Cursus,  Yoga

Deadlines

Hoewel ik een dwangmatig planner ben en zo’n beetje alles in minstens drie agenda’s noteer, moet ik tot mijn eigen schande bekennen dat ik ondanks alle structuren nog steeds niet in staat ben om werk waar ik niet heel veel zin in heb ook maar een seconde voor de deadline af te krijgen. Ik weet al weken dat ik dit weekend op de yoga-opleiding een presentatie moet houden bij filosofie en een flinke portie voorbereiding voor anatomie moest doen, maar omdat ik eigenlijk helemaal geen zak gemotiveerd was, heb ik het gewoon niet gedaan. Natuurlijk waren er heel geldige redenen: ik moest een miljard proefwerken nakijken, een oudercursus over de Peloponnesische oorlog voorbereiden, er waren verkiezingen waarvoor campagne gevoerd moest worden, twee lieve vrienden hadden mij gevraagd om hun extreem ambitieuze diner voor 28 man te verzorgen, en ik heb ook een huis, een partner, vrienden en 2 katten waar ik graag aandacht aan besteed. En dan is de yoga-opleiding al gauw de sluitpost op de begroting, want om mezelf dan in de schaarse tijd die ik aan Netflix zou kunnen besteden aan de Yoga Sutra’s te zetten, daar is mijn geest gewoon niet sterk genoeg voor.

huiswerkMaar goed, zo ben ik, en dat heb ik wel een beetje geaccepteerd, net zoals ik ook geaccepteerd heb dat ik vervolgens 24 uur voor de deadline in paniek raak, en alsnog als een bezetene aan de slag ga. Dus vanmorgen ben ik om 6.45 opgestaan, en nadat M met door mij gezette koffie in zijn mik het pand verlaten heeft, ging ik aan de slag. De presentatie voorbereiden bleek een klus van anderhalf uur te zijn, en het merendeel van wat ik voor anatomie moest doen bevond zich in mijn nieuwe speeltje, het anatomie-kleurboek uit te voeren. Met mijn uitgebreide set kleurpotloden kon ik aan de slag met de longen en de ademhaling, en voor de vragen die ik nog niet beantwoord had bleken er allebei vrolijke You Tube-filmpjes, dus zo erg was het allemaal niet. Sterker nog, ik heb de indruk dat ik meer tijd heb besteed met het elke week weer plannen dat ik het huiswerk ging doen en uitstelgedrag, dan aan het daadwerkelijke huiswerk. En dan zal ik ook moeten bekennen dat ik kilo’s boter op mijn hoofd heb, want ik ben doorlopend leerlingen op hun lazer aan het geven voor het niet doen van hun huiswerk, terwijl ik zelf dus verzaak. Of eigenlijk niet, want het is nu af. Ruim op tijd zelfs, dus ze maken me niks.