Categorie archief: Voornemens

Plannen voor het nieuwe jaar

Het is eindelijk 2017. Ik heb in 2016 veel meegemaakt, en misschien was het gewoon wel een goed jaar voor mij, maar ik ben blij dat het voorbij is. Ik heb grote plannen voor 2017: ik wil nog een halve marathon lopen, mijn coachingsopleiding afronden en serieus als coach aan de slag gaan op school, ik heb wat politieke plannetjes (ja, daar ben ik inderdaad expres vaag over), ik wil verder schrijven aan mijn roman en de yoga-opleiding moet af. Verder wil ik zorgen dat ik fit word – of blijf, want zo slecht gaat het nou ook al weer niet – en die hardnekkige 3 kilo moeten eraf. De belangrijkste inzet voor 2017 is dat ik geen nieuwe dingen erbij wil nemen en ervoor wil zorgen dat ik met wat meer focus aan de slag ga met de dingen die ik doe. Ik ben om dat te bereiken weer eens begonnen met meditatie (sterker nog, in januari wil ik elke dag een kwartier zitten), ik heb een nieuw soort agenda (een Volt planner, die minder specifiek is dan de Passion Planner/Bullet Journal combi die ik gemaakt had, zodat ik misschien iets minder dwangmatig aan de slag kan gaan en me ook niet zo’n faler voel als een van de kleine dingetjes niet gelukt zijn) en ik heb het plan om op schooldagen sowieso van 8.30 tot 16.00 op school te zijn, zodat ik mijn lessen voorbereid, mijn troep opruim en mijn nakijkwerk op orde kan krijgen. Het belangrijke woord voor 2017 wordt ‘focus’ – niet meer alles tegelijk, wat rust, geen nieuwe projecten.

Een week vakantie, met nog bijna een week te gaan, en uitzicht op een prachtige grote berg, die daar gewoon ligt en ook niet zijn best doet om indruk te maken op mensen, zet een mens namelijk wel aan het denken. Althans, deze mens wel. Ik moet toch eigenlijk wel toegeven dat ik mezelf in 2016, en wellicht de jaren daarvoor ook niet, geen plezier heb gedaan door zoveel dingen tegelijk te willen doen. Ik wil niks missen en ik zeg nergens nee tegen, maar dat heeft tot gevolg dat ik mezelf leegtrek. En om te voorkomen dat ik iets mis of iets laat lopen, maak ik strakke schema’s voor mezelf, waar ik me aan moet houden, anders ben ik niet tevreden. Dat doe ik niet alleen met mijn werk, maar ook met dingen die ik voor mezelf doe, waardoor ik er weinig plezier meer in heb. Dat wil ik niet meer. Een van de dingen die ik voor mezelf verpest heb door een dwangmatig schema is deze blog. Ik vind het hartstikke leuk om te schrijven, maar doordat ik van mezelf op maandag en vrijdag een stukje moet schrijven, op woensdag een lijstje, op donderdag een filmpje en op zondag een zindag, zit er weinig ontspanning meer in. Bovendien schrijf ik nu met veel plezier aan mijn roman, en ik heb geen onbeperkte schrijftijd. Ik ga daarom mijn blogdruk bij mezelf weghalen, en deze blog even op een laag pitje zetten: als ik kan en wil schrijven, en als ik iets te vertellen heb, zal ik dat ook zeker doen, maar ik gun mezelf voorlopig even de rust om mijn eigen schema te laten varen. U hoort van me, maar ik weet nog niet wanneer.

De 10 van woensdag

Het is de laatste woensdag van het jaar, dus dat betekent de afronding van de goede voornemens van 2016. Volgens mij was het wel een goed jaar – eens even kijken of ik ook heb gedaan wat ik had willen doen.

  1. Blijven sporten en op mijn voeding letten. Gelukt, misschien zelfs wel iets te goed – overtraindheid was nooit het doel. Maar ik heb wel een goed sportjaar gehad, mijn streefgewicht bereikt en een halve marathon gelopen.
  2. Voor mijn lichaam zorgen. Gelukt, al is slaapgebrek nog steeds een issue. Ik haal keurig mijn makeup van mijn hoofd, ben naar de pedicure gegaan (2x zelfs), en ik heb hier en daar een massage weten te scoren.
  3. 52 boeken lezen. Gelukt. Op de valreep.
  4. De woonkamer pimpen. Helemaal niets aan gedaan. Behalve opruimen. 2017 dan maar.
  5. De spooons-app afmaken. Gelukt. Inmiddels is hij ook uit de app store, maar hij was af. En daar gaat het maar even om.
  6. Geen make-up, zeep, haarspul, nagellak, doucheschuim, of parfum kopen tenzij het op is. Niet gelukt. Het parfum van de week-project heeft een hele tijd gelopen, maar ik heb wel dingen gekocht.
  7. Regelmatig met mijn museumjaarkaart en mijn Cineville-pas wapperen. En naar het theater, en naar cabaret. Gelukt.
  8. Mijn kleren opruimen en alles wat te groot is voor me of versleten of ondraagbaar weg doen. En de ‘Te lui voor Marktplaats’-spullen die ik al aan mensen heb toegezegd daadwerkelijk bij de mensen krijgen. Gelukt. Maar ik zou nog wel meer weg kunnen doen. Dat ga ik nog doen.
  9. Mijn lessen beter voorbereiden. Gedaan, maar het kan nog beter.
  10. Leuke dingen doen met M en met vrienden. Gelukt. En hiermee ga ik door.

De 10 van woensdag

Het schooljaar is begonnen, het blogseizoen is geopend, de eerste politieke vergadering is alweer achter de rug (de tweede en derde overigens ook), dus misschien is het wel een goed idee om eens even naar mijn goede voornemens van januari te kijken. En wellicht een paar nieuwe op te nemen voor de rest van het jaar.

  1. Blijven sporten en op mijn voeding letten – doe ik, en als er iets nog moet, moet ik op een wat minder gestreste manier blijven sporten. Maar aan het eind van het jaar ga ik dit zeker als een succes tellen.
  2. Voor mijn lichaam zorgen – doe ik, maar kan altijd beter. Een massage lijkt me wel een goed idee. Ik had het voornemen om mijn make-up van mijn kop te halen voordat ik ga slapen, en dat lukt structureel. Maar ik slaap te weinig.
  3. 52 boeken lezen – ik loop achter. Behoorlijk, maar er is hoop.
  4. De woonkamer pimpen – nog helemaal niets aan gedaan. Ik ga het wel nog proberen.
  5. De spooons-app afmaken – gelukt. Kan van het lijstje. Nieuw voornemen: minder geld uitgeven aan spullen die ik niet wil en daarmee een nieuw paar Louboutins bij elkaar sparen.
  6. Geen make-up, zeep, haarspul, nagellak, doucheschuim, of parfum kopen tenzij het op is – hier zie ik vanaf. Ik heb het Excel-bestand waarin ik alles bijhield gedelete, en ik doe enerzijds wel mijn best om zuinig te zijn en niet de hele tijd nieuwe dingen te kopen, maar ik vind soms een nieuw luchtje gewoon heel fijn om te hebben. Als het enige is wat me tegenhoudt om iets fijns voor mezelf te kopen mijn eigen discipline is, dat doe ik mezelf daar geen plezier mee.
  7. Regelmatig met mijn museumjaarkaart en mijn Cineville-pas wapperen. En naar het theater, en naar cabaret – gaat goed, kan beter.
  8. Mijn kleren opruimen en alles wat te groot is voor me of versleten of ondraagbaar weg doen. En de ‘Te lui voor Marktplaats’-spullen die ik al aan mensen heb toegezegd daadwerkelijk bij de mensen krijgen – de TLVM-spullen zijn weg, en ik heb nog allerlei bakken met kleding waar mijn vriendinnen uit kunnen komen shoppen. Gebeurt soms.
  9. Mijn lessen beter voorbereiden – gaat goed. Ik heb als project voor dit schooljaar creatieve dingen doen in de klas (niet kleien of zo, maar op een creatieve manier omgaan met de lesstof) en ik ga daar vandaag al een concrete manifestatie van meemaken.
  10. Leuke dingen doen met M en met vrienden – gaat goed. Kan altijd meer, maar soms vind ik het gewoon ook leuk om met vrienden te niksen.

Wilde plannen

Ik heb in mijn afvalactie een beetje een dood punt bereikt. Ik ben wat mij betreft genoeg afgevallen; er zou nog wel 1 kilo af kunnen, maar dat is meer omdat ik dan kan zeggen dat ik 20 kilo ben afgevallen en geen 19, maar dat hangt sowieso nogal af van wat ik als startgewicht neem, want ik ben ook nog zwaarder geweest dan toen ik begon met Personal Body Plan. Ik heb inmiddels een strakke gewoonte om 4x per week naar de gym te gaan, ik hou al mijn eten keurig bij, ik heb helemaal in beeld wat ik wel of niet kan bestellen als ik uit eten ga – kortom, de nieuwigheid is eraf en het is een way of life. Enerzijds is dat natuurlijk het doel van het hele systeem: je wilt niet keihard werken om af te vallen om vervolgens alles uit je handen te pleuren en weer aan de frikandellen speciaal te gaan. Of misschien wil je dat wel, maar dan had je je een boel moeite kunnen besparen.  Maar anderzijds rijst, in elk geval bij mij, dan toch de vraag wat ik nu moet doen. Want ik ben heel erg trots op mezelf, ik kan spectaculaire #transformationtuesday foto’s op Instagram zetten, ik heb een nieuwe garderobe en dus die fitte lifestyle, maar ja, als ik geen doel heb, dan ga ik me vervelen. En dan zit ik voordat ik het weet toch weer bij de Smulshop.

transformationtuesdayKortom, ik heb wat nieuwe dingen nodig in mijn fitness-leven. Gelukkig ben ik lid van een What’s App-groep met andere PBP’ers, die mij hier en daar aanzetten tot gekke acties, zodat ik me nu in een opwelling heb aangemeld voor de Dam tot Damloop in september. Niet voor de volle afstand van 10 mijl, maar voor wat PBP-vriendinnetje M noemt de ‘pussy-afstand’ van 5 mijl. Dat is 8 kilometer, en daarmee 1,5 kilometer verder dan ik ooit heb gelopen, dus ik vind het op zich al een prestatie als het lukt. En omdat ik mezelf ben heb ik naast een trainingsprogramma dat ik zelf heb verzonnen (1x per week lang rennen, dus beginnen met 5km en uitbreiden, 1x per week snel rennen, dus 20 minuten en kijken hoeveel ik kan doen, en 2x per week in de sportschool 1km zo snel mogelijk op de loopband) ook een verlanglijst ontwikkeld van dingen die ik absoluut nodig heb (vooral nieuwe schoenen want mijn hardloopschoenen zijn zo lelijk) en een boek gekocht, zodat ik ’s avonds op de bank voor de televisie toch het gevoel kan hebben dat ik me aan het voorbereiden ben op mijn megaprestatie. Bovendien heb ik allerlei andere wilde sportplannen: ik wil een keer een boksles volgen, er is een nieuwe soort crazy spinningschool in Amsterdam die ik weleens zou willen testen en in Leiden is er een boulderhal geopend die ik wel wil proberen. Ik verbaas mezelf een beetje, met al deze ambities, maar ja, als het werkt, werkt het!

renboek

The return of KonMari

Ik heb al eens eerder mijn kast opgeruimd volgens de KonMari-methode. KonMari is een mevrouw uit Japan, die eigenlijk Marie Kondo heet, en die stinkend rijk is geworden van een boek met de titel ‘The life-changing magic of tidying up’, waarin ze betoogt dat je al je spullen door moet ploegen en je bij ieder item moet afvragen of het joy sparkt bij je. Als dat zo is, mag je het bewaren, en als het niet zo is, moet je het onmiddellijk wegdoen. Ik had met die methode wat bezwaren, want behalve dat ik gewoon niet in staat ben om nieuwe items welkom te heten in mijn huis of mijn tas aan het eind van de dag te bedanken voor geleverde diensten, geloof ik niet dat je van alles wat je bezit blij kunt worden. Bovendien heb ik een fout gemaakt bij de vorige KonMarificatie van mijn klerenkast: ik heb de dingen die ik niet meer wil maar die nog goed zijn op de kast gelegd, in tassen, en een deel aan vriendinnen toegezegd, maar nog niet naar ze opgestuurd. Nu heb ik een nieuw probleem, want mijn kast zit voor een groot deel vol met kleren die me niet meer passen, want ze zijn veel te groot, en sparken helemaal geen joy bij me, maar irritatie, omdat ik weet dat ik voor heel veel geld kleren uit mijn kast moet verwijderen, en daar komt nog bij dat een deel van de kleren op de kast daar liggen omdat ze de vorige keer te klein waren. Maar dat zijn ze nu niet meer, dus ik moet eigenlijk nog een keer door die stapel heen. Daarom zit mijn klerenkast ook dit jaar in de goede voornemens: alles opruimen en dingen die in de kast horen naar een nieuwe locatie/eigenaar brengen.

shirtjesVoor mijn gevoel is dit gezeur over mijn klerenkast een constant terugkerend item op deze blog en in mijn leven; ik vind dat zelf ook jammer, maar dat komt doordat ik een soort discrepantie ervaar tussen hoe ik ben en hoe ik het liefst zou willen zijn. Ik ben iemand die heel veel kleren koopt, alles bewaart en daarom een niet duidelijk gespecificeerde eigen stijl heeft, maar ik zou heel graag iemand willen zijn die vanuit een duidelijke eigen stijl alleen koopt wat nodig is. Dus dat zou betekenen dat ik mijn hele klerenkast van boven tot onder uit moet mesten, alles weg moet pleuren wat te groot, versleten of inspiratieloos is, en dan zou ik daarna eigenlijk vanuit een soort idee van wat die eigen stijl is nog een keer door de kast heen moeten, en alles wat daar niet bij past eruit zou moeten lazeren. Maar ja, dat is nogal wat werk, en ik weet dus niet wat mijn eigen stijl is. Er zijn mensen die een stijlcoach inschakelen voor dit soort activiteiten – dat lijkt me dan om de een of andere weer zo eng, dat ik er bij voorbaat niet aan begin. Dus ik zal het zelf moeten oplossen. Fase 1 is inmiddels aangebroken, want ik heb al 4 lades met kleding opgeruimd: mijn shirtjes (keurig opgevouwen, zie de foto hierboven), mijn rokjes en mijn ondergoed (2 lades), en ik zal de komende weken de rest doen. Bij wijze van fase 2 zal ik het nieuwe boek van KonMari lezen, ook al vind ik haar een bitch, want ze motiveert wel, fase 3 is het wegwerken van alles wat weg moet, en dan breekt fase 4 aan: verzinnen wat mijn eigen stijl is. Als iemand tips heeft, hoor ik het graag. En als iemand nieuwe kleren in grote maten nodig heeft: jullie weten me te vinden.

De 10 van woensdag

En hier zijn ze dan: de goede voornemens van 2016. Met voor het eerst sinds, ik schat, 1990 geen plan om nu echt af te gaan vallen. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht toen ik aan het Personal Body Plan begon, maar dat is wel gelukt – ik ben eigenlijk wel gewoon tevreden met mijn gewicht, vetpercentage en fitnessniveau. Dat wil natuurlijk niet per se zeggen dat ik joelend op de bank sta voor mijn eigen lichaam, maar daar kan ik natuurlijk wel nog iets aan doen.

  1. Blijven sporten en op mijn voeding letten. Ik zie mezelf voorlopig niet opereren zonder Personal Body Plan, maar ik kan er wel een stuk relaxeder mee omgaan, en dat is ook wat waard.
  2. Voor mijn lichaam zorgen. Dus wat doen aan die monsterlijke voeten van me (pedicure dus), hier en daar een massage, saunabezoek, al die crèmes die ik toch al heb gebruiken. En niet zonder mijn make-up eraf te halen naar bed gaan. Oh, en slapen – dat doe ik te weinig.
  3. 52 boeken lezen. Op het moment lees ik een schunnig dik boek in het Frans, dus ik zal met een achterstand beginnen. Gelukkig heb ik een heel jaar om het in te lopen.
  4. De woonkamer pimpen. Eerst opruimen, inclusief de boekenkast, en dan nieuwe meubels kopen: in elk geval een bank, een kastje en een tafeltje, maar wie weet waar ik allemaal de geest voor krijg.
  5. De spooons-app afmaken. Nu echt. Eind februari moet hij af zijn.
  6. Geen make-up, zeep, haarspul, nagellak, doucheschuim, of parfum kopen tenzij het op is. Helemaal op. Deze is van vorig jaar, maar daar ga ik nog een jaar mee verder. Ik ga dit jaar elke week 1 parfum uitkiezen en die de hele week dragen, en zo al mijn luchtjes nog even evalueren. Ik zou namelijk graag het soort vrouw zijn met een signature geur.
  7. Regelmatig met mijn museumjaarkaart en mijn Cineville-pas wapperen. En naar het theater, en naar cabaret.
  8. Mijn kleren opruimen en alles wat te groot is voor me of versleten of ondraagbaar weg doen. En de ‘Te lui voor Marktplaats’-spullen die ik al aan mensen heb toegezegd daadwerkelijk bij de mensen krijgen.
  9. Mijn lessen beter voorbereiden. Ik blijf ervan overtuigd dat ik in theorie een betere docent ben dan in de praktijk, maar daar kom ik alleen achter als ik ook wat theorie erbij regel voor mezelf.
  10. Leuke dingen doen met M en met vrienden. Ik heb allerlei bijzondere mensen in mijn omgeving met wie het prima avonturen beleven is. Maar dan moeten we die wel organiseren.

Priorities

2016

Het is zover: een glanzend nieuw jaar, dat nog overloopt van kansen en mogelijkheden. 2015 was al met al een heel goed jaar voor mij, want ik heb ontzettend veel gezien, gedaan en geleerd, en door wat ik in 2015 voor elkaar heb gekregen is 2016 het eerste jaar sinds, ik schat, 1990 dat ‘afvallen’ niet in mijn goede voornemens voorkomt, en dat vind ik een behoorlijke prestatie. Maar ik heb niet alles wat ik had willen doen gedaan (de eeuwige recepten voor de kook-app zijn bijvoorbeeld nog steeds niet geschreven), ik heb me ook een tijdje iets minder voortreffelijk gevoeld (B is in september naar Zuid-Afrika vertrokken, en ik had maandenlang veel moeite met zijn op handen zijnde vertrek) en lang niet alle veranderingen waar ik op had gehoopt heb ik daadwerkelijk weten door te voeren (ik krijg mezelf maar niet gemotiveerd om het huis netjes te houden, en dat stoort me, want ik kan ook niet zo goed tegen rotzooi). Ik zou echt een enorme vervelende zeur zijn als ik het hele jaar om dit soort dingen als minder succesvol zou evalueren, maar ik vind het ergens ook wel heel leuk dat ik nu een nieuw jaar heb, waarin ik die klote-app af kan maken, waarin ik me niet somber hoef te voelen omdat ik nu weet dat ik niet gehandicapt ben als een vriend verhuist, en waarin ik wellicht een systeem kan verzinnen om niet tussen de troep te gaan zitten.

Gaiman

Maar ik heb grote, creatieve, plannen met dit jaar. Ik wil januari en februari even gebruiken om dingen af te ronden (mijn essay voor de cursus Philosophy of Yoga die ik online bij Oxford University volg heeft een deadline van 4 januari, en die app gaat ook afkomen), en daarna wil ik meer. Ik heb een opleiding gevonden die ik wil volgen, als school voor me betaalt, want ik heb daar zelf niet het geld voor, en als dat doorgaat, verandert er wat in mijn werk en kan ik me in een iets andere richting ontwikkelen binnen mijn baan op school. En als ik er met school niet uitkom, dan weet ik in elk geval weer wat nieuws: ik wil niet tot mijn pensioen hetzelfde blijven doen op school. Ik ben ongeveer op de helft van mijn termijn als raadslid, en als ik herkozen wil worden (ik weet dat overigens nog niet zeker), dan wil ik me op dat vlak ook ontwikkelen, dus ik wil werk maken van een thema-commissie Cultuur, en ik wil mijn lokaal en landelijk netwerk beter gaan onderhouden. Ik wil blijven lezen, schrijven en musea, bioscopen en theaters bezoeken, maar ik wil ook dingen gaan maken. Ik blijf bloggen, maar ik heb nu ook serieuze plannen voor een roman. Laatst zei iemand tegen mij dat ik in vervolg op mijn optredens bij Toomler misschien ook mee zou kunnen doen aan de voorrondes van het Leids Cabaret Festival, en hoewel ik niet weet of ik daar wel goed genoeg voor ben, heb ik heel veel zin om te kijken of het erin zit. Het wordt een creatief jaar, dat weet ik zeker. En ach, dan kan ik misschien het huis ook wel opruimen.

De 10 van woensdag

Volgens mij ben ik helemaal vergeten in de loop van het jaar een update te geven van mijn goede voornemens van 2015. En dat is jammer, want het is dit jaar best goed gegaan. Op zich heb ik voldoende lijstjes met voornemens gemaakt waar ik wel updates van heb gegeven, maar nu dan toch: de afronding van de voornemens van 2015.

  1. Beter voor mezelf zorgen. Dat betekent meer slapen, genoeg water drinken, geen troep eten, voldoende bewegen en niet teveel zuipen. – Ik zeg: gedaan. Ik heb hier en daar wel teveel gezopen, maar niet structureel. Bewegen, water drinken en geen troep eten is allemaal volgens plan verlopen. Alleen dat slapen niet.
  2. 10 kilo afvallen – dat is een andere 10 kilo dan de 9 die ik in 2014 kwijt wilde. Bij mijn nieuwjaarsweging bleek ik 5,2 kilo meer te wegen dan vorig jaar op dezelfde datum, en die moeten eraf, en nog 4,8 dus. Dan ben ik nog steeds 5 kilo zwaarder dan ik zou willen, maar misschien wordt het tijd om dat gewoon te accepteren. – Is gelukt, en daar nog een kilo of 8 bij, dus ik ben zeer tevreden.
  3. 52 boeken lezen. – Gelukt. Ik ben na boek 52 begonnen aan een Frans boek, en dat heb ik nog lang niet uit, dus voor 2016 zal het spannend worden, maar dat zien we dan wel.
  4. Beter voor het huis zorgen. Dat betekent achter mijn kont aan opruimen, spullen in de vaatwasser zetten, hier en daar ergens een doekje overheen halen, en serieus aan de slag gaan met het aanschaffen van een nieuwe bank, want na 20 jaar trouwe dienst vallen er gaten in. – Nope. Ik blijf maar rotzooi maken, en we hebben geen nieuwe bank.
  5. Serieus aan de slag gaan voor de yoga-opleiding. Huiswerk maken, naar lessen en dan ook echt mijn best doen, thuis oefenen en boeken lezen. Want ik wil die opleiding gewoon afronden, maar dat gaat niet vanzelf. – Ja en nee, ik ben nu bezig met een filosofie-cursus, en ik heb het tweede jaar gehaald, maar ik loop aan de andere kant vet achter in het volgen van lessen. In 2016 moet dat beter.
  6. Geen make-up, zeep, haarspul, nagellak, doucheschuim, of parfum kopen tenzij het op is. Helemaal op. – Ik heb wel veel minder gekocht, maar niet helemaal niets. Ik ga nog even verder met het verminderde aanschafbeleid.
  7. Regelmatig met mijn museumjaarkaart en mijn Cineville-pas wapperen. Het is me erg bevallen, al die cultuur in 2014, en dat zou ik graag voortzetten. – Gelukt. Zeker.
  8. Het ‘Te lui voor Marktplaats’-project weer opstarten en de spullen die ik al aan mensen heb toegezegd daadwerkelijk bij de mensen krijgen. – Mislukt. Moet nog. En snel een beetje.
  9. De Singelloop doen. Dat is een rondje om de Leidse singel, en ik heb elk jaar de smoes dat ik niet mee kan doen omdat ik dan in Rome ben, maar dit jaar interfereert de Singelloop niet met de Romereis, dus niets let me. Behalve mijn lousy conditie, maar daar kunnen we wat aan doen. Schijnt. – Mislukt. Ik weet niet meer waarom, maar het is niet gelukt. In 2016 gaat het ook niet, want dan ben ik in Rome.
  10. De spooons-app afmaken en een heel eind komen met de ontwikkeling van de Android-versie ervan. Ik wil een nieuw project. En dan moeten oude projecten eerst af. – Mislukt. Maar dat gaat op korte termijn echt wel gebeuren, althans het afronden van de app. De Android-versie mag B regelen, want ik wil aan mijn nieuwe project beginnen.

 

Gelukkig nieuw jaar

Een docent kent twee momenten om de collega’s te zoenen en het allerbeste te wensen: 1 januari, als andere mensen dat ook doen, en de eerste dag van het nieuwe schooljaar. En dat is het vandaag – dus ik heb zo’n beetje iedereen gezoend, ongeveer 60 keer belangstellend geluisterd naar andermans vakantieverhalen en ongeveer 60 keer verteld dat ik dit jaar niet ben weggeweest, maar wel een heel leuke vakantie heb gehad. Er is ook echt een soort nieuwjaarsgevoel, want iedereen heeft wilde plannen, goede voornemens en allerlei nieuwe ambities, waarvan we maar moeten zien wat daarvan uit gaat komen, maar dat maakt eigenlijk niet uit. Het fijne van zo’n nieuw jaar is dat je weer voornemens kunt maken en misschien wordt dit jaar wel echt het jaar waarop ik al mijn lessen netjes voorbereid, mooie Powerpoints maak ter illustratie van de lesstof, regelmatig contact onderhoud met al mijn tutorleerlingen (en niet alleen de leerlingen met problemen) en altijd op tijd in de les ben. Het is mijn 19e jaar voor de klas en het is tot nu toe nog nooit gelukt, maar wie weet. En anders ben ik gewoon dezelfde docent die ik al was, en dat valt uiteindelijk ook wel mee.

busVandaag beginnen we ook heel rustig, dat wil zeggen: leerlingvrij. Ik zat zowaar op tijd in de bus, zodat ik ook een nieuwe koffiestrippenkaart kon kopen bij de enige plaats in Voorburg waar de koffie te drinken is (die op school is een aanfluiting). De APV* duurde slechts een uur, waarbij een groot deel van de agenda bestond uit het voorstellen van de 16 nieuwe collega’s die ik heb, en daarna kregen we een lezing over hoe we leerlingen kunnen motiveren. In eerste instantie had ik er weinig zin in, maar het was eigenlijk wel erg interessant – de meneer in kwestie zat goed in zijn vakliteratuur en ik vond de filmpjes die hij liet zien ook echt functioneel (al verbaasde me wel dat weinig collega’s het marshmallow-filmpje kenden, dat is toch wel een algemeen bekend experiment, lijkt me). We kregen zowaar een lunch aangeboden, al heb ik daar geen gebruik van gemaakt, omdat ik zelf een fancy maaltijd had meegenomen. Toen was er tijd om rustig de spullen die ik nodig heb voor de tweedaagse workshopmarathon van morgen en overmorgen te kopiëren, en tot slot een getrapte sectievergadering, want met 9 man is het bijna niet mogelijk om allemaal op hetzelfde moment op dezelfde plaats te zijn, dus dan doen we het gewoon in etappes. En dan weer naar huis, want ook het politieke jaar is geopend, en ook vergaderingen bereiden zichzelf niet voor. Morgen heb ik een dagje met de pubers – ik heb er zowaar zin in.

* Algemene Personeels Vergadering, geen politieverordening. Ik neem altijd aanstoot aan de term ‘personeel’, ik vind mezelf een medewerker, maar dat is een andere discussie.

Bezuinigen

Ik neem me regelmatig voor om minder geld uit te gaan geven. Dat zou dan niet zijn omdat ik te weinig geld heb, want ik heb op zich genoeg (als je samenwoont en allebei een baan hebt, maar geen kinderen en geen auto, gaat het financieel doorgaans prima), maar wel omdat het me regelmatig overkomt dat ik eerder uit gewoonte of uit emotie geld uitgeef dan uit behoefte. Nou ben ik niet van mening dat ik alleen maar geld uit zou moeten geven als ik echt iets nodig heb, want zo sober ga ik toch niet leven, en bovendien: wie bepaalt wat echt nodig is? Dat ik meer dan 20 paar schoenen heb is zeker waar (en met meer dan 20 bedoel ik echt veel meer dan 20), maar er zijn specifieke schoenen die ik niet heb. Ik heb bijvoorbeeld nog geen schoenen voor bij mijn verjaardagsjurk, en ik heb laatst iemand zien lopen in platte schoenen die ik voor mezelf ook best leuk vind – dat ik niet bepaald blootsvoets door het leven zou moeten als ik ze niet koop betekent niet per se dat ik ze niet nodig heb. Maar dat ik, als ik een mail krijg dat mijn favoriete jurkjesmerk uitverkoop heeft, onmiddellijk de creditcard trek, zonder me af te vragen of ik eigenlijk wel een nieuwe jurk wil, dat zou best anders kunnen. En als ik moe, chagrijnig, boos of verdrietig ben, en denk dat ik daar het beste een tas als een pleister op zou kunnen plakken, dan is dat geld dat ik beter in de zak zou kunnen houden.

genoeg schoenen

Ik heb een heel handige Excel, ooit voor mij ontworpen door B (althans, die heeft het basisontwerp gemaakt; vervolgens heb ik het gepimpt met allerlei kleurtjes en een ingenieus systeem waarbij ik de creditcarduitgaven over de maand spreid), waarin ik per maand begin met alle vaste lasten van het maandinkomen aftrekken en het overgebleven geld over 4 weken spreid. Dan weet ik hoeveel ik nog heb en dan kan ik niet verrast worden door een onverwachte uitgave – die heb ik ofwel begroot, of ik heb er ruimte voor. Ik heb sinds ik ben begonnen met dit systeem al flink wat geld opzij gezet voor bijzondere uitgaven, die ik dan zonder moeite ook kan doen. Dus als ik een nieuwe winterjas wil, heb ik daar een potje voor, en als mijn vinger per ongeluk is uitgegleden op de ‘nu betalen’-knop op de site van de Bijenkorf, dan weet ik of ik dat meteen kan betalen, of ik het als extra uitgave moet inboeken, om het zo snel mogelijk af te lossen, of of ik er een reservefondsje voor moet aanspreken. Handig. Op het moment is het heel verleidelijk om veel geld uit te geven aan kleren, want het is uitverkoop en ik ben flink afgevallen, maar ik wil dus een beetje bezuinigen. Ik koop dus voorlopig niks extra, zodat ik de extra uitgaven in mijn Excel kan aflossen, en wat kan sparen voor als ik echt tevreden ben over het afvallen. Maar als ik de ideale schoenen voor bij mijn verjaardagsjurk tegenkom, dan garandeer ik niks.