Drinken,  Thee

Thee

Ik ben Engels, dus ik zou van thee moeten houden, en dat is ook zo. Ik hou alleen niet zo erg van de thee zoals die traditioneel in Engeland wordt geserveerd: lang getrokken zwarte thee, waar vervolgens een enorme sloot melk doorheen geroerd wordt, om het geheel daarna af te maken met een paar flinke scheppen suiker. Dat drink ik heel soms, op specifieke momenten. Als ik in Engeland ben wil ik het wel een keer proberen en als ik geslagen word door de behoefte aan een stevige portie infantiele regressie, want vroeger dronk ik het wel zo. Als ik ziek ben of me echt intens slecht voel is voor mijn gevoel het enige waardoor ik gered kan worden een nice cup of tea in the British style. Maar meestal is mijn theebehoefte van een iets stijlvoller kaliber. Ik heb een voorkeur voor thee van Kusmi, een van oorsprong Russisch bedrijf, dat ik ken uit Parijs, want op één van mijn vaste loopjes* door de stad ligt (of lag, de winkel is nu weg) een heel gezellige vestiging waar ik eigenlijk altijd wel een van de mooie ronde blikken thee kocht. Maar ik ben verder helemaal niet vies van andere theemerken: ik weet dat Lianne een voorkeur heeft voor het assortiment van Betjeman & Barton, en vroeger kocht Bas thee voor me bij Themaas, en dat sla ik natuurlijk niet af. Ik moet wel bekennen dat ik een beetje teleurgesteld ben als iemand me thee van Lipton schenkt, en dan hebben we het nog niet eens over het nieuwe fancy thee- en gebakswinkeltje in Leiden (Vinteage) waar ze thee van Pickwick serveren. Daar kom ik dus niet meer: als jullie jezelf niet serieus nemen, hoef ik het ook niet te doen.

Als ik wakker word, drink ik sowieso een enorme mok Detox thee van Kusmi, niet omdat ik geloof in detoxen in het algemeen of de waarde van thee daarin in het bijzonder, maar omdat ik dat een fijne, beetje frisse thee vind om de dag mee te beginnen. Michel drinkt Lapsang Souchong, zo’n beetje de enige thee die ik echt goor vind – als ik thee zou willen drinken die naar verbrande asfalt smaakte, zou ik wel gewoon een stuk straat in de fik steken en dat in kokend water laten hangen. In de loop van de dag drink ik van alles: ik heb op school in mijn werkkamer een mooie waterkoker en een aantal forse mokken, zodat ik uit het assortiment in mijn stashkabinet kan kiezen waar ik op dat moment trek in heb, al viel me laatst bij het opruimen van de voorraad op dat ik voor tijdens werktijd een sterke voorkeur heb voor thee met gember erin. Na school drink ik het liefst Earl Grey, of een zwarte thee met lavendel of rozen, maar dat luistert best nauw: veel thee met bloemetjes is mierzoet en daar ben ik dan weer helemaal niet van gediend (de Dael’s Droum van Blanche Dael uit Maastricht krijg ik geregeld cadeau en dan moet ik mezelf echt voorhouden dat het om het gebaar gaat). Verse muntthee vind ik stom, verse gemberthee lust ik dan weer graag, en na het eten drink ik graag weer kruidenthee. Ik heb weleens thee gedronken die was gezet van rozemarijn, dat vond ik heel bijzonder, en bij De Lakenhal in Leiden dronk ik een heerlijke thee die was getrokken van shisoblad en een paar jasmijnbloemetjes. Verder hou ik me natuurlijk aanbevolen voor theetips – en theedates!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.