Meningen van de dag

Ik heb heel lang een Twitter-account gehad waar ik niet zoveel mee deed. Dat kwam vooral doordat ik in mijn bio had staan dat ik raadslid was voor D66, wat destijds gewoon waar was, maar wat verrassend vaak tot gevolg had dat ik werd uitgescholden. Zo heb ik een keer iets getweet over het Nieuwjaarsconcert, dat dat jaar voor het eerst niet door Joop van Zijl of Edwin Rutten maar door Margriet Vroomans werd gepresenteerd. In mijn tweet zei ik iets over boze mannen die er vast niet tegen kunnen dat ook dit onderdeel van hun leven niet veilig was voor de overname van alles door vrouwen, en dat heb ik geweten, want binnen no time werd ik voor ‘vuile D66-hoer’ uitgescholden – alsof mijn lidmaatschap van de Democraten ook maar iets te maken had met een beetje narren op de eerste dag van het jaar. En omdat ik er een gewoonte van maak om me niet te begeven in omgevingen waar mensen lelijk tegen me doen, leek het me beter om maar even niet op Twitter te zijn. Maar toen ik geen raadslid meer was en dus echt alleen nog maar een persoonlijke titel had om op te spreken, kon het wel weer. Want op zich vind ik het best een leuk medium, zeker als ik de haat kan vermijden. Dat lukt overigens niet, want ik kom er, sinds ik niet meer word gehaat omdat ik D66-er ben, achter dat veel mensen die ik volg van harte bereid zijn om me te haten omdat ik schoolleider ben, maar die discussie ben ik vooralsnog niet aangegaan.

Omdat ik niets kan doen zonder een vast plan, heb ik de afgelopen maand elke dag een ‘3 dingen die ik vandaag vind’-post geschreven, vrij naar mijn ‘3 fijne dingen van de dag’-posts op Instagram – want Insta is voor fijne dingen en Twitter is voor meningen. Dat weet iedereen. Die meningen zijn nogal uiteenlopend. Soms heb ik er een over Johan Derksen en dat gedoe met die kaars, soms over kaas, soms over onderwijs, soms over katten. Ik heb sowieso altijd wel een mening over drie dingen paraat, want ik heb overal een mening over, en ik vind het best gezellig om die te delen, ook als dat tot gevolg heeft dat mensen mij iets gaan uitleggen wat ik allang weet. Zo ben ik van mening dat groene asperges eigenlijk beter zijn dan witte (al eet ik heel graag zo veel mogelijk witte asperges, maar dat komt volgens mij dus doordat ik weet dat witte asperges eindig zijn en groene asperges er altijd voor me zijn), en toen ging iemand me uitleggen hoe ik witte asperges moet koken. Dat weet ik heus wel – dat is het probleem helemaal niet, ik hou gewoon eigenlijk niet van zacht eten. Hoe dan ook: aan het eind van de dag even gaan zitten en drie meningen formuleren is een mooie schrijfoefening, en daar ga ik voorlopig nog wel even mee door. En ach, die haters – die zouden er goed aan doen om ‘drie fijne dingen van de dag’-Tweets te gaan posten. Dat helpt enorm tegen zuurheid.