Vakantie

Herfstvakantie

Ik heb hem weer gehaald, de herfstvakantie. Dat is elk jaar een uitdaging voor alle docenten: je komt ontspannen uit de zomervakantie, vol goede voornemens, want je gaat je niet gek laten maken en je gaat rustig aan doen, voldoende rust nemen en veel ontspanning zoeken, en voordat je het weet loop je weer als een kip zonder kop met een nakijkachterstand stijf van de irritatie om helemaal niets door de school te razen op zoek naar een kopieerapparaat dat nog vrij is en toner heeft. Althans, dat overkomt mij elk jaar. En dan heb ik van die leuke onderwijsvrienden op Twitter die me erop wijzen dat het nog een zomervakantie duurt tot de herfstvakantie; nou, leuke onderwijsvrienden, ik kan jullie zeggen: die zes weken duurden aanzienlijk korter dan de zes weken die ik net achter de rug heb. Er gebeurden dan wel wat onverwachte dingen, waardoor het drukker werd dan voorzien, want collega N had een ongeluk en haar klassen moesten overgenomen worden, wat mij 2 heel leuke groepen Grieks heeft opgeleverd, maar ja, dat doe je nou eenmaal niet onvoorbereid. Althans, ik niet. Ik heb daardoor overigens wel veel geleerd over Tomyris, de badass queen of Kazachstan, en collega N heeft het zwaarder dan ik, maar als ik meer had willen werken, dan had ik wel een ruimere aanstelling.

herfstvakantie1Maar goed, nu is het allemaal voorbij. Althans, de lessen: in mijn tas zitten 4 mappen met toetsen, die ik zou kunnen nakijken, na de vakantie begint de oudercursus Klassieke Cultuur, die ik nog moet voorbereiden, en ik mag een workshop ‘praten met pubers’ geven, waarvan ik vermoed dat ik die beter zal moeten voorbereiden dan mijn gemiddelde puber-gesprek. Maar ik behoud me het recht voor om alleen het broodnodige te doen. Sterker nog, voor het eerst in mijn leven als docent ga ik voor deze vakantie geen to do-list maken. Ik ga gewoon doen waar ik zin in heb, op het moment dat ik er zin in heb, en niet omdat het moet van een lijstje. Want ik ben zo georganiseerd dat ik er zelf een beetje moe van word, wat ook blijkt uit het feit dat ik dingen vergeet, omdat ik geen zin heb om me door al die systeempjes te laten leiden. Dus ik neem niet alleen vakantie van school, maar ook van mezelf. Afgelopen weekend heb ik er namelijk erg van genoten om gewoon met lekkere sokken aan op de bank te zitten en te lezen. Ik heb boeken zat en de kachel brandt gezellig, en als ik de spullen op de herfsttafel (M en ik zijn kinderen van de jaren ’70, dus we leggen elk jaar allerlei natuurzooi op de bijzettafel) opzij schuif, is er net ruimte voor mijn cappuccino. En als ik op enig moment zin krijg om dingen te gaan doen, dan doe ik dat lekker. Want het is mijn vakantie, dus mijn feestje. Ik heb er nu al zin in.

herfstvakantie2