In mijn constante queeste naar zelf-verbetering doe ik nogal wat dingen in de mild-zweverige sfeer. Om te beginnen natuurlijk yoga (al heb ik dan natuurlijk weer de OCD-versie uitgekozen, waarin het zomaar kan gebeuren dat de docent tegen me schreeuwt, met een stok tegen mijn staartbeen gaat staan duwen of hard op mijn bovenbeen slaat omdat dat ‘dood is’), maar ik heb ook een zwak voor allerlei soorten kruidenthee, self-helpboeken en -blogs, en plaatjes met inspirerende teksten, ook al houd ik me niet altijd aan de dingen die ik daarvan zou moeten leren. In dat kader vind ik eigenlijk dat ik zou moeten mediteren. Ik heb de indruk dat dat…