-
De 51 dingen die ik wil doen voordat ik 52 word
Ik ben dus jarig geweest. Dit jaar was mijn verjaardag een stuk minder indrukwekkend dat die van vorig jaar. Een 51ste verjaardag is natuurlijk een mijlpaal van een andere categorie dan een 50ste (al zouden Michael Jackson, Virgilius en Gustav Mahler waarschijnlijk best blij geweest zijn als ze waren blijven leven tot hun 51ste verjaardag), en het hielp ook niet dat ik vorig jaar op mijn verjaardag met een mega-receptie op school vierde dat ik 25 jaar bij mijn werkgever in dienst ben en het weekend daarna nog een mega-feest gaf voor iedereen die ik überhaupt kende, zodat de verjaardagslat best wel hoog lag, maar dit jaar was Michel op…
-
De 50 dingen die ik wilde doen voordat ik 51 werd (eindstand)
Het is nu 25 juli, en dat betekent dat ik 10 dagen geleden jarig was. Dat betekent weer dat ik de verjaardagslijst van vorig jaar heb afgerond (en natuurlijk ook dat ik een nieuwe verjaardagslijst heb gemaakt, maar daarover later meer). Tijd dus om mijn vorige levensjaar te evalueren aan de hand van wat ik al dan niet voor elkaar heb gekregen. Althans, aan de hand van dingen die ik mezelf als opdracht had gegeven. Andersoortige evaluaties (aan de hand van dingen die anderen mij als opdracht hebben gegeven) doe ik elders, maar als iemand een verslag van mijn ontwikkelgesprek wil lezen mag die zich melden. Laten we nu even…
-
In een kunstwerk
Een van de items die al sinds het begin van mijn lijstjes-manie in de awesome-lijst staan, is zelf onderwerp van een kunstwerk zijn. Oorspronkelijk ging mijn voorkeur uit naar een kunstwerk van Casper Faassen, maar die werkt uitsluitend met extreem skinny vrouwen, die ook nog eens een stuk jonger zijn dan ik, dus dat kan ik denk ik wel vergeten. Gelukkig kwam er via de nieuwsbrief van Museum Voorlinden iets anders op mijn pad, namelijk de mogelijkheid om deel uit te maken van de performance Counting the rice van Marina Abramović. Ik vind haar echt fascinerend en heb wel meer van haar gezien: niet alleen dat eeuwige filmpje van dat haar…
-
De awesome-lijst
In mijn ’50 dingen die ik wil doen voordat ik 51 word’-lijst (en in alle verjaardagslijsten, overigens, want het is een vast lijstonderdeel) staat ‘de awesome-lijst updaten en 1 ding van die lijst doen’. De awesome-lijst is niet hetzelfde als een bucket list, want bucket lists bevatten dingen die je wilt doen voordat je doodgaat, en hoewel ik me ervan bewust ben dat ook mijn leven eindig is, heb ik weinig zin om aan die eindigheid ook nog een to do-list te hangen. Dan vind ik het leuker om tien dingen waarvoor geldt dat ik het echt awesome zou vinden als ik die zou mogen meemaken in een lijst te…
-
Waar ik al die tijd was
Toen ik een tijdje terug deze blog reactiveerde, heb ik een ‘Waar was je al die tijd?’-blog aangekondigd, maar in de praktijk blijkt die moeilijker te schrijven dan ik dacht. Niet omdat ik die vraag niet kan beantwoorden, want het is een simpel antwoord, maar eigenlijk vooral omdat het een simpel antwoord is. Ik was namelijk gewoon waar ik altijd was. Overdag in Voorburg, ’s avonds in Leiden. Voor het begin van de Grote Schrijfstilte was ik, na een periode van plaatsvervangend en daarna waarnemend rectoraat, weer gewoon conrector, maar daar kwam tamelijk snel verandering in, want vlak voor de traditionele lunch die de schoolleiding met het onderwijs ondersteunend personeel…
-
Alsof er niks veranderd is
Heel lang geleden, toen ik nog met een ijzeren discipline deze blog onderhield, boekte ik weleens een hotelkamer. Voor mezelf. En dan nam ik mijn laptop mee, en mijn agenda, en de tool waarop ik op dat moment mijn lijstjes onderhield, en dan ging ik schrijven. Ik schreef dan een paar blogs op voorraad, en misschien werkte ik ook wel een kleine achterstand weg (want mijn ijzeren discipline is altijd een beetje rekbaar geweest), en als ik klaar was ging ik bubbels drinken en lekker eten. De beste hotelkamers hadden een groot bad, waar ik sowieso minstens een keer in ging liggen, liefst twee, en een groot bed, met een…
-
De 50 dingen die ik wil doen voordat ik 51 word
Om te beginnen: ja, ik weet het. Ik heb ruim anderhalf jaar geen letter geschreven, en nu kom ik gewoon binnenwandelen alsof er niks aan de hand is. Ik zal dit allemaal op enig moment uitleggen (in de grote ‘Waar was je al die tijd?’-blog), maar de TLDR is dat ik al die tijd heus wel geschreven heb, maar dat waren saaie beleidsdocumenten, oudernieuwsbrieven en andere professionele zaken. Maar ik heb voor mijn gevoel toch wat meer creativiteit in mijn donder, dus ik heb besloten mijzelf te fêteren op het reactiveren van mijn blog. Trouwens, ik moet wel, want als je op onderstaand lijstje kijkt, zie je dat ik dat…
-
Dat hoeven wij toch helemaal niet te kunnen
Vlak voor de zomervakantie begon hadden wij op school personeelsmiddag, en omdat Michel in de tweede helft van het jaar bij ons gewerkt heeft, mocht hij ook mee. De organisatie van de middag lag voor een groot deel (alles behalve de frietkraam die ik bij wijze van lunchbuffet op het schoolplein had laten neerzetten) in handen van de sectie Lichamelijke Opvoeding, en dat hebben we geweten, want er was een ruim aanbod, dat volledig fysiek van aard was. We konden kiezen uit mountainbiken, een klimbos, suppen, kanoën en boogschieten. Omdat ik begon met het wegstrepen van de dingen waarin ik geen zin had, ging het voor mij best makkelijk: ik…
-
Walk of shame
Waar voor veel mensen een walk of shame is dat je ’s ochtends vroeg duidelijk in de outfit van gisteravond met slordig haar vanuit een woning die niet de jouwe is op weg naar huis bent, omdat je kennelijk een nacht vol passie met iemand hebt beleefd, heb ik daar om een aantal redenen niet zo’n last van. Om te beginnen wonen Michel en ik al bijna 25 jaar supermonogaam samen, dus alle eventuele post-coïtale wandelingen zijn gewoon binnen de woning. Maar belangrijker nog is dat ik vind dat niemand zich hoeft te schamen voor een nacht vol passie met wie dan ook, dus dat hele shame-deel hoeft van mij niet zo. Noem…
-
Knuffelen met koeien
Toen ik vorig jaar mijn ‘47 dingen die ik wil doen voor ik 48 word‘-lijst aan het samenstellen was, heb ik een aantal items op de lijst gecrowdsourced, in die zin dat ik mensen op Instagram de gelegenheid heb gegeven wat dingen voor te stellen. Dat doe ik elk jaar, want hoe ouder ik word, hoe meer items ik op de lijst moet hebben, en mijn creativiteit blijkt ook haar grenzen te kennen. Dit jaar wilden mijn virtuele vrienden mij vooral dood hebben, want ze stelden veel activiteiten voor waar ik bij voorbaat al geen zin in heb – een groot deel van mijn 49ste levensjaar doorbrengen in een hersteltraject…