39 dingen,  Cursus,  Koken

Macarons maken

Het schijnt dat het moeilijk is om voor mij cadeaus te kopen. Ik ben het daar niet mee eens – ik kan zo 30 dingen noemen die ik wil hebben (variërend van een grijze vilten hoes voor mijn laptop via sieraden van Eva Schreuder tot een werk van Casper Faassen), er zijn dingen waarmee ik altijd blij ben (bijvoorbeeld deze mokken, liefst met zo beledigend mogelijke opdruk, en je kan ze gewoon bij de Bijenkorf kan halen) en voor wie het echt niet weet is er nog altijd de massage-cadeaubon (liefst van Spring Wellness, want die massages zijn het fijnst). Bovendien heb ik een blog waarop ik niet anders doe dan vertellen wat ik leuk vind en wat ik nodig heb. Dus als mijn vrienden met mijn verjaardag of met de Kerst gaan zitten zeuren over hoe lastig het is, ben ik daar niet echt ontvankelijk voor. Maar N heeft het door, want het plan om macarons te maken staat al heel erg lang op allerlei to do lists van mij, maar dat heeft vooralsnog niet tot gevolg gehad dat ik het daadwerkelijk ging doen – dus als je mij dan voor mijn verjaardag een workshop bij Le Petit Gateau, een fancy patisserie in de hoofdstad, cadeau doet, heb je het helemaal begrepen. En als je dan ook nog zelf meegaat, is het extra feestelijk.

macarons1Hoewel ik in juli jarig was, duurde het even voordat N en ik daadwerkelijk een datum hebben kunnen vinden, maar vorige week was het eindelijk zover. Nadat we onszelf helemaal volgegeten hadden bij de Foodhallen, gingen we naar de taartenshop, waar we onthaald werden door een lichtelijk vermoeide en flink zwangere patissière. De groep cursisten bestond, naast N en mij, uit twee dames van middelbare leeftijd en een vrouw met 5 kinderen (niet allemaal van haar, denk ik). We werden in groepjes verdeeld en toen mochten we aan de slag – althans, degenen die aan de beurt waren bij de apparatuur mochten aan de slag, want er waren maar 2 mixers op 4 groepjes, dus voor een groot deel van de tijd stonden we te niksen. Dat werd in het geval van N en mij nog versterkt doordat de ganache, waarmee onze chocolademacarons gevuld werden, de dag daarvoor gemaakt was (omdat hij moest opstijven). Didactisch allemaal niet heel erg verantwoord dus – ze hadden ons ook ganache kunnen laten maken voor de voorraad, en ons dan de voorgemaakte in de macarons laten spuiten. Maar we hebben ons toch prima vermaakt.

macarons2Het is namelijk nogal een boel gedoe, macarons maken. Je moet suiker verwarmen in een pannetje met een thermometer erin, en dan moet je simultaan eiwit kloppen in je Kitchenaid en dan moeten er nog allerlei andere dingen gebeuren voordat je een hoop spul in een spuitzak hebt. En dat moet dan weer met een speciale beweging op de bakplaat, en dan is er ook nog de vulling. Meestal is een kookcursus voor mij reden om nieuwe tools te willen kopen (‘If you’ve got the tools, you’ve got the talent’ tenslotte), maar ik heb alles al: de mixer, de siliconenmat, de wegwerpspuitzakken, de suikerthermometer. Alleen de handige spatel en de spuitmondjes had ik nog niet, maar dat komt wel goed, denk ik. De andere groepjes maakten macarons met frambozen, vanille en pistache, en daarna moesten we de macarons verdelen over 9 doosjes, wat nog niet eenvoudig bleek. Maar gelukkig ben ik docent, dus ik had binnen no time de kinderen voor mijn karretje gespannen, zodat zij het uittellen deden en N en ik alleen maar hoefden toekijken hoe ze constant over de macarons heen hoestten. Maar al met al gingen we toch allebei met een flinke doos snoepgoed naar huis, en ik heb het stellige voornemen om op korte termijn weer aan het bakken te slaan. En het mooiste van alles is dat ik ruim 7 maanden na mijn verjaardag toch weer een beetje jarig was.

macarons3