40 dingen,  Foto,  Natuur

Wandelen in het bos

Op mijn 40 dingen-lijst heb ik ‘een boswandeling maken’ opgenomen. Vooral omdat ik het ook al op de 39 dingen-lijst had staan, maar toen heb ik verzaakt, en anders dan bij het merendeel van de dingen op mijn lijsten, waarbij ik alleen mezelf dupeer als ik het niet op kan brengen om een activiteit daadwerkelijk te doen, was dit ook, of misschien wel juist, vervelend voor M. Hij is namelijk degene die graag een herfstwandeling wil maken – ik ben best bereid om er een uurtje achteraan te sjokken, maar ik heb eigenlijk geen wandelbehoefte. Ik heb niets tegen het bos, sterker nog, ik vind het prachtig, maar ik kan er gewoon niet onbeperkt zijn. Dat komt ook doordat ik, anders dan M, graag functioneel beweeg. Als ik fiets, heb ik het liefst een doel. School, de supermarkt, Zandvoort, of iets anders, maar ‘gewoon een stukje fietsen’, daar ben ik niet zo goed in. Ik ga graag van A naar B, en niet van A naar A. Dus van huis gaan, een paar uur doelloos rondwandelen, en dan weer terug naar huis gaan: niets voor mij. Bovendien verveel ik me tamelijk snel, vooral in de natuur. Er zijn mensen die duinen prachtig vinden, ik heb het na een zo’n ding al gezien, en dan moet je nog uren door een post-nucleair landschap lopen. En dat geldt, vrees ik, ook voor het bos: op een gegeven moment ben ik klaar met al die bomen, en dan moet ik gewoon weer naar huis. Om te lezen en thee te drinken, want dat verveelt mij nooit.

bos1Ik heb wel een manier gevonden om het onvermijdelijke ‘ik verveel me’-moment uit te stellen, en dat is een missie voor mezelf bepalen. Er waren tijden dat ik 2 keer per jaar een hele zaterdag in Parijs aan mezelf had, en die vulde ik dan in door bijvoorbeeld alle vestigingen van Kusmi tea te bezoeken, of vergelijkend waren-onderzoek te doen bij de macaron-winkels, en dan vermaakte ik me prima. Voor de boswandeling van het Veluwe-weekend had ik ook een missie bedacht: foto’s maken van paddestoelen. Ik ben niet per se een goede fotograaf, maar wel een enthousiaste. Ik heb ooit een project 365 gedaan, waarbij je elke dag een foto moet maken, en dat vond ik echt heel leuk: ik kijk anders als ik op zoek ben naar dingen om foto’s van te maken. Dus als ik me wil vermaken, bedenk ik wat ik zou kunnen fotograferen. Tijdens de boswandeling waren dat dus paddestoelen. Omdat M tijdens 3 dagen in het bos meer dan 1 wandeling wil maken (hij is 3 keer gaan wandelen en 1 keer gaan fietsen, terwijl ik 1 keer heb gewandeld en een half uur heb gerend), had hij het paddestoelen-parcours al uitgezet. Hij kent me namelijk al best wel lang, dus hij weet dat ik, als ik gefnuikt word in mijn missie, de neiging heb om me extra hard te gaan vervelen, zodat het al snel gedaan is met de wandelpret. Ik wilde dus minstens 1 paddestoel zien die eruit ziet zoals een echte paddestoel eruit ziet: rood met witte stippen.

bos2

Die hebben we dus gevonden. En nog een heleboel andere paddestoelen: clusterpaddestoelen die tegen bomen aangroeiden, een paar hele lieve knalpaarse jongens, paddestoelen die als een soort van bakje voor regenwater fungeerden en rare keiharde dingen die eruit zagen als vliegende schotels die in een dooie boom waren gevlogen en vervolgens samen met de boom versteend waren. Ik weet helemaal niets van paddestoelen (alsof dat uit de vorige zin nog niet pijnlijk duidelijk is geworden), dus ik ben niet op zoek naar eetbare exemplaren, want die zoek ik wel in de supermarkt, maar de zoektocht naar fotogenieke paddestoelen heeft me maar liefst anderhalf uur vriendelijk vermaakt. Ik denk dat het erg hielp dat ik lekker uitgeslapen was, dat ik wist dat in het huisje ‘s avonds de houtkachel weer aan zou gaan, dat mijn goedkope kaplaarzen verrassend lekker zaten en dat ik een geweldig ontbijt achter de kiezen had. En dat het een ideale herfstdag was: koud, maar droog, zodat ik een beetje een strak gevoel op mijn wangen kreeg, maar niet zeiknat regende. Zo hou ik het dus prima vol in de natuur. Sterker nog, misschien ga ik volgend jaar wel twee keer wandelen.

bos3