Museum,  Museumselfie

#selfiemuseum

Ik heb weer 5 bijdragen aan het project ‘Museumselfie’ – dus we richten een nieuwe vleugel in met kunst, of in elk geval dingen die museumwaardig worden geacht, met mijn gezicht ervoor. Omdat ik het leuk vind om te doen.

Zaal 26: ‘Herman de Vries. All’, Stedelijk Museum Schiedam

museumselfie26Ik kende Herman de Vries helemaal niet, maar bij Zomergasten werd even over hem gesproken, en er werd ook wat werk van hem getoond. Dat leek me wel wat: een kunstenaar die graag orde aanbrengt in de wereld door dingen op volgorde en in rijtjes te rangschikken, is mijn type kunstenaar. Maar die hele vloer vol gedroogde rozenknopjes was eigenlijk nog het meest indrukwekkend – net als de pindakaasvloer van Wim T. Schippers rook je hem al van grote afstand, maar anders dan die pindakaasvloer was het een uiterst aangename geur. Het Stedelijk Museum Schiedam vond ik overigens een prachtmuseum.

Zaal 27: ‘Mark Rothko’, Gemeentemuseum Den Haag

museumselfie27

Als ik in een museum ben en er hangt een schilderij van Mark Rothko, ben ik altijd een beetje blij. Ik ga er dan recht voor staan en eens even rustig naar kijken – ik word dan vanzelf rustig, van de kleuren en de omvang van de doeken. Bij deze tentoonstelling werd ik zeker niet rustig; het was zo ontzettend druk dat ik vooral opgefokt was. In de pers was nogal wat aandacht besteed aan de combinatie Rothko – Mondriaan, maar daar had ik niet zoveel mee, want de overeenkomsten vond ik vergezocht. Veel Rothko’s zien is natuurlijk geen straf, dus ik vond het al met al wel een fijne tentoonstelling.

Zaal 28: ‘Blikvangers’, Nationaal Archief, Den Haag

museumselfie28

In de voorjaarsvakantie heb ik met B, die helemaal niet zo museum-minded is, maar liefst 2 musea bezocht. Het Nationaal Archief was zelfs zijn keuze, want hij is een fotofan. Ik ging vrolijk mee, en vond voor ongeveer de helft van het bezoek aan de tentoonstelling ook erg leuk, maar naar 200 foto’s had ik wel voldoende visuele input binnen, en de 200 die ik toen nog moest bekijken gingen me eerlijk gezegd wat ver. Aan de andere kant, het thematisch ingerichte hokje over de watersnoodramp vond ik prachtig, zeker de notities van telefoongesprekken waarin voor de burgemeester van Oude Tonge allerlei nieuwe kleren werden besteld en in Middelharnis wordt geklaagd over ‘ijselijke bureaucratie’.

Zaal 29: Louwman Museum, Wassenaar

museumselfie29

Toen ik opgroeide in Limburg was het Autotron (in Drunen en later in Rosmalen) een populair uitje, dus toen een automuseum in Wassenaar geopend werd, zat het er dik in dat ik daar een bezoek aan zou willen brengen. M is niet zo van de auto’s, maar B wilde wel mee, dus we hebben een middag lang een grote hoeveelheid auto’s gezien: van heel oude modellen, die nog net niet door paarden hoefden worden voortgetrokken, via snoezige kleine autootjes met drie wielen, Formule 1-auto’s, de auto van Elvis en een van de auto’s van prins Bernhard, tot een enorme safari-limousine, met zebrabekleding en ivoren accenten. Indrukwekkende privé-collectie, mag ik wel zeggen, en ik heb mijn auto-kick voor de komende 10 jaar weer binnen.

Zaal 30: ‘De late Rembrandt’, Rijksmuseum Amsterdam

museumselfie30Volgens de reclame van het Rijksmuseum mochten we deze tentoonstelling niet missen, want het was een ‘opportunity of a lifetime’, dus toen M en ik op een maandag allebei vrij bleken te zijn, hebben we meteen kaartjes geregeld. Dat hadden ontzettend veel andere mensen ook gedaan, en hoewel het net niet zo druk was als Rothko, was het toch bijna niet te doen. En ik zal wel blasé zijn, maar zo bijzonder vond ik het nou ook al weer niet – ja, het was veel Rembrandt, maar niet alles was even indrukwekkend, al vond ik deze Juno wel imposant. Het grote schilderij van Julius Civilis, dat in bijna alle lesmethoden Latijn wel een keer voorbij komt, had ik ook nog nooit live gezien, en dat vond ik dus wel een opportunity. Maar die selfies van Rembrandt, die geloof ik inmiddels wel.

Het museumselfie-project is nog lang niet afgerond en ik zal van alles wat ik bezoek verslag uitbrengen door een foto van mijn harses voor een kunstwerk van onschatbare waarde te plakken. Waarvoor bij voorbaat excuses.