Culinair,  Koken

Borrelhapjes

Sinds ik in de gemeenteraad zit, heb ik mijn cateringbedrijf op een laag pitje gezet. Nou stond het op zich toch al niet echt op de wokbrander, maar ik heb het plan dat ik had, om een folder te maken en die overal neer te leggen en zo heel veel klanten te krijgen, laten varen, omdat ik gezien de volheid van mijn agenda dan toch weer heel vaak ‘nee’ zou moeten verkopen, en daarmee ga je het doel van een folder toch weer een beetje voorbij. Maar ergens hoop ik toch dat mensen die zin hebben in lekker eten aan mij denken en me dan vragen om op een dag dat ik kan even in hun culinaire behoeftes te komen voorzien. En soms gebeurt dat ook: R, de oud-voorzitter van D66 Leiden, die een ICT-bedrijf heeft waarmee hij dan weer voor mijn andere bedrijf een klus gaat doen, vroeg mij of ik ook borrels cater, en dat doe ik. In het gebouw waar zijn bedrijf gevestigd is, de prachtige Caballero Fabriek in Den Haag, is een roulerende maandelijkse vrijmibo voor alle bedrijven, en het bedrijf van R was aan de beurt. En toen dacht R aan mij, en dat vond ik dan wel weer heel erg leuk.

hapjes1Ik mocht dus voor 35 man lekkere borrelhapjes plannen, wat ik met veel plezier heb gedaan, en toen bleek dat M die dag vrij had, was er eigenlijk geen reden dat de borrel niet een gigantisch succes zou worden. Behalve dan dat verder iedereen die in de Caballero Fabriek werkt er niet was. Het was een heel mooie dag, dus ik vermoed dat mensen vast naar huis waren gegaan om nog even in de zon te zitten, maar de enige mensen die er waren waren de medewerkers van R, een man of 12, die, daar moet ik eerlijk over zijn, echt hun uiterste best hebben gedaan om voor 35 man hapjes te eten. Er waren gemengde nootjes, pakketjes van parmaham met geitenkaas en vijgen, gevulde eieren, spiesjes van tomaat en mozzarella en toastjes: met hummus, gedroogde tomaat en tapenade, met rosbief, rucola en truffelmayonaise en met gerookte zalm, viskuitmousse, crème fraîche en komkommer. De gedachte dat het leuk was als M met de hapjes rond zou gaan werd onderuit gehaald door de behoefte van de borrelaars om lekker veel hapjes te eten, waardoor we besloten om steeds borden met een aantal hapjes neer te zetten, zodat ze die gewoon naar behoefte leeg konden eten. Volgens mij was het al met al wel een geslaagde vrijmibo, want iedereen die er was had het duidelijk naar zijn zin en er was jaren 80-muziek, en daar kwam nog bij dat M en ik gezellig quality time hebben beleefd bij het smeren van de hapjes. Alleen maar winnaars dus!

hapjes2