Trots op mezelf – augustus

Deze hele trotsheidsperiode viel in de zomervakantie, toch bij uitstek het moment om even alles te laten vallen en als een soort aardappel afstand te doen van welk plan om redenen te vinden om trots op mezelf te zijn dan ook, maar ja, trotsheidszoekers gonna trotsheidszoek*, dus ik heb er toch nog wel 5 weten te vinden. Gelukkig maar, want het moet wel een beetje een waardevolle vakantie zijn. Overigens heb ik ook een beetje gewerkt, maar dat is natuurlijk in de vakantie geen reden tot trots. Als ik er volgende maand te vruchten van pluk, vier ik het dan wel!

1. Ik ben in een geleende auto op en neer naar Maastricht gereden. Op zich is dat natuurlijk geen idioot grote afstand maar ik rijd niet heel vaak in een auto, en als ik het doe is het meestal in een kek klein autootje. Nu had ik een huge ass Lynk & Co onder mijn kont, en dat voelt toch wel even anders. Op zich beter, maar ik ben niet gewend om zoveel ruimte in te nemen op de weg. Hij reed heerlijk hoor, we zijn zelfs met een forse omweg teruggereden omdat ik trek had in specifieke kibbeling, dus ik heb het mezelf kennelijk snel eigen gemaakt. En dat is dan ook weer een reden om trots te zijn.
2. Heel klein, maar kennelijk een ding waar ik tegenaan hikte en toch uiteindelijk gedaan heb: ik heb het staafje dat al maanden als tijdelijke piercing in mijn rechteroor zat laten vervangen door een ringetje. Ik vind veel piercings in oren mooi (kijk maar naar Black Widow en Ashley Graham als je wilt zien hoe gaaf dat kan zijn, of misschien ook wel naar mij inmiddels), maar dan moeten het natuurlijk geen tussentijdse staafjes zijn. Nu nog even verzinnen of ik er nog eentje bij wil…
3. Michel en ik hebben samen de tuin en de schuur opgeruimd – een activiteit die op mijn 47 dingen-lijst staat, dus het moest sowieso gebeuren, en we hebben het in etappes gedaan. Eerst de tuin, zodat we bij lekker weer konden koken op de Big Green Egg zonder door iets uit de jungle aangevallen te worden (mijn oud-raadscollega duurzaamheid zag een foto en noemde het een ‘extreme urban biotope’, wat het mooiste eufemisme was dat ik in tijden gehoord heb), en daarna de schuur, waarbij we ook voor €67 aan statiegeld hebben weggebracht. Alles is weer keurig!
4. Na de ooglift, waarover ongetwijfeld binnenkort veel meer, heb ik me keurig aan het koelschema gehouden, en ook netjes met littekencrème gesmeerd, en dat heeft opgeleverd dat ik geen gigantische blauwe plekken heb ontwikkeld en ook verrassend weinig pijn heb gehad. Bovendien had ik genoeg zonnebrillen in huis om er elke dag anders en toch ook een beetje leuk uit te zien, dus dat was op zich al een bijkomend voordeel van jarenlang zonnebrillen kopen en er nooit een kwijtraken.
5. Ik heb, ondanks mijn raadselachtig slechte conditie, een paar leuke fietstochten met Michel gedaan. In Limburg (prachtig) en bij Zoetermeer (dat is Zoetermeer dus ik zeg maar even niets uit diplomatieke overwegingen). Ik ben ook een keer alleen gaan fietsen, en toen ben ik zowaar lang genoeg stil blijven zitten om een ijsvogel te zien.