• Cultuur,  D66,  Gezeur,  Theater

    Weerstand

    Vrijdag ben ik teruggekeerd uit Rome, en ik had me erg verheugd om op zondag met L naar het yoga-festival in Leiden te gaan: beetje rondlopen in een legging (‘yoga-pants are the best pants’), beetje gezonde dingen eten en drinken, beetje voor mij onbekende vormen van yoga bedrijven. Dat leek me een topdag, maar het mocht niet zo zijn, want het had D66 behaagd om een bijeenkomst voor cultuurwoordvoerders te organiseren. Op zondag in de vakantie. En als cultuurwoordvoerder van D66 Leiden was ik daar behoorlijk boos over. Maar ja, ik ben natuurlijk wel gegaan, want ik wist zeker dat het een belangrijke bijeenkomst zou zijn – waarbij ik me natuurlijk wel het…

  • Cultuur,  Leiden,  Theater,  Winkels

    De Lammermarkt

    Dat ik een groot fan ben van de producties van het PS Theater, mag inmiddels voor de lezer van deze blog bekend zijn. Ik heb genoten van De Hoop van Leiden en van Het Geloof van Leiden, ik ben bij een PS Ontmoet geweest en een Leids evenement is wat mij betreft pas een Leids evenement als het PS Theater er met de caravan staat. Ik ben natuurlijk ook Vriend, en in die hoedanigheid werd ik uitgenodigd voor een theaterportret van Mabroek. De firma Mabroek verhoudt zich tot vlees zoals het PS Theater tot voorstellingen, want ik ben ook een enorme fan van Mabroek. De mannen daar zijn aardig, kundig, ruim…

  • Cultuur,  Film,  Televisie,  Theater

    Een zondagje cultuur

    Hoewel ik het de laatste tijd voor mijn gevoel heel erg druk heb, wil het soms gebeuren dat ik ineens een dag heb die ik helemaal zelf kan invullen. Tot mijn verbazing was gisteren zo’n dag; dat kwam vooral doordat ik met de beslissing volgend jaar de yoga-opleiding deeltijd te gaan volgen gelijk geen verplichting meer had om workshops bij te wonen, en daarmee kreeg ik een zondag terug. De invulling van die dag diende zich al snel als vanzelf aan: er draaide een film die ik eigenlijk al lang geleden had moeten zien, de Leidse toneelgroep PS Theater had een nieuwe voorstelling, en M was ’s avonds weg, dus ik kon tot…

  • Cultuur,  Taal,  Theater,  Uitjes

    Medea

    De Medea van Euripides bezoeken is een beetje zoals naar een film over de Titanic kijken: hoe het verhaal ook wordt ingevuld, welke dramatische invalshoek er ook gekozen is, het maakt allemaal uiteindelijk niet zoveel uit, want het loopt slecht af. Medea is uiteindelijk toch de vrouw die haar kinderen zal vermoorden, en of je aan het begin van de voorstelling sympathie voor haar hebt of niet, of voor een deel mee kan gaan met haar overwegingen of niet, aan het eind ga je met een naar gevoel naar buiten. Want wie vermoordt nou haar kinderen? In de voorstelling die ik zaterdag met M bezocht, de Medea van de Toneelgroep Amsterdam, heette het hoofdpersonage…

  • Cultuur,  Filmpjes,  Theater

    Smashed

    Gisteren werd de 309de verjaardag van de Leidse Schouwburg gevierd. Ter gelegenheid van die feestelijke gebeurtenis hadden ze Gandini Juggling uitgenodigd. Prachtig. Dat zou iedereen moeten zien. Dit is de trailer van de voorstelling die ons werd aangeboden.

  • Concert,  Cultuur,  Leiden,  Museum,  Muziek,  Optreden,  Theater,  Uitjes

    Nacht van Kunst en Kennis

    Het ruime cultuuraanbod in Leiden manifesteerde zich afgelopen zaterdag in de jaarlijkse Nacht van Kunst en Kennis, een evenement waarbij mijn twee lievelingsdingen (nou ja, twee van mijn lievelingsdingen, de Nacht van Yoga en Kroketten zou ook een tof plan zijn) zich in combinatie met elkaar voordeden. Er was een fantastisch programma, dat in een glossy folder met handig blokkensysteem te overzien was – maar het nadeel van zo’n blokkenschema is dat je onmiddellijk bij iedere keuze die je maakt beseft wat je allemaal niet gaat meemaken. En dat is nogal wat. Zo heb ik, om de boel even negatief te benaderen, Arnold Heertje, Paul Cliteur en Bas Haring niet…

  • Cultuur,  Kinderen,  Leiden,  Theater

    Smells like teen spirit

    Het leefde al een tijdje in de stad: overal waar ik kwam zag ik een poster, kreeg ik een folder of kon ik genieten van een voorproefje van ‘De hoop van Leiden’, de nieuwste voorstelling van het Leids gezelschap PS Theater. ‘De hoop van Leiden’ is het tweede deel in de reeks ‘De atlas van Leiden’ en is, kort gezegd, een rondleiding in het puberbrein. Het puberbrein, dat ken ik wel een beetje: dat is hetzelfde brein dat me van de week, tijdens mijn geniale uitleg over het verschil tussen imperfectum en aoristus de vraag bracht ‘Mevrouw, ik heb gisteren een paard gezien – weet u hoe groot zijn piemel was?’…

  • Cabaret,  Cultuur,  Theater

    Teerling

    Vorige week vrijdag ging ik met B naar Teerling, de nieuwe voorstelling van Claudia de Breij. We hebben ooit met veel plezier Hete Vrede gezien (voor de Netflix-abonnees: je kan hem daar integraal kijken, en het is absoluut de moeite waard), en ook Alleen, een kleinere liedjesvoorstelling in DeLaMar, vonden we goed. Er waren lovende recensies van Teerling: vier sterren in de NRC en zelfs vijf in de Volkskrant, iets wat bij de azijnbode doorgaans alleen weggelegd is voor geniale producties. Daar moesten we bij zijn, leek ons. Het overkoepelende thema van de voorstelling was de gedachte dat Claudia de eerste vrouw op de maan wilde zijn, en daaraan werden allerlei…

  • Cultuur,  Cultuurweken,  Drinken,  Eten,  Kroketten,  Leiden,  Museum,  Theater

    Verrassend weekend

    Het was weer een goed weekend om in Leiden te wonen. Of in elk geval om in Leiden te zijn, want al het moois dat de stad te bieden heeft is natuurlijk niet voorbehouden aan de inboorling. Sterker nog, de Cultuurweken bieden voldoende reden om naar 071 af te reizen, en dan was het ook nog Verrassend Winkelweekend. Nou winkel ik zelf eigenlijk alleen maar online, dus met het winkelaspect van het weekend heb ik weinig gedaan, maar het overige aanbod was al verrassend genoeg. Zo bezochten M en ik de eerste editie van Rrrollend Leiden, een voedselfestival waarbij al het eten dat geserveerd werd uit iets op wielen moest komen. Het aanbod was heel…

  • Cultuur,  Theater

    Who’s afraid of Virginia Woolf

    Zo ga ik nooit naar het theater, zo twee keer in een week. Op grond van de recensies van Who’s afraid of Virginia Woolf, een voorstelling van Toneelgroep Oostpool, hadden M en ik de indruk dat we deze echt niet mochten missen. Temeer daar het stuk an sich natuurlijk een belangrijke klassieker is, die we, tot onze spijt en schande, geen van beiden ooit hadden gezien. Maar nu konden we dat rechtzetten, en dat hebben we gedaan. Het stuk van Albee is uit 1962, maar daar merk je niks van. Kennelijk is de dynamiek tussen twee mensen die al heel lang getrouwd zijn, een geheel eigen zieke omgangsvorm gevonden hebben en die elkaar het…