezellig vindt om samen met mij te tekenen. Oh, en klei. Dat lijkt me ook leuk. Zijn die Playdoh-kapsalons nog te koop?
  10. Winkelmogelijkheid #4: deze speen. Maar die heb ik al gekocht.