D66,  Dieren,  Gemeenteraad,  Leiden,  Politiek

Naar de kinderboerderij

In de gemeenteraad heb ik 2 portefeuilles: cultuur (dat doe ik al 6 jaar) en zorg & welzijn (dat doe ik nu ruim een jaar). Dat is op zich al genoeg werk, maar ik ben ook vice-fractievoorzitter, wat meestal betekent dat ik mag bemiddelen als er toestanden in de fractie zijn, maar dat komt weinig voor, de fractievergadering mag voorzitten als de fractievoorzitter er niet is, met de rest van het fractiebestuur moet nadenken over de gang van zaken en de fractiemedewerker mag aansturen. Soms komt er een bonus bij, zoals etentjes met de vice-fractievoorzitters van de andere coalitiepartijen, en heel soms bof ik echt, want dan is er een extra vergadering op zaterdag in een periode waarin ik het toch al gierend druk heb en van voren niet weet dat ik van achteren leef. Maar ja, dan moet ik dat allemaal maar niet willen. Gisteren mocht ik dus met de fractievoorzitters en de vice-fractievoorzitters van de coalitie (D66, GroenLinks en PvdA) overleggen over de kaderbrief en de visies van de respectieve fracties op hoe we nu verder moeten gaan, en hoewel ik er dus met de pest in mijn lijf heenging, viel het per saldo eigenlijk best wel mee. De sfeer was goed, we hebben productief vergaderd, er was carrot cake en lekkere koffie en we zaten in het bovenzaaltje van theehuis ‘De trotse pauw’ in de kinderboerderij van de Leidse Merenwijk. Als iemand me had gezegd dat ik dat laatste als een pre voor wat dan ook zou zien, had ik hem recht in zijn muil uitgelachen, maar dan had hij wel gelijk gehad.

Want zo’n kinderboerderij is echt een totaal andere wereld dan die waarin ik me meestal begeef. Ik heb geen kinderen, dus dat scheelt natuurlijk al flink, maar ik ben verder nogal een vrouw van de stad, compleet met alle opgefoktheid die daarbij hoort. Toen ik halverwege de vergadering naar het toilet ging (niet omdat ik zo nodig moest, maar wel omdat ik me geen 2,5 uur achter elkaar kan concentreren, en omdat ‘ik ga naar de wc’ als excuus om op te staan en rond te lopen in het algemeen beter geaccepteerd wordt dan ‘ik moet nu echt even wandelen want ik zit al 10 minuten niet op te letten’), zag ik allerlei briefjes hangen over activiteiten in de kinderboerderij. Je kan er je verjaardag vieren en cupcakes versieren, dat is natuurlijk al awesome, maar het allermooiste was de aankondiging van het feest ter gelegenheid van de 13de verjaardag van een koe (helaas slechts voor genodigden). Heerlijk, dat soort dingen – zo ontzettend niet bezig met de waan van de dag. Na afloop van de vergadering heb ik mezelf even beloond door nog een half uur rond te hangen en naar de dieren te kijken. Ik heb een verlegen meisje uitgelegd dat ze best een geit mocht aaien, naar de koeien en de paarden gekeken en bij de varkens mijn spirit animal gevonden (zie de foto hierboven). Normaal hou ik niet zo van de natuur, want die is vies en onberekenbaar, maar mijn micro-vakantie naar de kinderboerderij van de Merenwijk kwam precies op het goede moment. Ik heb er best nog wel een vergadering over om daar vaker heen te gaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.