Corona,  Corona-diaries

Ik doe voorlopig nog wel even mee

Dat ik sowieso schijt heb aan de meeste influencers en om mij totaal onduidelijke redenen Bekende Nederlanders is denk ik wel bekend. Ik kan er gewoon niet zo goed tegen dat er mensen zijn die bij talkshows worden uitgenodigd om hun mening over belangrijke onderwerpen te geven en naar wie vervolgens ook wordt geluisterd, alsof ze iets hebben gezegd dat ergens op slaat, alleen maar op basis van het feit dat ze veel volgers hebben op de sociale media, of omdat ze een keer een matig hitje hebben gehad, of in een drama-serie de rol van een deskundige hebben gespeeld. Als ik naar een actualiteitenprogramma kijk, wil ik gewoon heel graag geïnformeerd worden door mensen die een bepaald onderwerp uitgebreid bestudeerd hebben of heel veel praktijkervaring hebben. Misschien is het de kift; ik heb maar 1300 volgers, geen sponsordeals en ik word, ondanks mijn zorgvuldig geformuleerde mening over een aantal zaken die voor mij heel belangrijk zijn en waar ik ook verstand van heb, nooit uitgenodigd bij Op1 of Jinek, maar zolang ze mensen aan de grote tafel zetten die geen poep praten, kan ik daar op zich wel mee leven. Maar uiteindelijk maakt het me niet uit wat een YouTuber vindt van de corona-maatregelen. Wat me wel uitmaakt, is als zo’n YouTuber even vergeet dat er ook mensen zijn die geen schijt hebben aan wat zij vinden, en die dus geen mondkapje meer willen dragen omdat er een platform is waar iedere willekeurige dumbass een mening kwijt kan. Want daar heb ik dus wel last van.

Volgens mij is meedoen aan het naleven van de corona-maatregelen namelijk helemaal geen keuze. Er worden bij mij op school steeds meer leerlingen ziek, met corona of met klachten die misschien op corona zouden kunnen wijzen, dus hoewel ik het hartstikke leuk vind om door de klas te lopen en een dolletje te maken met de kids die achterin zitten, of iemand even verder te helpen als hij is vastgelopen met zijn vertaling, blijf ik nu op mijn reet zitten, achter het ‘niet voederen’-spatscherm dat de conciërges in alle klaslokalen hebben opgehangen. Ik kan vrijuit bewegen voor het bord en ik moet vijf minuten eerder dan de kinderen het lokaal uit om zo de overgang tussen de lessen zo virus-vrij mogelijk te houden. In de bus hou ik de plek naast me leeg, omdat ik graag zonder cadeautjes thuis wil komen, en ik draag een mondkapje. Vind ik het leuk? Nee. Doe ik voorlopig nog even mee? Ja. Ik wil namelijk zelf niet ziek worden, ik wil geeneens zo’n megawattenstaaf in mijn neus, dus ik wil geen symptomen, ik wil niet dat anderen ziek worden door mij, ik wil niet dat de horeca weer dicht gaat, ik wil niet dat ik straks weer online les moet geven, ik wil niet dat ik straks met Kerst geen gezellig dingen kan doen, ik wil niet dat er bejaarden alleen sterven en ik wil niet dat dit nog veel langer duurt. Omdat ik er geen zin meer in heb dat er corona-maatregelen zijn doe ik juist wel mee. Want als we gewoon allemaal meedoen is het hopelijk zo snel mogelijk voorbij.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.