Hotel,  Uitjes

Slapen buiten de deur – Slapen in het bos

Ik houd heel erg van hotels. Geen idee hoe het komt, maar het is zo: van de receptie tot het doorgaans witte beddengoed, van de mini-bar waar ik nooit iets uit neem tot het ontbijtbuffet dat ik helemaal leegeet, en van de kussens tot de kleine flesjes wasmaterialen in de badkamer. Heerlijk. En omdat ik ieder excuus aangrijp om in een hotel te gaan slapen, kan ik mijn ervaringen mooi hier kwijt. Vandaag aflevering 3: Slapen in het bos in Apeldoorn. Eigenlijk geen hotel, maar een B&B, maar ik vind dat hij toch meetelt.

Waarom? Op een avond waarop zowel M als ik ons zwaar overbelast voelden, hebben we een gesprek gehad over wat we liever zouden willen doen dan het werk dat we al doen. M wilde of trainer van een profvoetbalelftal worden, of boswachter, en hoewel ik hem met beide hypothetische droomcarrières niet verder kon helpen, kon ik wel op zoek naar een mogelijkheid voor M om een weekendje in het bos door te brengen, zodat hij zich in elk geval even boswachter kon voelen. Slapen in het bos, het gastenverblijf van een boswachterswoning, dat echt vol in het bos bij Apeldoorn ligt, leek me ideaal. Omdat een bos in de herfst toch echt het mooist is, moesten we wachten tot oktober, maar toen hoefden we alleen maar een auto te regelen en we konden erheen.

sleeping-in-the-forest-Guesthouse-Apeldoorn-Michel-and-Mariëlle-Essenstam-01Eerste indrukken Vanaf het moment dat de TomTom helemaal gestrest wordt van de gedachte dat je eindbestemming zich op een onverharde weg bevindt, begin je te vermoeden dat het echt heel rustig gaat worden. Het huisje lag, precies zoals ze op de website beweren, echt pal aan de rand van het bos, en het zag er van de buitenkant prima uit – als een heel klein huisje helemaal voor ons. En dat was het ook. We hoefden niet langs de receptie (dat kon ook niet, want de eigenaren, Michel en Mariëlle, waren zelf een weekend weg), want de deur stond open en de sleutel bevond zich op de afgesproken plek. We hebben vervolgens 10 minuten besteed aan het uitladen van de auto; kennelijk neemt een mens, althans deze mensen in elk geval wel, ontzettend veel mee voor een weekend back to basics.

slapeninhetbos1De kamer Het huisje bestond uit een ruime woonkamer, 2 slaapkamers, een badkamer  en een keuken. Ik kon dus lekker koken, we konden thee en koffie zetten wanneer we wilden (we hadden zelf thee en koffie meegenomen, maar dat het niet gehoeven: er stond heerlijke thee en cupjes voor de Nespresso) en M kon zijn bokbier koelen. Michelle is styliste, en dat was goed te zien: alles in het huisje was mooi afgestemd, er was veel wit en er was overal veel aandacht en zorg aan besteed. M vond het hertvormige kussen zo eng dat hij het op de reserveslaapkamer legde – die kamer hebben we sowieso als opslag gebruikt, want in de echte slaapkamer was echt geen plek om iets anders dan ons vermoeide lijf neer te leggen. 
slapeninhetbos2Het bed 
Gelukkig was het bed weer wit, zodat ik mijn optimale buiten de deur slaap-ervaring kon genieten, en er waren weer veel kussens voor M. Het was een prima bed, niet te hard, niet te zacht, en er waren voldoende dekens. Ook dit bed had geen naad, dus het was gezelliger dan thuis. Verder was er weinig in de slaapkamer, want alle dingen die je anders in een hotel treft, stonden in de woonkamer of in de keuken (de televisie, de chillhoek, de minibar). Maar zo is het ook wel een keertje rustig. Bovendien had dit huisje ook iets dat we in geen enkel hotel hebben ervaren: een eigen open haard in de woonkamer, met onbeperkte hoeveelheden hout. Dus hoewel het eigenlijk heel koud was buiten, konden we zo goed fikkies stoken dat het al met al behoorlijk knus was.

slapeninhetbos3

De sanitaire voorzieningen De badkamer was het minst spectaculaire deel van het huisje. Het zag er mooi ontworpen uit en het was schoon, we hadden een douche, toilet en wastafel, maar het was wel klein. Er stonden lekker ruikende spullen van Savon de Marseille, die ik met veel plezier gebruikt heb, en er waren ook veel handdoeken. De badkamer was eigenlijk vooral functioneel, maar we waren er ook niet om te badderen (we hadden op zondag een middag in de sauna in Bussloo geboekt, dus met het water kwam het wel goed, wisten we). 
slapeninhetbos4Het ontbijtbuffet 
We hadden geen ontbijtbuffet, maar het ontbijt werd ‘s ochtends in het huisje afgeleverd; op zaterdag door de zoon van de eigenaren en op zondag door de eigenaar zelf (dan konden we ook gelijk afrekenen). Het was een flink ontbijt, met poffertjes, brownies, brood, vleeswaren, kaas, eitjes, munt voor in de thee, yoghurt en verse jus. Koffie en thee konden we zelf zetten. We kregen zo veel dat we een deel van de spullen gewoon nog als lunch hebben kunnen inzetten – dat kan in een hotel meestal niet, want je gaat niet allerlei broodjes in je tas stoppen voor later. Ook anders dan in een hotel was dat we zelf de spullen moesten afwassen, maar we hadden ook nog een forse vaat van de avond ervoor staan, dus dat was eigenlijk geen probleem.

slapeninhetbos5

Unique selling points Het is een huisje in het bos – dat is al heel uniek. Als het zo stil is dat je alleen maar het geluid hoort van eikels die op het dak van je leenauto vallen, dan heb je niets te klagen. De vriendelijke contacten met Michel en Mariëlle, het ontbijt dat in het huisje geserveerd werd en dat ik de hele dag in mijn pyjama en dikke sokken kon rondlopen: allemaal heel prettige dingen.

Nog iets te zeuren? Dat er geen WiFi was. Of eigenlijk dat er wel WiFi leek te zijn (er lag een briefje met de code, maar er was geen netwerk) – ik had me erop voorbereid dat er geen WiFi zou zijn, maar toen ik dacht dat het er wel was en het er niet bleek te zijn was ik teleurgestelder dan ik was toen ik niet dacht dat het er was. Maar dat is een klein grief, want ik heb me uitstekend vermaakt. Ook zonder WiFi.

Wil je terug? Graag. Dat in het bos slapen is ons zeer bevallen en dit was een heel fijn huisje. M en ik zijn wel van die mensen die graag nieuwe tradities maken, dus de traditie om in de herfst in een huisje te gaan zitten zou zomaar een kandidaat kunnen zijn. En dan is dit huisje zeker nog een bezoek waard.