Gezeur,  Lijstjes

De 10 van woensdag

Als ik even al mijn rationele of irrationele onzekerheden buiten beschouwing laat, ben ik eigenlijk best een arrogant stuk vreten. Er zijn best veel dingen waar ik mezelf te gaaf voor vind – ik kan makkelijk een gigantische lijst maken, maar vandaag beperk ik me tot de 10 meest extreme gevallen.

  1. In de wachtstand staan. Weten jullie wel hoe erg ik het vind om geparkeerd te worden en dan ook nog verplicht naar Coldplay of Phil Collins te luisteren? Heel erg, is het antwoord. Meestal hang ik op. Of ik ga gewoon zitten schelden tot ik aan de beurt ben.
  2. De Wereld Draait Door. Ja, ik ben een elitaire trut, maar ik ben niet geïnteresseerd in de mening van Anouk, Filemon of Halina. Ze zijn heel goed in hun vak, maar dat betekent niet automatisch dat ze ook over politiek of weet ik veel waar ze allemaal een podium voor krijgen van Matthijs van Nieuwkerk (die ik een vervelende dweper vind) hoeven praten.
  3. Danish Blue. Er is zoveel lekkere blauwe kaas op de markt, en dan weiger ik dus om die vieze standaard supermarktschimmel te eten. Ik zeg gorgonzola, Stilton, Roquefort. Een beetje waardigheid in de kaas, meer vraag ik niet.
  4. Het International Film Festival Rotterdam. Volledig op basis van vooroordelen, want ik ben er nog nooit geweest. Maar als het festival er is, zit Rotterdam helemaal vol met zelfingenomen pretentieuze eikels. En volgens een niet nader te noemen bron loop je daar altijd het gevaar om ‘drie uur lang naar een dooie ezel te kijken’. I’ll pass.
  5. Groupon. Er zit altijd een addertje onder het gras. Een schoonheidsbehandeling door een stagiaire op haar eerste dag. Een menu waarbij je in een aparte wijk wordt geplaatst (Sloeber Alley heet het denk ik, bij die restaurants). Een ober die denkt dat je niet bereid bent om geld aan je eten uit te geven. En de bedrijven die eraan meedoen worden afgezet.
  6. What’s App. Ik heb hier zo’n hekel aan, ik weet eigenlijk niet waarom. Vooral als mensen die een iPhone hebben What’s App gebruiken, je kan gewoon gratis iMessage gebruiken, dus waarom zou je je dan vrijwillig in What’s App wentelen met de Samsung-gebruikers? Overigens zitten mijn vrienden hier niet mee, dus ik moet me aanpassen.
  7. Gordon’s Gin. De kruistocht duurt voort. Dit is dus vies. Als ik op een onbewoond eiland zat en ik had een open wond, zou ik misschien blij zijn met een flesje Gordon’s, maar alleen dan. Ik vind het dus heel jammer als ik in de horeca iets anders moet drinken omdat ze Gordon’s hebben. Koop een fles Bombay Sapphire – zoveel duurder is het niet, en je verkoopt het tenminste.
  8. De koffie uit het automaat op school. Er zijn geen woorden voor hoe vies die is. Heel soms komt het voor dat ik het vergeet, en denk ‘zo erg kan het niet zijn’. Dan neem ik een cappuccino, en na een slok weet ik het weer: zo erg is het wel.
  9. Orde houden in de klas. Als ik politieagent had willen worden, had ik me wel aangemeld bij de vrienden in het blauw. Het is meedoen of opzouten bij mij, maar het mag ook wel een beetje gezellig zijn, als iedereen maar wel bezig is met waar ik mee bezig ben.
  10. Rennen voor openbaar vervoer. Soms is het onvermijdelijk, maar als ik dan weer met een rooie kop en een bloedsmaak in mijn mond zit uit te hijgen in de trein, vraag ik me af waarom ik niet gewoon een kwartiertje op het station heb doorgebracht.