Een jaar lang lezen

Waar ik stiekem best trots op ben, is dat ik er al jaren in slaag om elk jaar minstens 52 boeken te lezen. Dat is dus gemiddeld een boek per week – het is echt niet altijd zo dat ik elke week op maandag aan een boek begin dat ik dan op zondag tevreden dichtsla, want in de zomervakantie lees ik meer, en in december moet ik vaak een eindsprint inzetten, maar ik ben altijd wel iets aan het lezen. Soms is dat hardcore literatuur, soms is het non-fictie, soms is het een Young Adult; hoe dan ook is het een boek. Ik heb een e-reader en ik heb ook boeken in hard copy, dat hangt af van de vraag of ik van tevoren weet of ik een boek wil uitlenen of doorgeven, en soms ook van de Nederlandse Spoorwegen, want het missen van een trein kan zomaar uitmonden in een impulsaankoop bij de boekhandel op het station. Mijn e-reader is wel een van mijn lievelingsbezittingen: het is heerlijk om altijd minstens 10 boeken bij me te hebben, zodat ik niet ineens zonder kan komen te zitten. Wat een ramp zou dat zijn, zeg. Omdat Spotify Wrapped zo’n enorm succes is, heeft Goodreads, de app waarin ik (en met mij de rest van de wereld) bijhoud welke boeken ik gelezen heb en hoe het verloopt met mijn ‘Reading Challenge’, ook een overzicht gemaakt van wat ik in 2022 zoal gelezen heb, zodat ik nu heel gemakkelijk nog een extra onderdeel kan toevoegen aan het geweld aan terugblikken op het afgelopen jaar. Heerlijk.

Zo las ik op de kop af 52 boeken (en zorgde ik ervoor dat ik op 1 januari nog voor de koffie het eerste boek van het jaar uit kon lezen) en ging dat om in totaal 18.810 bladzijdes. Het kortste boek was Passion Simple van Annie Ernaux, slechts 76 pagina’s, maar wel in het Frans, het langste boek was To Paradise van Hanya Yanagihara. De gemiddelde lengte van de boeken die ik las was 361 pagina’s per boek, dus ik heb me er niet gemakkelijk vanaf gemaakt. Omdat ik de boeken die ik lees meestal zorgvuldig selecteer en omdat ik het eigenlijk altijd al indrukwekkend vind dat iemand überhaupt een boek schrijft, heb ik gemiddeld 4.1 ster (van 5) per boek uitgedeeld. Er waren wel boeken die ik niet zo heel goed of boeiend vond overigens: A Slow Fire Burning van Paula Hawkins deed me weinig, Beautiful World, Where Are You van Sally Rooney maakte me boos en van Wat Wij Zagen van Hannah Bervoets herinner ik me niks. De mooiste boeken waren wat mij betreft Still Life van Sarah Winman, The Whalebone Theatre (een verjaardagscadeau) van Joanna Quinn, Tomorrow, and Tomorrow, and Tomorrow van Gabrielle Zevin en Our Missing Hearts van Celeste Ng. Ik heb veel plezier gehad om My Best Friend’s Exorcism van Grady Hendrix en van The Inheritance Games van Jennifer Lynn Barnes, en veel geleerd van de boeken uit de Hoofdzaken-reeks, die ik dit levensjaar allemaal uit ga lezen, en van Je Kan Het Doen van Lianne Keemink. Mocht ik de indruk wekken alleen boeken die door vrouwen geschreven zijn te hebben gelezen: dat valt mee, ik las Pfeijffer en Lawrence en nog wat mannen, maar ik moet wel constateren dat ik bepaalde voorkeuren heb. En daar ga ik ook in 2023 eens even lekker verder mee, want ik heb een e-reader en een leesstapel vol mooie boeken liggen. Het wordt weer een mooi leesjaar!