Corona,  Corona-diaries,  corona-test

Dan toch aan de corona-test

Ik had echt gedacht dat ik het einde van de corona-pandemie wel zou bereiken zonder een test te hoeven doen – niet omdat ik de hele tijd superveilig ben, want dat kan helemaal niet, en al zeker niet op een middelbare school, maar vooral omdat ik kennelijk gewoon heel veel geluk heb, waardoor alle besmettingen die op school rond zijn gegaan niet bij mij in de buurt zijn geweest, laat staan me hebben getroffen. Geen besmetting, zelfs geen exposure aan iemand die besmet was. Ik heb keurig de corona-app van Hugo de Jonge op mijn telefoon, maar het enige wat ik daarvan hoor is een keer per maand de mededeling dat hij er nog is (de app, van Hugo de Jonge ben ik me maar al te bewust) en dat verder alles goed is. Dus tot voor kort was er helemaal geen reden om een corona-test te doen, en voor je lol ga je geen wattenstaafje diep in je neus laten steken, zodat ik eigenlijk wel bijna zeker wist dat mijn neus volledig polonaise-vrij zou blijven. Maar ja, toen diende zich een gouden kans aan, waarbij ik wist dat voor mij, als ik die kans zou grijpen, een rondje testlocatie onvermijdelijk zou zijn. Op het moment dat ik ‘ja’ zei op de vraag van Saskia of ik zin had om mee te gaan naar het Songfestival (nou ja, de generale repetitie van de voorronde van het Songfestival, waarover binnenkort meer) wist ik dat ik me daarmee ook committeerde aan het grote wattenstaafjescircus.

Sterker nog, ik zou niet een keer, maar twee keer worden getest, want het Songfestival was een FieldLab-experiment, en als je een kaartje koopt beloof je plechtig aan het hele experiment deel te nemen en je dus twee keer te laten testen: een keer op de dag van het evenement, en een keer vijf dagen later. Ik vraag me af hoeveel mensen ook daadwerkelijk komen opdagen voor die tweede test, maar ik ben een nerd, dus ik ben vandaag keurig gegaan. Complicerende factor was wel dat er in Leiden helemaal geen testlocatie is, zodat ik aangewezen was op een lift van Saskia voor de eerste test op Scheveningen en een geleende auto voor de tweede test in een overigens uitgestorven testlocatie te Gouda, maar goed, ik ben geweest. En omdat ik graag van tevoren wil weten wat mijn kansen zijn als ik een toets maak, heb ik ook steeds even een thuistest gedaan, zodat mijn rechterneusgat nu na twee thuistests en twee officiële coronatests in een week voelt als de fouffe van een corps-meisje. Maar hoe dat alles zij: ik heb dus geen corona. Ik had het niet, ik heb het niet opgelopen in Ahoy, en ik heb het nog steeds niet. Michel heeft inmiddels zijn vaccinatieafspraak en mijn geboortejaar is al bijna aan de beurt om te bellen voor een afspraak, en dan hebben we het er nog niet eens over gehad dat de volgende ronde verlichtingen eraan komt. Het wordt in meerdere opzichten zomer, mensen, nog even volhouden en dan zijn we er!

3 Comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.