Cultuur,  Onderwijs,  Rome,  School

Rome

Zo, dat was weer een Rome-reis. Enkele getallen: 10 docenten, 103 leerlingen op de heenweg, 102 op de terugweg, 2 blaastests, 3 hotels, in totaal 12 bussen van busmaatschappijen, ontelbare bus- en metroritten, 1 blaar, 18 kerken, veel kilometer gelopen (ja, dat is geen getal, maar de meetapp laat het afweten), 5 artisjokken, 12 dubbele espresso’s, 4 huilende leerlingen, 1 paraplu en 1 miljard foto’s. En van dat laatste hier een bescheiden selectie.

1. Rotterdam Airport

Rome1

We vertrokken voor het gevoel voor de leerlingen extreem vroeg, namelijk 05.00 in de ochtend, en het was ook vroeg, maar voor de docenten een half uur later dan het jaar ervoor, dus wij voelden ons nog relatief uitgeslapen. Op Rotterdam Airport, toch een van de meest deprimerende plaatsen in Nederland, heb ik vooral veel koffie gedronken, zodat ik totaal opgelierd was voor 8 dagen intensief pubercontact. In Rome werden we opgehaald door 2 bussen, die ons naar onze hotels brachten. We hadden namelijk 2 hotels dit jaar, omdat de groep zo groot was dat hij niet in 1 hotel te plaatsen was. Wij hadden het hotel dat iets verder van Termini af lag, met het iets slechtere ontbijt, maar het was verder prima. Niet te veel luis, maar ook niet te weinig.

2. Boog van Constantijn

Rome2Voor de eerste dag hadden we gelijk een boel items op het programma staan: de Santa Prassede (die dicht was – er zijn altijd kerken dicht, maar het is natuurlijk wel een behoorlijke bummer als het gelijk de eerste kerk op dag 1 is), de Santa Maria Maggiore, en na de lunch troffen we de leerlingen bij de boog van Constantijn voor een Elfstenentocht (een speurtocht over het Forum Romanum). Daarna nog een kerk, tijd voor het diner, en met zijn allen terug naar het Forum voor een wandeling over de keizerfora. Dat was een vol programma, zeker voor mensen met weinig slaap, maar dan hadden ze in elk geval al veel gezien, en de kans dat ze nog de hele nacht in het hotel zouden keten was ook minimaal.

3. Melanzane alla parmigiana

Rome3Het eten op een Rome-reis is natuurlijk een van de hoogtepunten. Het is voor iemand die geen koolhydraten eet weleens lastig om in sommige zaken iets te kunnen vinden dat binnen het dieet past – vorig jaar had ik een lunch die bestond uit een bol mozzarella, lekker op zich, maar ik werd er niet bepaald blij van – maar ik heb veel heerlijke dingen gegeten. Deze melanzane, bij restaurant Elettra (een van de vaste adresjes), was zalig. We hebben ook weer bij Orso ’80 gegeten, een adres dat ik nog heb van toen ik met mijn vader in Rome was, en dat was wederom heel fijn. Ik had zelf ontbijt meegenomen (spullen voor overnight oats) en ik had pakken groentesap bij de EkoPlaza gekocht, maar die vond ik niet zo’n succes. Na me een week mijn benen uit mijn reet te hebben gelopen en me zo strikt mogelijk aan het dieet te hebben gehouden, was ik 6 ons aangekomen. Overkomelijk, lijkt me.

4. De leerlingen (en het Colosseum)

Rome4We hadden 103 leerlingen meegenomen, zoals gezegd verspreid over 2 hotels. Dat had tot gevolg dat we met de leerlingen in ons hotel iets meer contact hadden dan met de andere leerlingen, maar gelukkig hadden we geen vaste groep voor het dagprogramma, dus ik geloof dat ik ze allemaal wel gezien heb. Het was een heel leuke groep kinderen, 30 meer dan vorig jaar, maar het voelde als 30 minder: ze waren vrolijk, geïnteresseerd, precies ondeugend genoeg, grappig, gemotiveerd en ze onderwierpen zich gelaten aan de blaastests. Want dit was een alcoholvrije reis, vanwege de wetgeving in Nederland en Italië, en omdat het veel gezeik met kotsende leerlingen voorkomt. We hebben in totaal ongeveer 8 gele kaarten voor alcoholgebruik moeten uitdelen, en er is 1 leerling eerder naar huis gegaan wegens rood, maar op 103 leerlingen is dat niet eens zo’n slechte score. We zijn met 102 teruggekeerd, ook al dreigden we er eerder nog een te verliezen omdat hij in een foute taxi was gestapt.

5. Het weer

Rome5

Meestal hebben we als we in Rome zijn schitterend weer, met maximaal 1 dag regen. In dat opzicht hadden we dit jaar pech, want het was prima weer, met 2 dagen gigantische hoosbuien. Tijdens de zogeheten kerkendag (waarop we er ongeveer 11 in een keer doorheen rammen) was het overdag nog wel te doen, want er viel hier en daar een spatje, maar toen collega R en ik uit L’Antica Birreria Peroni kwamen, bleek het echt met bakken uit de lucht te komen. Na het eten hebben we het avondprogramma moeten afblazen, maar de docenten, hier allemaal verenigd op een uitzonderlijk natte selfie, waren wel op tijd op het meldpunt. Als enigen. Ondanks de regenbuien hebben we allemaal wel een beetje een kleurtje gekregen in Rome, en in Pompeii scheen de zon gewoon weer, dus hebben we lekker buiten gepicknickt.

6. De thermen van Caracalla

Rome6

Een van de manieren om te voorkomen dat alle Romereizen in mijn herinnering tot een ondefinieerbare klont samensmelten is ervoor zorgen dat er elk jaar ook iets nieuws op het programma staat. Dit jaar waren dat in het tweede keuzeprogramma (want we hebben veel nieuwe werkvormen ingevoerd: een keuzeprogramma met diverse musea, een keuzeprogramma met gebouwen en 3 speurtochten van verschillende aard) voor mij de thermen van Caracalla, waar ik ooit wel geweest ben, maar die me niet waren bijgebleven, maar die nu onder leiding van collega M heel goed te doen bleken. Anders dan andere jaren hebben we dit jaar veel zelf gepresenteerd, en het niet door de leerlingen laten doen, wat betekende dat de inhoud die we overdroegen van een iets ander niveau was dan gebruikelijk, maar ook dat we veel moesten voorbereiden. Leuk, op zich, maar veel werk.

7. Artisjokken

Rome7Tijdens een van de speurtochten waren R, K en ik de controlepost in het Joodse ghetto van Rome. Door het manier waarop het programma is opgezet, komen we daar elk jaar wel, maar dan drinken we alleen maar koffie, omdat het altijd rond 11 uur in de ochtend is. Ik kijk dan wel mijn ogen uit naar de tafels vol artisjokken die ik daar zie. Omdat we nu een avond in die wijk konden doorbrengen, heb ik eindelijk een keer een carciofo alla giudia gegeten: gefrituurd, zodat je dat hele ding kon consumeren. Superlekker. En daarom heb ik de volgende dag nog een keer hetzelfde besteld, en de dag daarna weer. Ik had al een gewone artisjok gegeten, dus ik zal me deze reis herinneren als de reis met de allerhoogste artisjok-index ooit.

8. De juffenmodus

Rome8

Dit is een actiefoto van mij voor de porticus van Octavia, waar helemaal niks te zien was omdat dat ding in de steigers staat. Maar een docent op Romereis laat zich niet afpoeieren door steigers of gesloten kerken: collega S heeft een presentatie gehouden voor een dichte Sant’Andrea al Quirinale, omdat ze dat gewoon een heel mooie kerk vindt en met haar enthousiaste verhaal de leerlingen prima kan vertellen wat binnen te zien is, en ik wilde heel graag iets vertellen over de steen die is ingemetseld in de porticus, waarop een vis is afgebeeld met de mededeling dat van vissen die langer waren dan die vis de beste delen naar het stadsbestuur moeten, want dat vind ik een leuk weetje. En dat is natuurlijk gelijk het gevaar van de juffenmodus – dat ik het leuk vind om te vertellen betekent natuurlijk geenszins dat de kids het leuk vinden om te horen. Maar dat is niet altijd mijn probleem.

9. Selfies

Rome9Naast de standaard zonnebrillen- en parapluverkopers in Rome zijn er nu ook selfiestickverkopers. Ik heb van hun aanbod geen gebruik gemaakt, want mijn armen zijn lang genoeg, maar er zijn ontzettend veel selfies gemaakt dit jaar. Ik ben door de leerlingen ook toegevoegd aan een Rome-selfie-whatsappgroep, waardoor mijn telefoon nu vol staat met foto’s van hoofden van leerlingen voor monumenten, kunstwerken, of gewoon in de bus, maar deze is mijn favoriet, want dit is tegelijkertijd een museumselfie (in de Vaticaanse musea, voor de Laokoön-groep, een beeld dat ik graag zie), en een zogeheten ‘melfie’, want de fotograaf in kwestie heet Mels en hij maakt heel graag en vooral heel veel selfies. Op zich is het ook heel bijzonder dat ik lachend in het Vaticaan ben gefotografeerd, want ik vind dat een afschuwelijk oord.

10. De laatste avond

Rome10

Nou vooruit, nog 1 selfie, omdat het kan. En omdat het wel mooi is om hem te vergelijken met de selfie van het vliegveld op de heenweg, want dit is een foto gemaakt tijdens het diner in Hotel Victoria in Pompeii, op de laatste avond. Het is de enige avond dat we met de leerlingen eten, en dat is altijd wel gezellig. We eten elk jaar hetzelfde (pasta met rooie saus, vlees met wat groenten en aardappeltjes, en ijs), maar dit jaar hadden ze iets beter hun best gedaan en was het zowaar lekker. Dat heb ik gehoord althans, want collega S, die uitstekend Italiaans spreekt, had voor mij een salade en prosciutto con melone geregeld, dus ik was sowieso heel tevreden. Na dit diner is er door de leerlingen nog een spelletje gedaan, en toen ging iedereen slapen. Denk ik, want ik sliep zo hard dat ik het niet gemerkt zou hebben als ze voor mijn deur een volledige musicalproductie zouden hebben opgezet.

En dat was het. Weer een Romereis verder. Ik vond het een zeer geslaagde reis, door de leerlingen, de collega’s, de stad en de sfeer in de groep, en ik neem me nu, net als elk jaar, weer voor om de reis van volgend jaar beter voor te bereiden. Maar ook als dat niet lukt heb ik inmiddels wel zo veel ervaring dat ik overal wel iets over weet te vertellen. En dat ook met verve doe.