Leiden

Kerstmarkt

Dat ik een kerstjunkie ben, mag inmiddels wel gebleken zijn uit het feit dat ik al weken bezig ben met de Christmas countdown. Ik mocht ook bijna volgende week bij Echt Gebeurd een verhaal vertellen over hoe bij ons thuis Kerstmis wordt gevierd, maar er was een ander verhaal, over eten in een oorlogsgebied, waaraan de organisatoren toch de voorkeur hebben gegeven – en dat terwijl er in mijn verhaal ook plenty moord en doodslag zit, want dat is namelijk inherent aan Kerstmis bij ons in de familie. Maar goed, dan heb ik volgende week zondagmiddag vrij, en een vrije dag is tegenwoordig schaars goed, dus ik klaag niet. Ik ben al bijna klaar met de cadeaus kopen; ik moet alleen nog een klein aspect van het cadeau van N, en een muismat voor M (ja, dat kan ik gewoon over het internet pleuren, want ten eerste leest M deze blog niet zo heel vaak en ten tweede heeft hij gevraagd of ik een muismat voor hem wilde kopen, dus er is niet echt sprake van een spoiler, dunkt me). Ik ben er uiteindelijk zelfs in geslaagd om kerstkaarten te vinden die ik ook daadwerkelijk durf op te sturen, want ik had eerder alleen kaarten gevonden die echt intens lelijk waren, met hondjes, poesjes, hamsters, strikjes en kerstmutsen, en daarvoor houd ik toch echt teveel van mijn vrienden.

IMG_2457.JPGGelukkig begint de rest van de wereld nu ook in de stemming te komen, want vandaag werden de lampjes op de grote Leidse kerstboom aangestoken en werd de drijvende kerstmarkt geopend. Als raadslid mocht ik daarbij zijn, en ik kreeg een levensgevaarlijk polsbandje dat onbeperkt glühwein drinken faciliteerde, dus het was een gouden namiddag. We kregen eerst Christmas carols van een lokaal koor aangeboden, gevolgd door een speech van wethouder Laudy, die ons liet terugtellen van 10 tot 1 (we hadden nog maar 1 bekertje warme drank op, dus dat lukte net), waarna de kerstverlichting voluit ging branden. De 100 meter naar de kerstmarkt/ijsbaan waren snel afgelegd, en toen mocht de volgende wethouder (Robert Strijk) daar de honneurs waarnemen. Het was jammer dat we niet daadwerkelijk de kerstmarkt op mochten, want die ging zaterdag pas open, maar de ijsbaan was wel beschikbaar. Daar maakte ik dan weer geen gebruik van – als ik keihard op mijn smoel wil gaan, drink ik liever 10 gin, maar door anderen werd vol enthousiasme geschaatst. Absoluut hoogtepunt van de avond was Peter Labruyère, de legendarische Leidenaar, die nu in plaats van klompjes kerstballen in zijn baard had. De Christmas spirit grijpt om zich heen, ik krijg er steeds meer zin in!

IMG_2576.JPG