Een kleine week echt op vakantie

Dit jaar hadden Michel en ik weinig zin om op een ‘grote’ vakantie naar het buitenland te gaan. Los van het feit dat Schiphol op het moment een soort voorportaal van de hel lijkt te zijn en je er langer van tevoren aanwezig moet zijn dan wij plegen te vliegen, was er ook niet een bestemming waar we per se heen wilden. Wij bepalen doorgaans de vakantie vanuit de behoefte om naar een specifieke plek te gaan, en niet vanuit de vage gedachte dat we ‘er echt even tussenuit moeten’ – temeer daar dat ‘er’ waar we dan tussenuit zouden moeten ons eigenlijk prima bevalt, dus we vinden het helemaal niet zo erg om er middenin te blijven: een zomer waarbij we een beetje werken, lezen, klussen aan het huis, fietsen en aan het eind van de dag in de Leidse horeca wat gaan drinken is wat ons betreft prima, dus we voelen weinig behoefte om in een zweterig vliegtuig COVID op te gaan lopen. Bovendien zijn we al samen (nou ja met leerlingen) in Athene geweest, en ik met school in Rome en alleen in Gdańsk, dus de reiskick was op zich al binnen. Maar er is een plaats die altijd trekt, vanwege de combinatie van fijne horeca om te eten en te drinken, goeie heuvels om overheen te fietsen, een prettig resort (het is gewoon een bungalowpark hoor) om te verblijven en de mogelijkheid om mijn familie te zien: Maastricht. Dus om toch nog een besteding aan een deel van het vakantiegeld te geven boekten we voor 5 dagen een mooi huisje.

Het scheelde enorm dat ik de auto van Saskia mocht lenen: dat is een enorme unit waar onze fietsen en al onze spullen makkelijk in passen, zodat we daarin zonder veel discomfort naar Maastricht konden rijden. We bezochten op de heenweg het culinaire wegrestaurant bij Gorinchem en deden boodschappen bij de Albert Heijn XL in Roermond, zodat de reis op de juiste momenten onderbroken werd en we het nuttige met het aangename konden verenigen. Ons diner op de eerste dag was al meteen bij Brut172, waarmee ik de eerste 2 Michelinsterren van mijn 48ste levensjaar heb binnengehaald (en onder meer een prachtige oester met kaviaar at), en op de laatste avond aten we bij Onglet, een diner en een locatie die me nog lang bij zal blijven. Verder maakten we 2 fietstochten, een korte door België (via een wijnkasteel waar we natuurlijk een bubbel dronken) en een lange door de stromende regen, waarbij ik de Cauberg niet heb kunnen beklimmen, heb ik nog lekker aan mijn blog gewerkt, aten we kruisbessenvlaai (natuurlijk met schuim) bij mijn moeder, dronken we een drankje met mijn broertje en zijn gezin, las ik een boek uit, heb ik zowaar mijn bikini aangetrokken en gezwommen en barbecueden we 2 keer op een wegwerpapparaat. En op de terugweg bezochten we nog een wijngaard en reden we via België naar Bruinisse, omdat ik trek had in kibbeling. Het waren maar vijf dagen, maar het voelde als een enorme vakantie. Soms is wat je relatief dichtbij haalt net zo lekker – althans, soms geeft het ondanks vertrouwde smaken toch precies de ervaring waarnaar je op zoek bent. Een topvakantie dus!