Lijstjes,  Opruimen,  Rommel,  Tante Susannah,  Vakantie

Gewoon een week vakantie

Ik heb twee weken voorjaarsvakantie. Dat is op zich gek, want er zijn volgende week eindexamens, dus de leerlingen van 6V hebben niet vrij, maar ik wel. Na de Rome-reis had ik het stellige voornemen eens even uitgebreid tijd voor mezelf te nemen. Dat was op zich niet zo moeilijk, want M moet gewoon werken, B is voor de romantiek naar Zuid-Afrika en N moet aan haar scriptie werken, dus ik had alle gelegenheid om zo weinig mogelijk mensen te zien en te proberen zo weinig mogelijk dingen te doen – met uitzondering van het opstarten van het Personal Body Plan en het afwerken van die idiote to do list die ik vorige week had gemaakt natuurlijk, maar dat is gewoon wie ik ben: ik zie een gat in de agenda en vul dat onmiddellijk met zo veel mogelijk dingen waarmee ik dat gat zou kunnen vullen. Leegheid maakt me bang, ik heb altijd wel een aspect van mijn leven waarop ik achter de feiten aanloop (meestal mijn huis en de app) en ik ben gewoon eigenlijk niet iemand die even rustig met een boekje op een terras in haar ereader gaat zitten lezen en Cola Zero gaat zitten drinken.

Vakantie1Daarom had ik het maandag voor elkaar gekregen om al voor 1 uur in de middag een auto te regelen, naar Delft te rijden, lades te kopen voor mijn kast, terug te rijden, de auto zelf uit te laden, alle lege kratten weer in de auto te stoppen, die weg te brengen en nieuw bier voor M te kopen. Want hij moet werken, en hij drinkt bier, en het bier was op. En ik ben lief. ‘s Middags heb ik lekker yoga gedaan, en daarna moest ik zorgen dat ik er een beetje normaal uitzag voor de dienst vanwege Dodenherdenking. Ik kon bij veel dingen op de lijst een vinkje zetten, maar bij nietsdoen dus eigenlijk niet. Dinsdag ging beter, maar dat kwam vooral doordat ik na een ochtend in de gym finaal naar de tyfus was en met heel veel moeite ‘s middags mijn karkas nog naar een 5 mei-braderie en het Bevrijdingsfestival heb weten te fietsen. Op woensdag hoefde ik alleen maar in de trein te zitten, met mijn ereader, om op bezoek te gaan bij mijn moeder en een tanteselfie met Louis, de knapste man van 043, te maken. Maar op donderdag is het dan toch gelukt: na een bezoek aan de sportschool, een afspraak met Eva Schreuder, de fijnste sieradenontwerpster van Leiden, wat boodschappen en het wegbrengen van de fietsen die al 2 jaar in de tuin staan te verpieteren, heb ik het voor elkaar gekregen om even rustig met een boekje op een terras in mijn ereader te lezen en Cola Zero te drinken. Ik kan het wel – en dat heb ik vandaag (na mijn cultuurdate met M in het Centraal Museum) nog een keer gedemonstreerd. Want als ik eenmaal een skill heb, blijf ik hem toepassen. Dat belooft veel voor het weekend!