BABS,  Lijstjes,  Projecten

Nieuwe baan

Ik heb een nieuwe baan. Althans, ik heb een nieuwe functie – het is natuurlijk pas een baan als ik het daadwerkelijk doe, en zover ben ik nog niet, maar de eerste stap is gezet: vorige week ben ik door een rechter in het Paleis van Justitie in Den Haag beëdigd tot Buitengewoon Ambtenaar Burgerlijke Stand, wat betekent dat ik nu officieel mensen die willen trouwen in de echt mag verbinden. Dan moet het sprookjeshuwelijk in kwestie overigens wel in Leiden plaatsvinden en het kan alleen zolang ik gemeenteraadslid ben, maar dat mag de pret niet drukken, want BABS zijn is een van mijn droombanen. Prinsesje en stewardess ga ik denk ik niet meer worden, dus ik zal tevreden moeten zijn met het feit dat er tenminste één van mijn dromen is uitgekomen, en dat ben ik ook. BABS worden staat namelijk al heel lang op veel van mijn to do-lists; het was zelfs een onderdeel van de oerlijst, het dayzeroproject. Volgens mij ben ik uitstekend geschikt om mensen te trouwen – ik vind het leuk om te spreken in het openbaar, als ik gelukkige mensen zie wrijft dat altijd een beetje op mij af, ik zie graag mooie kleren en ik verwerf graag veel informatie over anderen, en als ik die informatie in een goeie speech kan verwerken ben ik extra blij.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEigenlijk is er maar een ding dat mij diskwalificeert als BABS: ik ben zelf niet getrouwd en heb ook geenszins de intentie om dat te gaan doen. Niet omdat ik single ben, want M en ik zijn al ruim 16 jaar naar volledige tevredenheid ongetrouwd, maar omdat het huwelijk een relatievorm is waar ik zelf niet op zit te wachten. Ik zou mijn ouders de schuld kunnen geven, maar dat is makkelijk, en bovendien leest mijn moeder deze blog, dus ik zal me beperken tot het uiten van de gedachte dat ik het helemaal niet vind om een grote jurk te kopen en in aanwezigheid van al je vrienden te beloven dat je eeuwig van elkaar zult houden, en het is zeker geen garantie dat het gaat lukken. Sterker nog, meer dan de helft van de huwelijken die M en ik hebben bijgewoond sinds we bij elkaar zijn is al lang en breed op de klippen gelopen, terwijl wij het met een notarieel samenlevingscontract prima doen. Maar ik gun anderen die droombruiloft natuurlijk wel, en waar mijn rol als gast meestal beperkt was tot het meedrinken van meerdere glaasjes bubbels, zou ik als BABS echt een actieve bijdrage leveren aan een zo feestelijk mogelijke dag. Oorspronkelijk was het mijn plan een soort omgekeerde weiger-ambtenaar te worden, en alleen maar homo-stellen in de echt te willen verbinden, maar de wetgeving maakt een dergelijk standpunt inmiddels overbodig, dus nu maak ik geen onderscheid meer: wie door mij getrouwd wil worden kan zich melden, en dan doe ik het. Heel erg graag!

babsDe bovenste foto is een foto van de bruiloft van twee lieve vrienden, alweer een tijdje terug, maar hij is genomen in de burgerzaal van het stadhuis te Leiden, waar ik dan ook mensen zal mogen trouwen. Op de onderste foto (gemaakt door een anonieme vriendin die moest spijbelen om hem te maken) kun je zien hoe ik het officiële document teken bij de griffier. En je kan ook zien hoe grijs mijn haar is overigens.