Documentaires,  Film,  Onderwijs

Nog een festival

Soms word ik op filmfestivals gewezen (B heeft mij destijds geattendeerd op IDFA), soms zijn ze in je eigen stad (het LIFF en het LISFE), soms zit er een bijlage bij de Volkskrant (het IFFR in Rotterdam, maar daar doe ik niks mee), en soms komt een filmfestival gewoon op mijn pad. Zo kreeg ik bij het dagbericht (de directie-Pravda in de schoolmail) een uitnodiging voor het 5de Haags Onderwijs Film Festival, en dat leek me wel wat: op een woensdagmiddag op een school een film die iedereen zou kijken en daarna een keuzeprogramma, en dat alles in het kader van het thema talentontwikkeling, iets wat mij behoorlijk interesseert. Het enige probleem was dat ik les heb op woensdagmiddag, maar zelfs dat bleek geen belemmering, want mijn anders zo op het voorkomen van lesuitval gefocuste rector ging akkoord met mijn voorstel op een ander moment die lessen in te halen. Kortom, niets hield me nog tegen, dus ik heb me gelijk aangemeld. En dat was een goeie beslissing, want het was een mooie middag, compleet met aardige gastheren (leerlingen van het Diamantcollege), lekkere drankjes en zelfs popcorn.

filmfestivalHet was een mooie middag: na een opening door Ingrid van Engelshoven, wethouder te Den Haag, keken we allemaal naar We Are Together, een documentaire over een weeshuis in Zuid Afrika, waar de kindjes de stemming erin hielden door te zingen. En dat was hard nodig, want zo’n beetje alles ging mis: een broer bleek AIDS te hebben, het beloofde bezoek van het koor naar Engeland werd gecanceld en toen brandde ook nog het weeshuis af. Maar gelukkig hadden ze een CD gemaakt, waardoor ze genoeg geld verdienden om een nieuw weeshuis te bouwen en naar New York mochten om te zingen met Alicia Keys en Paul Simon. Al met al zaten volgens mij alle clichés erin, maar het was een documentaire en ik vermoed dat de makers toen ze begonnen ook niet wisten dat het deze kant op zou gaan. Waar ik meer moeite mee had, was dat dit volgens mij geen onderwijsfilm was – los van die ene opmerking dat de wezen allemaal naar school moesten en het enthousiasme van de dirigent van het koor dan.

wearetogether

Mijn keuzefilm was A Small Act. In deze documentaire liepen twee verhalen parallel aan elkaar, namelijk dat van een Keniaanse man, die ooit te arm was voor onderwijs, maar toch heel succesvol had kunnen worden omdat een Deense vrouw zijn schoolcarrière sponsorde, en dat van 3 kinderen die proberen in aanmerking te komen voor een subsidie uit het scholingsfonds van diezelfde man. Hij wilde namelijk graag teruggeven aan de maatschappij en anderen dezelfde kansen geven als hij heeft gehad – maar voor zijn fonds bleken er tamelijk onhaalbare eisen aan verbonden te zijn, dus hij moest gelijk een paar compromissen sluiten. Maar goed, onze drie kinderen werden uiteindelijk (na 4 dagen wachten op een smsje met de uitslagen van de belangrijke toets) wel gesponsord, een in het officiële programma en twee door de filmcrew, en volgens mijn follow up onderzoek gaat het goed met ze. Dit was natuurlijk wel echt een onderwijsfilm, en ik vond hem goed te doen, maar veel te lang. Het punt was na ongeveer 45 minuten wel gemaakt, en toen moesten we nog eens 40 minuten.

asmallact

En om het helemaal af te maken, kregen we na afloop nog een diner aangeboden. Dat was voor mij wel even spannend, want ik kende daar echt helemaal niemand, en aan tafel zitten met mensen die ik niet ken vind ik extreem eng. Op dit soort momenten is het toch handig dat Voorburg een groot dorp is, want ik bleek les te geven op de school waar de dame links van me op gezeten heeft, dus dat schetst al een band, en tegenover me bleek de moeder van een oud-leerling te zitten – ik kon me zonder al teveel moeite zelfs nog een gesprek met zijn vader op een tafeltjesavond herinneren. Zo werd het dus toch gezellig, en zelfs voor mij, met mijn geringe sociale vaardigheden, heel goed te doen. Tijdens het diner was er ook nog een praatje dat over talentontwikkeling had zullen gaan, maar vooral uit losse opmerkingen over van alles bleek te bestaan. Maar dat hoort er dan bij. Ik vond het een ontzettend leuke middag, en ik zag ook gelijk allerlei mogelijkheden om op mijn school zoiets te organiseren. Daar gaan we dus meer van horen!