Categorie archief: Uitjes

Een dagje met vrienden

Ondanks al mijn high-brow culturele uitspattingen vol elitaire en intellectuele avonturen, hou ik stiekem heel erg van pretparken. En dan in het bijzonder van de Efteling – het laatste pretpark dat ik bezocht heb was Walibi (of Six Flags of hoe het nu ook weer heet, ik bedoel het grote park in Flevoland), maar dat viel een beetje tegen. Je loopt daar van achtbaan naar achtbaan, met hier en daar misschien een uitstapje naar een snackbar, en uiteindelijk ben je of misselijk, of klaar. De Efteling is anders: zelfs als je het Sprookjesbos integraal overslaat, krijg je nog heel erg veel storytelling mee, want bij iedere achtbaan wordt een enorm verhaal opgezet. Ik vind zelf de Vliegende Hollander het mooist, omdat je dan door allerlei winkeltjes loopt en uiteindelijk in een boot de straf van een kapitein die is gaan varen ondanks het feit dat het Pasen was en het stormde ontvangt, door eerst snel omhoog te rijden en dan ineens in het daglicht oerend hard naar beneden te knallen, om te eindigen met een grote plons in het water en een rustig vaartochtje, tussen de meerkoeten die het allemaal geen reet kan schelen, terug naar het begin. Dat de meeste bezoekers aan de Efteling zonder aandacht voor het met zorg opgezette verhaal zo snel mogelijk naar de karretjes willen voor die adrenaline-rush van anderhalve minuut (en dan heb ik waarschijnlijk naar boven afgerond, ik time die ritjes niet), boeit me niet: achtbanen zonder verhalen doen me niet zoveel.

efteling-1

Het bezoek aan de Efteling gisteren was met een bonte verzameling oude en nieuwe vrienden: J & P (de constante factoren in mijn pretpark-beleving), B & A en O & P (2 vrienden van A), zodat de verhouding homo – hetero 4:3 was, hetgeen tot gevolg had dat er vooral heel enthousiast werd gekrijst in de achtbanen. Het is sowieso wel interessant om te observeren hoe mensen omgaan met zo’n achtbaan: waar P (die van J) zich van tevoren enorm heeft ingelezen en precies alle informatie over een achtbaan die je zou willen weten en een boel informatie die je niet zou willen weten kan delen, zit B de hele tijd met zijn ogen dicht, heb ik een gigantisch vertrouwen in de technologie, dus ik vind het eigenlijk niet echt eng, maar wel spannend, en zit de P van O van begin tot eind keihard te lachen. Dat laatste vond ik erg aanstekelijk, dus toen we aan het eind van de dag nog een keer in de Baron gingen (een nieuwe achtbaan, waarbij er een uitgebreid verhaal wordt opgezet over kompels die door Witte Wieven beschermd goud proberen te delven, hetgeen tot gevolg heeft dat je een val van 37 meter onder een hoek van 87 graden*, deels onder de grond in allerlei gore damp, maakt, waarna je nog een paar keer in een wokkel over de kop gaat), ben ik bij hem gaan zitten, want lachen is beter dan stressen. Achteraf bleek zondag de laatste echt mooie dag van het jaar, dus ik ben erg blij dat ik op deze manier de zomer uit heb kunnen luiden. En volgend jaar gaan we hopelijk weer!

efteling2

* Dit is dus het soort info dat P heeft. En dat er in 2010 een groep mensen urenlang ondersteboven heeft vastgezeten in de Python. Maar daar luister ik dus niet naar. Het moet wel leuk blijven.

Een familie-uitje

Het feit dat mijn vader, die in Frankrijk woont, en zijn zus, die in Australië woont, tegelijkertijd in Maastricht waren was een mooie reden voor M en mij om ook naar Limburg af te zakken; we konden in een keer zo goed als de hele familie zien. En Maastricht natuurlijk, ook geen straf. Tijdens het diner bij mijn moeder thuis (mijn ouders zijn gescheiden, maar mijn moeder had mijn tante te logeren en ze kan het best goed met mijn vader vinden) nodigde mijn broertje M en mij uit om mee te gaan naar de Gaia Zoo. In de tijd dat ik daar woonde, was er in Limburg nog geen Bijenkorf en moest je een half uur rijden om naar MacDonald’s te kunnen, laat staan dat er een dierentuin was, maar er is veel veranderd in de 18 jaar sinds ik naar Leiden ben verhuisd. In Kerkrade was kennelijk een schitterende zoo ingericht, waar mijn broertje, zijn vriendin C en de kleine Louis een abonnement op hebben. M houdt heel erg van dierentuinen, maar hoewel we ons elk jaar voornemen er een te bezoeken, komt het er in de praktijk vaak niet van. Het zou mooi weer worden en het was op zich een goede gelegenheid om wat tijd door te brengen met de mannen van de familie (C moest helaas werken en mijn moeder en tante waren niet zo enthousiast), dus ik liet mijn zo geliefde Bijenkorf een dagje voor wat hij was. Louis wilde heel erg graag naar de aapjes – dat zei hij doorlopend, maar de manier waarop de dierentuin was ingericht leidde ertoe dat we eerst een heleboel andere beesten te zien kregen.

gaiazoo1

Het assortiment van de Gaia Zoo loopt uiteen van Livar varkens tot giraffen, met een boel vogels, grootoorvossen en beesten die ik nog nooit live had gezien. In Noorwegen zagen we het vel van een veelvraat (een wolverine), in Kerkrade liep hij rond. Er waren 2 nijlpaarden op klein formaat, zebra’s en cheeta’s, en ik zag voor het eerst in mijn leven een capibara, of eigenlijk zag ik er een paar, inclusief jongen en een exemplaar die onder het kroos zat. Er waren inderdaad ook plenty aapjes voor Louis en een weliswaar opgezette ijsvogel voor M. Ik weet eigenlijk niet welk dier mijn broertje het mooist vindt, en mijn vader heeft een tamelijk korte concentratiespanne, dus die was er op een gegeven moment wel klaar mee. Ik zie het liefst pinguïns, maar die waren er niet, maar ik vind stokstaartjes altijd wel grappig. Bovendien vond  ik het ook echt erg leuk om met de familie op pad te zijn – zo vaak zie ik ze niet en Louis weet niet eens hoe M en ik heten (hij noemt ons vooralsnog ‘die’ en ‘deze’). En hoe erg kan het nou eigenlijk zijn om met een bejaarde, een blije peuter, je broertje en je partner in de stralende zon door de dierentuin te lopen? Helemaal niet erg dus; het was een leuke dag, en hij zal me langer bijblijven dan het zoveelste bezoek aan de Bijenkorf.

gaiazoo2

Slapen buiten de deur – Hotel New York Rotterdam

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 8: Hotel New York in Rotterdam. 

Waarom? Hoewel M liever niet naar 010 gaat, hadden we nu een mooi 2 daags programma opgesteld: eten met vrienden bij de Phoenix Food Factory, dan naar het concert van Joe Jackson in de Nieuwe Luxor, en de volgende dag een kookworkshop bij Herman den Blijker. Althans, bij Las Palmas. En dan wordt het toch wel handig om in Rotterdam te overnachten, waarbij het bijkomende voordeel was dat we bijna de hele tijd op de Kop van Zuid waren (alleen voor de Food Factory moesten we even de zometeen Hoerenloper over), zodat het voor de hand liggende hotel het nooit genoeg geprezen Hotel New York was. We hebben daar al eens eerder geslapen, in het torentje – heel bijzonder, maar voor dit verblijf had ik een ‘gewone kamer’ gereserveerd.
hny1
Eerste indrukken Hotel New York benader je het beste vanuit een watertaxi. Je stapt op in Leuvehaven of Veerhaven en vaart dan als een prinses tussen de enorme boten door naar de overkant, met uitzicht op het prachtige gebouw waarin het hotel (en het restaurant) gevestigd zijn. Dit keer had ik iets minder tijd, dus ik ben gewoon met de metro gegaan. Voordeel daarvan is dat je over de Kop van Zuid kunt lopen, die, als je positief van aard bent, constant in ontwikkeling is, maar als je iets negatiever gestemd bent, een permanente bouwput is. Ik was in een topstemming, dus ik vond het allemaal prima, en de eerste indrukken van HNY zijn altijd goed. De ontvangst bij de receptie was uiterst vriendelijk, ik kreeg een sleutel voor de kamer en ging met een fijn liftje naar boven. M zou later komen, dus ik kon even rustig kwartier maken in de kamer.
hny2De kamer
 Waar ik dacht dat ik deze kamer in vergelijking met het torentje teleurstellend zou vinden, was ik aangenaam verrast: het was een mooie grote kamer, met leuk meubilair, dat past binnen de ouderwetse sfeer van het hotel, zonder oubollig te zijn. Bovendien waren er 2 enorme kluizen in onze kamer, waarvan de onderste dienst deed als inkoopkast. Er was een enorm bed, een fors bureau, met een Nespresso-apparaat, er was een goeie televisie, waar we vanuit bed prima naar konden kijken, aan beide kanten van het bed nachtkastjes, een chaise longue, zodat ik als de drama queen die ik ben achterover kon kwijnen, en in de kluis trof ik nog een föhn en een kleine kluis. Er was geen waterkoker of minibar, maar het was mogelijk om via de receptie thee te laten komen, en met een bar in het gebouw kon iemand die een borrel nodig had die ook op uiterst eenvoudige wijze bemachtigen.

hny3Het bed Het bed bestond uit 2 eenpersoonsbedden, wat op zich natuurlijk niet zo gezellig was, maar de individuele bedden waren zo groot dat je makkelijk gewoon bij elkaar op 1 kant kon gaan liggen. Er lag een kaartje op het bed, waarbij de kussens werden toegelicht: we hadden 3 kussens de man, 2 synthetische en 1 donzen. Nou wil het geval dat ik daar heel erg allergisch voor ben, dus de beide donzen kussens konden gelijk de kluis in (als ik had geweten dat we die zouden krijgen, had ik van tevoren gevraagd of ze ze bij voorbaat uit de kamer hadden verwijderd, maar goed). Het bed lag heerlijk, en de kussens waren ook precies hard genoeg. Ik heb 9 uur zalig geslapen.
hny4De sanitaire voorzieningen 
We hadden een badkuip waarin we ook staand konden douchen, een toilet en twee wastafels, allemaal in een behoorlijk grote badkamer. De doucheproducten waren van eigen makelij, of in elk geval zelf gebotteld. Er was zeep, shampoo, body lotion en badzout. Ze roken allemaal wel ok, maar niet superbijzonder. Ik heb uiteindelijk geen gebruik van het bad gemaakt, want hoewel ik erg hecht aan de aanwezigheid van een bad, ga ik er eigenlijk bijna nooit in liggen. Thuis ook niet, overigens. Maar ik vond het fijn dat het er was, en het ronde raampje van de badkamerdeur leende zich uitstekend voor Titanic-imitaties. Jammer dat M die niet snapt.

hny5Het ontbijt Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo gelukkig ben geweest met een ontbijtbuffet. Ze hadden werkelijk alles. Pannenkoekjes, roereieren, gekookte eieren, een meneer die eieren voor je bakte, spek, worst, wentelteefjes, baked beans, grote hoeveelheden beleg, yoghurt, muesli-achtigen, een machine om zelf sap mee te maken, en lekkere koffie en thee. Het allerlekkerst vond ik het muesli-brood, waarvan ik tot mijn teleurstelling vernam dat ze het zelf bakken, dus dat ik het nergens kan kopen. En buiten het ontbijt staat het ook niet op het menu bij Hotel New York, dus ik zal daar vaker moeten ontbijten. Hè, wat erg voor me.

hny6Unique selling points De locatie en geschiedenis van Hotel New York zijn allebei indrukwekkend. Ik vond onze kamer ontzettend mooi, de mensen bij de receptie waren heel vriendelijk, de thee die ik ’s ochtends op de kamer liet bezorgen was een mooie touch op een fraai dienblad (en kostte niks). Ik vond alle dingetjes met het logo van HNY erop ook leuk, en ik heb een potloodje gepikt als souvenir. De kluis op de kamer is iets dat ik me natuurlijk zal blijven herinneren, en het ontbijtbuffet… Ik zou eigenlijk niet weten waarom ik in Rotterdam een ander hotel zou willen testen.

Nog iets te zeuren? Op het gebied van First World Problems heb ik een serieuze klacht: toen ik uit de douche kwam moest ik best ver lopen naar het handdoekenrekje. Maar dat is dus gezeur. Ik ben echt niet de enige die allergisch is voor dons, dus ik zou zelf niet zo pontificaal allergenen bij mensen op de kamer neerpleuren, maar aan de andere kant werd het werd wel duidelijk vermeld, dus ik kon er meteen naar handelen. Ik had in het begin een beetje moeite met hoe donker de kamer was, maar dat bleek te komen door de duurzame spaarlampen, die even wat tijd nodig hadden om op gang te komen.

Wil je terug? Ja graag. In elk geval om te ontbijten, maar ik zal mijn uiterste best doen om daar ook weer te overnachten. Sterker nog, ik ga gewoon op zoek naar 2 daagse programma’s op de Kop van Zuid om het weer mogelijk te maken. Of ik ga gewoon in mijn eentje. Of ik ga op zoek naar prijsvragen waarbij ik een nachtje HNY kan winnen. Ja, dat is het. Weet iemand een prijsvraag?

Slapen buiten de deur – Asgard Hotel Groningen

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 7: Asgard Hotel in Groningen. 

Waarom? Als leuk uitje in de Kerstvakantie hadden M en ik een bezoek aan de David Bowie-tentoonstelling in het Groninger Museum gepland. We komen graag in Groningen, dus we grijpen al gauw ieder excuus aan om erheen te gaan, maar deze tentoonstelling was zelfs wel reden geweest om een veel minder leuke stad te bezoeken (ja, zelfs Eindhoven). We herinnerden ons nog een fijn hotel waar we eerder geslapen hebben, en na een beetje onderzoek zijn we erachter gekomen dat het het Asgard Hotel was. Alle ingrediënten voor een mooi uitje waren dus aanwezig.

asgard1Eerste indrukken Als we in Groningen lopen we meestal dezelfde route: station uit, rechtdoor langs het Groninger Museum de stad in, en dan op een gegeven moment naar rechts. Voor het Asgard Hotel moet je een andere kant op, maar M wist het blind te vinden. In de lobby stond een uiterst minimalistische kerstboom (van kaal hout), wat gelijk de Scandinavische designtoon zette, en achter de balie zat een vriendelijke mevrouw die ons incheckte en de pasjes voor de kamer gaf. De lift praatte tegen ons (‘doors closing’ – ‘doors opening’) dus we hadden het gevoel dat we zelfs door de niet-levende dingen in het hotel welkom werden geheten. 
asgard2De kamer
 We hadden geluk. De kaartjes voor de Bowie-tentoonstelling waren voor maandag, zodat we de nacht van zondag op maandag in het Asgard doorbrachten, wat tot gevolg had dat we voor heel erg weinig geld een werkelijk prachtige kamer hadden. Er stond een fijn groot bed, een comfortabel zithoekje met lekkere stoelen, een televisie aan de muur, een tafel en een stoel om aan te werken en een enorme badkuip in de kamer. In een kast trof ik een (overigens lege) minibar, een waterkoker met theezakjes en gelukkig een broekenpers. We hadden uitzicht over de hele stad, vanuit de kamer, maar ook vanaf het balkon waar we over konden beschikken. Ik vond, los van de ruimte en de hoeveelheid spullen die we tot onze beschikking hadden, ook de inrichting erg mooi. Als ik het type zou zijn dat minimalistisch kon leven, zou ik mijn huis ook zo inrichten.

asgard3Het bed We hadden een tweepersoonsmatras (hoera, het kan nog), maar wel met 2 eenpersoonsdekbedden, dus konden M en ik gezellig in hetzelfde bed liggen zonder ruzie te hoeven maken over het dekbed. Prima oplossing op zich, maar een tweepersoonsdekbed blijft fijner. Het bed lag heerlijk overigens, en er waren voldoende kussens met de juiste hardheid. Vanuit het bed konden we televisie kijken, wat we ook gedaan hebben, want het was vakantie tenslotte. Ik heb overigens ook gewoon gelezen, hoor.

asgard5De sanitaire voorzieningen Los van het feit dat er een enorme badkuip midden in de kamer stond, was het sanitair mooi geregeld: een prima apart toilet, een fijne regendouche en een forse wasbak. Rituals had de doucheproducten verzorgd (dus altijd goed, maar wel een beetje afgezaagd – ik associeer Rituals inmiddels met alle hotelkamers, en dat is volgens mij niet het effect dat Rituals, of de hotels die die producten inkopen, beoogt) en er waren lekker veel handdoeken. En dan stond r dus een enorme badkuip midden in de kamer. Wat een ontzettende luxe is dat zeg: tv kijken vanuit het bad, terwijl ik gewoon kan kletsen met M, die op bed ligt.

asgard4Het ontbijt Het Asgard Hotel laat zich voorstaan op de biologischheid van hun ontbijtbuffet, en dat kan ik me voorstellen, want het was allemaal erg smaakvol. Er waren lekkere broodjes, croissants, allerlei soorten muesli, veel broodbeleg (zoet en hartig) en eitjes. Er stonden ook nog wat mooie hipsterpotjes in het buffet: chiazaad (met de instructie ‘max 1 eetlepel’ op het potje, geen idee waarom) en gojibessen voor door de kwark. Koffie en thee werd uit grote thermoskannen geserveerd.

asgard6Unique selling points Ik blijf onder de indruk van de lage prijs die we betaald hebben voor deze prachtige kamer (€140 inclusief ontbijt voor 2 personen). Als je niet op zondagavond gaat is de kamer duurder, maar dan is hij nog steeds ontzettend mooi, en wat mij betreft zeker de moeite waard. Het hotel ligt dicht bij het station en je bent zo in de stad, dus ik zie eigenlijk geen reden om dit hotel af te raden. Sterker nog: ik zie vooral redenen om dit hotel aan te raden.

Nog iets te zeuren? Als het moet heb ik altijd wat te zeuren. We kregen een tamelijk karige selectie theezakjes bij de waterkoker (4 stuks) – dat had best wat genereuzer gekund, en ik zou daar ook nog oploskoffie bij gedaan hebben. Maar aan de andere kant denk ik dat we zonder enig probleem wel meer zakjes zouden hebben gekregen. En als je nou moeilijk gaat zitten doen over het aantal theezakjes, dan ben je natuurlijk eigenlijk gewoon tevreden.

Wil je terug? De volgende keer dat ik weer een smoesje verzin om naar Groningen te gaan, wil ik weer in het Asgard slapen. In die kamer. Want dat was gewoon een heel mooie kamer. En als ik mezelf weer trakteer op een weekend met mezelf om te schrijven, zou ik graag ook daar gaan zitten, want de WiFi in het Asgard is heel goed. Dus ja. Graag.

Slapen buiten de deur – Sandton Hotel Pillows Zwolle

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 5: Hotel Pillows in Zwolle. 

Waarom? M en ik zijn hier twee keer eerder geweest en toen is het hotel erg goed bevallen. Ik had al tijden een fantasie, die eruit bestond dat ik in de trein naar Zwolle ging zitten, in Pillows in zou checken, en dan zou ik een weekend alleen maar boekjes lezen, rondwandelen door de stad, in bad liggen en vooral veel slapen in de heerlijke bedden die ze bij Pillows hebben. Dat was op zich wel iets dat ik samen met M had kunnen doen, maar in het licht van het feit dat het project nogal egoïstisch was opgezet, leek het me beter om alleen te gaan. Dus toen M voor zakelijk naar Parijs moest, heb ik mijn kans gegrepen en twee nachten bij Pillows geboekt.

pillows8Eerste indrukken Pillows zit in een mooi pand, duidelijk niet als hotel gebouwd (ik kan over de geschiedenis niks vinden, het ziet eruit als iets dat ooit een kantoorpand was en daarvoor een villa voor rijke stinkerds), op heel korte afstand van het station. De ontvangst bij de receptie was uiterst vriendelijk, ik was echt veel te vroeg voor de check in van 14.00, maar mijn kamer was al klaar, en ik mocht er gewoon in. Als je het hotel binnenkomt, zie je aan je rechterzijde het restaurant en links zit de bar. Ik was met de trein, maar voor wie er gebruik van zou willen maken is er veel parkeerruimte. Er is gratis WiFi, een sauna, waar ik geen gebruik van heb gemaakt, en op de website is sprake van een fitnessruimte, waar ik even ben geweest, maar die er eerder uitzag als een opslagruimte van een andere fitnessruimte: iets teveel apparaten in een veel te klein kamertje. Daar ga ik niet lekker sporten.

pillows2De kamer Ik hou wel van de inrichting van de kamers bij Pillows: veel donkere kleuren en behang met prints, zonder dat het tuttig wordt. Ik had op mijn kamer een bureautje, twee comfortabele fauteuils, een gigantisch bed en een flinke zwarte kast, met daarin een minibar met uitsluitend frisdranken (voor wie op zijn kamer een suf feestje wil organiseren, denk ik), de kennelijk onvermijdelijke broekenpers, extra kussens, een badjas met slippers, een kluis, een schoenlepel die eruit zag alsof hij uit 50 Shades of Grey kwam en een paar heel fijne zwarte sokken, die ik heb aangetrokken en eigenlijk niet meer heb uitgedaan, hoewel ik me afvroeg of die wel echt bij de kamer hoorde, of of iemand een paar sokken was vergeten waar ik vervolgens mee aan de haal was gegaan. Wat er niet was op de kamer was een waterkoker, maar toen ik ging vragen aan de receptie of er een manier was waarop ik toch thee zou kunnen drinken op de kamer werd er meteen een voor me gehaald.

pillows3Het bed Het bed was enorm en wit, en bestond uit 2 eenpersoonsbedden. Althans, het waren 2 eenpersoonsboxsprings aan elkaar met een hoes eroverheen en daar dan weer een tweepersoonsdekmatras op, dus dan heb je op zich wel een tweepersoonsbed, maar dan lagen er wel weer 2 eenpersoonsdekbedden op. Ik begin dit een verontrustende trend in het hotelwezen te vinden (Central Park had het ook): als je met zijn tweeën in een hotel bent, wil je toch samen onder de dekens kruipen, en als je alleen bent, wil je graag een keer een groot dekbed voor jezelf. De kussens van Pillows (de naam zegt het al) zijn dan wel weer goed: er lagen er twee op het bed en in de kast lagen er nog twee, van andere stevigheden. Ik nam het stevigste en ik heb heerlijk geslapen.

pillows4

De sanitaire voorzieningen De badkamer was heel ruim, met een flink bad, waarin ik ook kon douchen (en een onduidelijke kraan, waardoor ik een enorme berg water op mijn test kreeg toen ik het bad wilde laten vollopen), een grote wasbak, een toilet, een föhn en behoorlijk veel handdoeken. Er waren geen kekke kleine flesjes badschuim en shampoo, maar 2 grote flessen met een pompje, al had ik de indruk dat die allebei hetzelfde product bevatten. Geen probleem verder, want voor chill-weekends van deze proportie wil ik zeker weten dat ik goeie spullen heb, dus die neem ik zelf mee. En aan de deur van de badkamer hing nog een badjas.

pillows5 Het ontbijt Bij het inchecken moest ik vertellen hoe laat ik wilde ontbijten, wat ik op zich niet heel handig vind, maar in dit geval kon het wel, want ik had voor zaterdag lunchplannen (dus ontbeet ik om 9.00), en op zondag hoefde ik alleen maar uit te checken, dus dat werd 10.00. In de ontbijtzaal mocht ik kiezen uit koffie of thee, een aardige meneer bood mij een glaasje jus (die hij voor me inschonk uit een glazen karaf – maar dat verbloemde verder niet dat die jus gewoon uit een pak kwam), en ik mocht me uitleven op het buffet. Dat was volledig, maar niet heel bijzonder: er was roerei, spek, gekookte eieren, brood, beleg en wat zuivel, maar het meest bijzondere waren de mini-chocoladebroodjes, en laten we eerlijk zijn, die hebben ze ook overal. Op zondag deden ze iets beter hun best, want toen waren er ineens bakjes eiersalade, minimuffins en glazen met vlaflip. Ik had na het ontbijt nog wel trek in koffie, maar toen kon ik die aardige meneer nergens vinden. Dat probleem was makkelijk opgelost, want Starbucks zit op 50 meter van het hotel.

pillows17Unique selling points De rust die ik voel als ik hier ben was precies waar ik me op had verheugd, en ik heb precies gedaan waar ik voor gekomen was: intensief gechilld in een heel mooie kamer met een heerlijk bed. Het hotel is ook gewoon heel erg mooi. De mensen zijn aardig, het ligt dicht bij het station, en Zwolle is een mooie stad, waar ik graag ben. Maar ik denk dat de kussens inderdaad het allerfijnst waren.

Nog iets te zeuren? Dat ik moest vragen om een waterkoker is misschien het allerergste, dus nee, ik heb eigenlijk niks te zeuren, want ik kreeg er gewoon een. En die fitnessruimte vond ik niks, maar als je afhankelijk bent voor je gymkick van een fitnessruimte in een hotel is er sowieso iets mis met je regime. Ik ben bij aankomst in Leiden gewoon lekker in mijn eigen fitness gaan sporten.

Wil je terug? Ik wil altijd terug naar Pillows, als ik moe ben en zin heb om aan de wereld te ontsnappen. En dit is me erg bevallen, een weekend weg met mijn laptop en mijn boeken. Ik vind Pillows ook helemaal niet zo heel duur, dus daar hoef ik me niet door te laten weerhouden (dat ik vervolgens honderden euros in de horeca stuksla, daar hebben we het maar niet over). Dus ja, ik wil terug. Maar mijn batterij is nu weer opgeladen, dus ik kan er weer even tegenaan.

Kerstvakantie

Het is eindelijk weer Kerstvakantie. Dat is mijn lievelingsvakantie: ik vind alle vakanties fijn als er niet gewerkt hoeft te worden (en laat dat nou net de definitie van vakantie zijn), maar deze vakantie bevat Kerstmis, dubbel geweldig want ik mag cadeaus krijgen en voor iedereen die mij dier is kopen, en Oud en Nieuw, een avond gezellig met vrienden en oliebollen, gevolgd door een pyjamadag met Weense walsen en schansspringen. Dat zijn de vaste elementen, maar ik heb ook wat extra onderdelen ingepland. Om te beginnen hebben we een weekend Maastricht, we slapen in een nieuw hotel, dineren bij een restaurant dat M en ik nog niet kennen, en voor het eerst in tijden eten we turkey bij mijn moeder, met mijn broertje en zijn gezin. Ik heb een excursie naar 020 met M en F & A, nog voor mijn verjaardag, met cultuur en lekker eten en drinken. We gaan op eerste Kerstdag ook uit eten: ik heb alle menu’s van de restaurants in Leiden vergeleken en ik vond het aanbod van Dartel het mooiste, dus daar zal ik in mijn nog nader te bepalen feestoutfit zijn. En er staat nog een uitje op de rol, want we gaan naar Groningen, om de Bowie-tentoonstelling te bezoeken en te slapen in een hotel waar M en ik warme herinneringen aan hebben. Ik zou mezelf niet zijn als ik niet ook nog allerlei dingen van mezelf moest: bovenaan het lijstje staat de yogafilosofiecursus die ik cadeau heb gekregen, want als ik een certificaat van Oxford University wil (en laten we eerlijk zijn, daar was het me natuurlijk om te doen), moet ik uiterlijk 4 januari mijn essay inleveren. En dan moet ik nog opruimen, heb ik een cateringclus en ik wil graag veel boeken lezen en naar de gym gaan. Ik hoef me niet te vervelen.

kerstmarktVandaag ben ik vast begonnen om mezelf in de Kerstsfeer te brengen. Ik heb een yogales gegeven, wat op zich niet heel Christmas is, maar de Kerstbrunch voor yoga-dames die erop volgde was dat natuurlijk wel. In de gym draaiden ze sfeervolle muziek (Last Christmas van Wham! met een dikke vette beat eronder), dus dat hielp een boel. Maar het bezoek met N aan de Kerstmarkt in de binnenstad van Leiden was wat ik nodig had om de knop definitief op Kerstmis te zetten: als je een uurtje rondloopt tussen de kraampjes met allerlei artikelen die bij uitstek in december passen (schapenvellen, Hello Fresh-boxen, snijplanken, je kent het wel), met een paar pauzes voor warme chocolademelk, broodjes worst en soep, dan voel je je vanzelf een soort Kerstfee. En dan hebben we ook nog een ijsbaan, waar het prima toeven is, zelfs voor mensen die niet schaatsen. Vanavond ga ik alle cadeaus die ik gekocht heb inpakken, en dan ben ik helemaal klaar voor de Kerstvakantie. Vol met plannen, maar met genoeg ruimte om te lanterfanten. Zo zie ik het graag.

Een weekend weg met mezelf

Als iemand al mijn activiteiten overziet, zou hij heel goed kunnen denken dat ik graag mensen om me heen heb. Nou heb ik op zich niks tegen mensen, en die mogen best in mijn buurt verkeren, maar eigenlijk ben ik stiekem best graag alleen. Het komt er echter in de praktijk niet zo heel vaak van. De meest extreme me-time die ik heb is in het openbaar vervoer, want dan heb ik mijn koptelefoon op en mijn e-reader bij de hand, dus dan maakt het me verder niet uit dat ik word omringd door andere mensen, want als ik ze niet hoor of zie, zijn ze er niet. Ik ga graag alleen naar de bioscoop en alleen naar musea (ik vind musea zo heerlijk rustig, dat ik daar geen aanspraak hoef te hebben, want dan is de rust weg; althans, zo dacht ik erover, inmiddels praat iedereen de hele tijd keihard in musea, dus de rust is ver te zoeken), maar dat is het wel zo’n beetje. Tot afgelopen weekend. Want M was voor zijn werk naar Parijs, en hoewel ik in het verleden vaak ben meegegaan, had ik nu een ander plan: een romantisch weekend Zwolle met mijzelf. Er schijnt een officiële term voor te zijn: masturdating. Ik heb in een heel oude blog weleens geschreven over een diner voor 1 dat ik genoten heb in Leiden, maar ik wilde het project nu naar het volgende level tillen.

modern-word-combinations-urban-dictionary-9__880Dus ik reserveerde een mooie kamer in een hotel dat ik altijd al fijn gevonden heb, Pillows, waarover volgende week een hotelrecensie zal verschijnen, verzamelde boeken op mijn ereader (want Pillows heeft fijne bedden waarin het heel goed lezen is), laadde mijn koffer vol met badproducten, kocht een mooie nieuwe pyjama en onderzocht leuke winkels en restaurants in Zwolle. En toen werd het pas echt masturdating op hoog niveau, want ik bedacht ineens dat ik misschien wel kon gaan lunchen bij De Librije. Het leek me dat ik weinig kans had op een plekje daar, want naar mijn perceptie is het altijd vol, maar ik kon op zaterdag een tafel voor 1 krijgen. En daarmee had ik wel weer genoeg gepland, want het leek me typisch Susannah om een weekend te claimen om een beetje te ontspannen en het volgens helemaal vol te rammen met allerlei afspraken, zodat ik vervolgens weer totaal opgefokt met de pest in mijn lijf in een hotelkamer zit omdat iedereen, in dit geval vooral ik, altijd alles van me moet. Dat wilde ik dus niet. Ik vertrok vrijdagochtend rustig om 10.30, nam de trein naar Zwolle en kwam ruim voor de toegestane inchecktijd in het hotel aan. Mijn kamer was gelukkig al klaar, dus ik heb mijn territorium even afgebakend, mijn tas uitgepakt, het hotel verkend en toen ben ik de stad ingegaan.

zwolle1

Het eerste doel was Museum de Fundatie, waar ik, ondanks eerdere bezoeken aan Zwolle, nog nooit geweest was. Ik heb 2 fototentoonstellingen, 1 Nick en Simon-tentoonstelling, 1 Turner-tentoonstelling en de vaste collectie gezien, en dat alles in ongeveer anderhalf uur. Fijn, zo’n overzichtelijk museum. Daarna ging ik wreed shoppen, wat vooral bestond uit rondlopen door de binnenstad en als ik een winkel zal die me de moeite waard leek, meteen naar binnen. In Zwolle zijn nogal wat leuke winkeltjes, dus ik had genoeg te zien. De aanschaffen vielen overigens alleszins mee: een fles badschuim, een mok en 3 paar kniekousjes (ja, als ik uit de band spring, ga ik ook helemaal los). En wat Kerstcadeaus voor anderen, maar dat ga ik hier natuurlijk niet vertellen. Ik bezocht Waanders in de Broeren, een boekenwinkel in een kerk, en Blue Sakura, een all you can eat sushirestaurant in een kerk, en ik juich de manier waarop Zwolle omgaat met ontkerkelijking van harte toe. Nadat ik me ongans had gegeten aan sushi ging ik weer naar het hotel, waar ik in bad heb gelegen, heb gelezen, tv gekeken en schandelijk vroeg* ben gaan slapen.

zwolle3

De volgende ochtend heb ik ontbeten, weer wat gelezen en geblogd, waarna ik mezelf mooi heb aangekleed voor mijn hete date bij De Librije. Niemand leek me daar raar of zielig te vinden omdat ik daar in mijn eentje was (of ze zijn daar zo sjiek dat ze je in elk geval niet in je smoel uitlachen omdat je raar of zielig bent, dat kan ook), en ik kreeg een mooi tafeltje in een hoek, zodat ik iedereen kon bekijken in het restaurant, inclusief het stel dat de hele lunch hun respectieve telefoons zat te checken. Dan kan je inderdaad net zo goed alleen gaan lunchen. Ik heb mezelf getrakteerd op een lunch van zeven gangen, met een klein wijnarrangement, en er waren ook nog allerlei amuses en dingetjes tussendoor. Het was heerlijk en precies wat ik me ervan had voorgesteld; een uitgebreider verslag, met foto’s, volgt nog. Na de lunch bleek het inmiddels te hozen, maar ik kreeg van de aardige mevrouw die mij mijn jas gaf ook een enorme paraplu cadeau – zo’n paraplu waar je met zijn tweeën prima onder kan lopen, maar in je eentje is het nog veel fijner. Ik wandelde vrolijk terug naar het hotel en ging weer liggen lezen in bad. Want dat kan dan – ik was niemand verantwoording schuldig, dus waarom zou ik niet twee keer in 24 uur in bad gaan? Ik heb ook nog wat in bed gelezen, en toen ben ik gewoon gaan slapen. Om 23.00.

zwolle2

En toen ik wakker werd, was het alweer bijna tijd om naar huis te gaan. Ik rekende af, laadde mezelf nog even helemaal vol met ontbijt, en stapte in de trein. Thuis had ik ook nog even de tijd voor mezelf, want M kwam pas om 22.00 terug, dus ik kon mijn koffer uitpakken, naar de gym gaan en wat boodschappen doen. En omdat ik toch aan het masturdaten was, ben ik nog even met mezelf naar de film gegaan. Ik vond het heerlijk, zo’n weekend alleen dingen doen waar ik zin in heb. Het waren geen dingen die ik anders niet met M zou kunnen hebben gedaan, maar mezelf op deze manier een weekend cadeau doen, dat zou ik best wel vaker kunnen doen. Ik ben ontspannen teruggekeerd, met heel veel verhalen om aan M te vertellen, en hij had ook veel verhalen over wat hij allemaal in Parijs had beleefd. Ik zou me zomaar kunnen voorstellen dat een weekend apart in de meeste relaties een heilzame werking zou kunnen hebben. Want laten we eerlijk zijn: als je jezelf geen luxe weekend vol verwennerij waard vindt, waarom zou iemand anders dat dan wel moeten vinden?

* Want nergens anders dan in Zwolle gaan ze zo vroeg plat.

Slapen buiten de deur – Central Park Voorburg

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 4: Central Park in Voorburg. 

Waarom? De moeder van M werd 80 en dat wilde ze vieren met haar hele gezin, plus aanhang: dus haar man, dochter, zoon, schoonzoon, schoondochter (ik dus) en kleinzoon. Ter gelegenheid van mijn verjaardag hadden we aangenaam gedineerd in het restaurant van Central Park, en toen was de vader van M erg onder de indruk van locatie en sfeer, dus toen heeft hij dit weekend vastgelegd om ons allen te trakteren op een feestje.

centralpark1Eerste indrukken Central Park zit in Vreugd & Rust in Voorburg, waar vroeger Savelberg zat. Nu zwaait Ron Blaauw er de scepter, wat betekend heeft dat het interieur radicaal vernieuwd is (vind ik niet erg – ik vond Savelberg erg tuttig qua uitstraling). Over het algemeen is het natuurlijk nog steeds een behoorlijk poenige zaak. Er wappert een Porsche-vlag buiten, er is een parkeerplaats ‘for sports cars only’ (een mooi voorbeeld van dingen waar ik links van word), en het publiek in het restaurant is, hoe zal ik het zeggen, heel erg Voorburg. Maar goed, ik werk al sinds 1999 in Voorburg, dus ik ben het wel gewend. De ontvangst was buitengewoon vriendelijk, en daar gaat het tenslotte om. Er was een lift naar de tweede verdieping, en daarna mochten we nog een trap af en weer op; dat heb je met verbouwde oude panden, dat is juist pittoresk.

centralpark2De kamer Onze kamer (#9) was mooi ingericht: een flink bed, een tafeltje om op te schrijven (en om tijdschriften te lezen waarin alleen maar spullen staan die ik nooit zal kunnen betalen), een forse ladekast en een klerenkast. Central Park is voor mijn gevoel meer gericht op zakenmensen dan op mensen die lekker komen chillen in een hotel: we hadden wel een broekenpers (wie gebruikt dat tegenwoordig nog?), maar geen thee- en koffiefaciliteiten. Inmiddels ben ik dat zozeer gewend in een hotel dat ik het nu echt miste.  Er hingen wel mooie foto’s aan de muur, toch aanzienlijk moderner dan de gebruikelijke schilderijen. Wie wil nou niet Bob Dylan minzaam zien kijken als je ’s ochtends wakker wordt? Ik wel.

centralpark3Het bed We hadden gelukkig weer een wit bed, want dat vind ik fijn. Central Park afficheert zich all over the place als een Håstens-hotel, maar dat geldt niet voor alle kamers: wij sliepen in een M-line bed, waarover ik geen klachten had. Behalve dat het geen tweepersoonsbed was, maar 2 aan elkaar geschoven volledig ingerichte eenpersoonsbedden, waardoor er niet zozeer sprake was van een naad waardoor M en ik niet dichtbij elkaar konden slapen, maar van een gescheiden slaapervaring, want als je een eigen bed hebt en een eigen dekbed, heb je elkaar ook niet heel veel meer te zeggen ’s nachts. Best een passion killer dus. Aan de andere kant: ik heb heerlijk geslapen.

centralpark4

De sanitaire voorzieningen We hadden een ruime, witte badkamer, met een heel prettige inloopdouche, een boel handdoeken, een fijne wasbak en een kek vierkant toilet. De producten waren voldoende, maar niet heel bijzonder: zeep, douchegel en shampoo (van alles 2). Er waren wel lekker veel handdoeken. Ik heb ’s ochtends erg lekker gedoucht, dus het was een functionele badkamer, maar ik vond hem al met al niet uitzonderlijk. centralpark5Het ontbijt Toen we ons meldden voor het ontbijt, vertelde de jongen die ons ontving dat ze een ‘traditioneel ontbijt’ serveerden, wat volgens hem neerkwam op broodjes met beleg. We kregen er ook verse jus bij, en een smoothie, en we mochten aangeven of we een hard- of zachtgekookt ei wilden. De broodjes waren lekker, de croissants goed kruimelig, de boter was opgeklopt (bijzonder) en de eitjes waren perfect. Om de een of andere onduidelijke reden kregen we een bordje met 4 bakjes identieke jam (doe dan 1 bakje), maar het was wel goede jam. En de koffie en thee waar ik zo naar verlangde deed het goed.

centralpark6

Unique selling points De bar van het restaurant is prachtig, inclusief opgezette zebra, en ze schenken een mooie gin & tonic. Dat heb je niet in alle hotels. Dat geldt natuurlijk voor het hele restaurant; ik heb niet eerder meegemaakt dat ik zo lekker en uitgebreid heb gegeten en gedronken en dan alleen maar de trap op hoef te rollen om heerlijk te slapen. En het is op zich ook best lekker om een keer een weekendje weg te zijn en toch binnen 40 minuten gewoon weer thuis op de bank te zitten.

Nog iets te zeuren? De kamer was heel erg donker. Dat kwam denk ik doordat we boven in het gebouw zaten, met allerlei authentieke balken, zodat er moeilijk een lamp aan het plafond te bevestigen was, maar we moesten alle kleine lampjes aansteken om iets te kunnen zien toen het eenmaal donker was. Wel sfeervol op zich, maar niet handig als je nog iets zou willen lezen. En dat we geen koffie en thee konden zetten op de kamer dus, maar daar heb ik al over gezeurd.

Wil je terug? Ik vond het geen slechte ervaring, maar ik ben liever in het restaurant van Central Park dan in het hotel. Er is op zich ook geen reden om in Voorburg te slapen, want ik kan zo met bus 45 naar huis, dus ik vermoed dat het zich niet nog een keer voor zal doen. Het was erg gezellig, en ik heb heerlijk geslapen, maar volgende keer wil ik weer iets verder van huis. Oh nee, volgende keer dat ik in een hotel slaap, slaap ik in Katwijk. Nou ja, de keer daarna dan. Ik zou anderen dit hotel overigens wel aanraden, zeker als ze een nette broek bij zich hebben.

Slapen buiten de deur – Slapen in het bos

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 3: Slapen in het bos in Apeldoorn. Eigenlijk geen hotel, maar een B&B, maar ik vind dat hij toch meetelt.

Waarom? Op een avond waarop zowel M als ik ons zwaar overbelast voelden, hebben we een gesprek gehad over wat we liever zouden willen doen dan het werk dat we al doen. M wilde of trainer van een profvoetbalelftal worden, of boswachter, en hoewel ik hem met beide hypothetische droomcarrières niet verder kon helpen, kon ik wel op zoek naar een mogelijkheid voor M om een weekendje in het bos door te brengen, zodat hij zich in elk geval even boswachter kon voelen. Slapen in het bos, het gastenverblijf van een boswachterswoning, dat echt vol in het bos bij Apeldoorn ligt, leek me ideaal. Omdat een bos in de herfst toch echt het mooist is, moesten we wachten tot oktober, maar toen hoefden we alleen maar een auto te regelen en we konden erheen.

sleeping-in-the-forest-Guesthouse-Apeldoorn-Michel-and-Mariëlle-Essenstam-01Eerste indrukken Vanaf het moment dat de TomTom helemaal gestrest wordt van de gedachte dat je eindbestemming zich op een onverharde weg bevindt, begin je te vermoeden dat het echt heel rustig gaat worden. Het huisje lag, precies zoals ze op de website beweren, echt pal aan de rand van het bos, en het zag er van de buitenkant prima uit – als een heel klein huisje helemaal voor ons. En dat was het ook. We hoefden niet langs de receptie (dat kon ook niet, want de eigenaren, Michel en Mariëlle, waren zelf een weekend weg), want de deur stond open en de sleutel bevond zich op de afgesproken plek. We hebben vervolgens 10 minuten besteed aan het uitladen van de auto; kennelijk neemt een mens, althans deze mensen in elk geval wel, ontzettend veel mee voor een weekend back to basics.

slapeninhetbos1De kamer Het huisje bestond uit een ruime woonkamer, 2 slaapkamers, een badkamer  en een keuken. Ik kon dus lekker koken, we konden thee en koffie zetten wanneer we wilden (we hadden zelf thee en koffie meegenomen, maar dat het niet gehoeven: er stond heerlijke thee en cupjes voor de Nespresso) en M kon zijn bokbier koelen. Michelle is styliste, en dat was goed te zien: alles in het huisje was mooi afgestemd, er was veel wit en er was overal veel aandacht en zorg aan besteed. M vond het hertvormige kussen zo eng dat hij het op de reserveslaapkamer legde – die kamer hebben we sowieso als opslag gebruikt, want in de echte slaapkamer was echt geen plek om iets anders dan ons vermoeide lijf neer te leggen. 
slapeninhetbos2Het bed 
Gelukkig was het bed weer wit, zodat ik mijn optimale buiten de deur slaap-ervaring kon genieten, en er waren weer veel kussens voor M. Het was een prima bed, niet te hard, niet te zacht, en er waren voldoende dekens. Ook dit bed had geen naad, dus het was gezelliger dan thuis. Verder was er weinig in de slaapkamer, want alle dingen die je anders in een hotel treft, stonden in de woonkamer of in de keuken (de televisie, de chillhoek, de minibar). Maar zo is het ook wel een keertje rustig. Bovendien had dit huisje ook iets dat we in geen enkel hotel hebben ervaren: een eigen open haard in de woonkamer, met onbeperkte hoeveelheden hout. Dus hoewel het eigenlijk heel koud was buiten, konden we zo goed fikkies stoken dat het al met al behoorlijk knus was.

slapeninhetbos3

De sanitaire voorzieningen De badkamer was het minst spectaculaire deel van het huisje. Het zag er mooi ontworpen uit en het was schoon, we hadden een douche, toilet en wastafel, maar het was wel klein. Er stonden lekker ruikende spullen van Savon de Marseille, die ik met veel plezier gebruikt heb, en er waren ook veel handdoeken. De badkamer was eigenlijk vooral functioneel, maar we waren er ook niet om te badderen (we hadden op zondag een middag in de sauna in Bussloo geboekt, dus met het water kwam het wel goed, wisten we). 
slapeninhetbos4Het ontbijtbuffet 
We hadden geen ontbijtbuffet, maar het ontbijt werd ’s ochtends in het huisje afgeleverd; op zaterdag door de zoon van de eigenaren en op zondag door de eigenaar zelf (dan konden we ook gelijk afrekenen). Het was een flink ontbijt, met poffertjes, brownies, brood, vleeswaren, kaas, eitjes, munt voor in de thee, yoghurt en verse jus. Koffie en thee konden we zelf zetten. We kregen zo veel dat we een deel van de spullen gewoon nog als lunch hebben kunnen inzetten – dat kan in een hotel meestal niet, want je gaat niet allerlei broodjes in je tas stoppen voor later. Ook anders dan in een hotel was dat we zelf de spullen moesten afwassen, maar we hadden ook nog een forse vaat van de avond ervoor staan, dus dat was eigenlijk geen probleem.

slapeninhetbos5

Unique selling points Het is een huisje in het bos – dat is al heel uniek. Als het zo stil is dat je alleen maar het geluid hoort van eikels die op het dak van je leenauto vallen, dan heb je niets te klagen. De vriendelijke contacten met Michel en Mariëlle, het ontbijt dat in het huisje geserveerd werd en dat ik de hele dag in mijn pyjama en dikke sokken kon rondlopen: allemaal heel prettige dingen.

Nog iets te zeuren? Dat er geen WiFi was. Of eigenlijk dat er wel WiFi leek te zijn (er lag een briefje met de code, maar er was geen netwerk) – ik had me erop voorbereid dat er geen WiFi zou zijn, maar toen ik dacht dat het er wel was en het er niet bleek te zijn was ik teleurgestelder dan ik was toen ik niet dacht dat het er was. Maar dat is een klein grief, want ik heb me uitstekend vermaakt. Ook zonder WiFi.

Wil je terug? Graag. Dat in het bos slapen is ons zeer bevallen en dit was een heel fijn huisje. M en ik zijn wel van die mensen die graag nieuwe tradities maken, dus de traditie om in de herfst in een huisje te gaan zitten zou zomaar een kandidaat kunnen zijn. En dan is dit huisje zeker nog een bezoek waard.

De 10 van woensdag

Het regent al dagen en ik ben weer begonnen op school. Tijd dus om een paar mooie uitjes bij elkaar te fantaseren; ik weet in een groot deel van de geambieerde bestemmingen niet of en hoe ik het voor elkaar ga krijgen ze daadwerkelijk te bezoeken, maar ach, daar is het fantasie voor. En misschien komt het wel uit. Daarom dus de 10 uitjes die ik nu heel graag zou willen maken.

  1. Hiding in plain sight in Amsterdam. Een cocktailbar waar ik nog niet geweest ben. Lijkt me mooi.
  2. Trømsø in Noorwegen. Ik weet niet waarom, maar ik heb besloten dat dit een stad is waar ik heen wil – en zo’n reisheld ben ik niet, dus dan zal dit wel moeten toch?
  3. Hotel Pillows in Zwolle. Inchecken, pyjama aan, in bed gaan liggen, lezen, roomservice. En slapen. Heerlijk.
  4. Een oestour. Dit gaat sowieso gebeuren, want ik heb al geboekt voor M en mij, maar het kan niet snel genoeg gebeuren.
  5. En als ik toch bezig ben met dingen die ik al geboekt heb: het huisje in het bos waar we in oktober gaan slapen.
  6. Een mooie sauna/resort/wellness, kan me niet zoveel schelen welke. Als het maar superluxe is en ik de hele dag in mijn badjas kan rondhangen en me kan laten masseren. Misschien wel gewoon die bij mijn gym in Leiden, M is daar naar grote tevredenheid geweest.
  7. Ergens waar de zon schijnt en waar ik lekker buiten kan zitten zonder gelijk een hoosbui op mijn hoofd te krijgen. Zijn er Canarische eilanden waar geen proleten rondlopen?*
  8. Stonehenge. M zegt ‘Dat zijn gewoon stenen’, en ik weet dat hij gelijk heeft, maar ik wil er toch heen.
  9. Een yoga-vakantie. Een paar jaar terug heb ik een heerlijke week op Kreta doorgebracht, en zoiets zou ik best nog wel een keer willen doen. Maar ja, het kan nooit, want de meeste yoga-retreats worden georganiseerd buiten de schoolvakanties, en ik kan dan niet, want ik ben docent. Helaas.
  10. Een dierentuin. Pinguïns, altijd fijn. En er schijnt een nieuw olifantje in Blijdorp te zijn – maar ik heb M beloofd dat hij voorlopig niet naar 010 hoeft, tenzij er iets heel gaafs is. Dan een andere dierentuin. Gewoon even tussen de beestjes lopen, dat lijkt me prachtig.

*Ja, dat is een elitaire uitspraak. Zo ben ik. Deal with it.