Cursus,  Focus

Focus

Het thema van deze maand van het Structuurjunkie Membership is ‘focus’, en nu ik me mentaal aan het voorbereiden ben om daarmee voor mezelf aan de slag te gaan, moet ik even bekijken hoe het in het algemeen met mijn focus gesteld is. Ik kan daar kort over zijn: de situatie is stabiel kritiek. Ik heb namelijk geen focus. Ik kan me zelden ergens langer dan een half uur op concentreren, wat op zich lastig zou zijn, behalve dat ik op een gegeven moment ontdekt heb dat ik de meeste klusjes kan opknippen in eenheden van een half uur, zodat ik aan het eind van de dag ontzettend veel gedaan heb, maar dan in kleine blokjes. Maar op zich ben ik ook iemand die het meestal helemaal niet erg vindt om afgeleid te worden, want er is helemaal geen concentratie waar ik uitgehaald kan worden, dus ach – kom maar door met die nieuwe prikkel, ik regel het wel. Tenminste, als ik het voor elkaar kan krijgen voordat ik weer afgeleid raak door mijn telefoon, of door een dringende behoefte om de mondkapjescollectie van De Bijenkorf online te checken, of door een zich plotseling aandienende prangende vraag over hoeveel soorten koalabeertjes er eigenlijk zijn. En als ik eerlijk ben is dat gevaar meer dan reëel aanwezig. Maar aan het eind van de dag, week en maand heb ik meestal al mijn doelen bereikt, dus ik denk ook weleens dat er eigenlijk geen probleem is.

Maar dat probleem is er natuurlijk wel. Door die korte blokjes semi-geconcentreerd werken krijg ik veel gedaan, maar ik kan nooit echt de diepte in, want voordat ik daar aan toe ben, ben ik alweer met iets anders bezig. En mezelf dwingen langer door te werken gaat eigenlijk ook niet, want dan ga ik gewoon in een soort slaapstand, en daar heb ik ook niks aan. Los van mijn werk heeft zelden iets of iemand mijn onverdeelde aandacht (ik doe meestal een spelletje op mijn telefoon tijdens het televisie kijken, ik luister muziek als ik lees, ik denk aan andere dingen als iemand zijn ziel tegen me zit uit te storten) en ik ben daar helemaal niet trots op, want omgekeerd vind ik wel dat iedereen met volledige aandacht moet luisteren naar wat ik met mijn permanent afgeleide brein* weet te verzinnen. Bovendien kom ik  ongeveer om de drie maanden in een situatie waarin er ongeveer een week lang niets uit mijn handen komt omdat ik zo verschrikkelijk moe ben in mijn hoofd dat ik al mijn aandacht nodig heb om überhaupt te blijven staan, en op het moment zit ik vol in zo’n periode: ik heb alleen maar zin om heel langzaam rond te lopen en met niemand te praten. En al helemaal niks te doen, zelfs geen half uur. Kortom, er valt voor mij de komende maand veel te leren, dus ik ben benieuwd.

* Ja, ik heb overwogen om me te laten testen op AD(H)D, maar dat gaat me niets opleveren want ik ben niet geïnteresseerd in medicatie. Dus je mag het voorstellen of adviseren, maar ik beloof je bij voorbaat dat ik niet ga luisteren.

2 Comments

  • Nicole

    weet je, het helpt me echt om te weten dat er nog iemand is die zo’n hoofd heeft. Er zijn inderdaad weken of maanden dat ik denk: prima, houwen zo! Maar inderdaad, die mentale overprikkeldheid die je op een gegeven moment hebt opgebouwd is niet te doen. Je hebt helemaal niks aan dit bericht, sorry, maar blijf vooral schrijven dan blijf ik het lezen als ik eigenlijk papers moet nakijken ofzo 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.