Corona,  Corona-diaries,  Cultuur

Ik heb cultuur nodig

Afgelopen dinsdag werd er een nieuwe reeks versoepelingen aangekondigd. En dat is heel fijn, want iedere versoepeling betekent dat er net weer iets meer mag. Nu mogen we naar de Efteling en de dierentuin, we mogen binnen sporten en tot 20.00 op het terras zitten. Ik mag graag eens per jaar naar de Efteling gaan, maar ik had daar best nog wel even zonder gekund, dus je hoeft mij voorlopig niet in de Python te verwachten, en ik vind het best leuk om naar een dierentuin te gaan, maar ook daarvoor geldt: ik had nog wel even kunnen wachten. Ik denk ook dat ik niet de doelgroep ben voor deze versoepelingen en dat mensen met kinderen hier heel blij mee zijn. Binnen sporten vind ik een aantrekkelijk vooruitzicht, al is het alleen al omdat er voor het buiten sporten bij mijn sportschool plek is voor maximaal 8 mensen, waardoor ik het allemaal heel zorgvuldig moet plannen – als ik kan intekenen op een time slot binnen is er vast meer keuze mogelijk. Tot 20.00 op het terras mogen zitten betekent feitelijk dat een diner in (of in elk geval voor) de horeca weer kan, en daar ben ik natuurlijk heel blij mee. Maar als ik het gegeven paard dan toch nog even in de bek mag kijken, moet ik eerlijk gezegd constateren dat er hier en daar wel wat kiezen ontbreken. Want ook al wordt er met veel sectoren rekening gehouden: de cultuursector moet weer wachten tot de volgende ronde, en zelfs dan zijn er geen garanties. Jammer is dat.

Want je maakt mij niet wijs dat iemand in een sportschool zwetend kan rondlopen en op allerlei verschillende plekken kan gaan zitten hijgen en daarmee minder kans oploopt om iemand te besmetten of besmet te worden door een andere zwetende hijger dan iemand die een kaartje koopt voor een bioscoop, zich neervlijt op minimaal anderhalve meter van alle andere mensen in de zaal en dan keurig tot het einde van de film op zijn reet blijft zitten, of iemand die met een mondkapje op volgens een vaste looproute in een van tevoren bepaald time slot door een museum loopt. Ja, dat is binnen, maar dat is een sportschool ook. En een reguliere school ook, en daar schijn ik toch veilig te zijn. Gisteravond is op de valreep nog besloten dat in elk geval de bibliotheken open mogen (met dank aan Jan Paternotte van D66 – zit ik gelukkig toch bij de goede partij), want het is inderdaad van de zotte dat je wel naar een boekwinkel mag om een boek te kopen maar niet naar een bibliotheek om een boek te lenen. Ik ben zelf niet zo’n bibliotheekgebruiker (ik hou niet van delen, mijn boeken zijn van mij), maar dat is tenminste nog iets. Het probleem is natuurlijk dat cultuurliefhebbers niet zo gauw zullen gaan rellen of demonstreren; nee, wij gaan braaf thuis zitten wachten tot we weer aan onze kicks kunnen komen. Ik ben een bescheiden protest-actie gestart, met een foto en een hashtag (#ikhebcultuurnodig), maar die is verre van viral gegaan. Ook dat is jammer, maar ik blijf het herhalen: ik heb cultuur nodig. Dat hebben we allemaal.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.