Gezeur,  Irritaties,  Opruimen,  Rommel,  Stress

Rustig aan

Voor degenen die mijn post van maandag hebben gelezen, kan het niet echt een verrassing zijn dat ik mezelf even een beetje rust heb gegund. Dat betekende in eerste instantie afzien van het strakke blogschema waar ik me aan houd (maandag en vrijdag een post, woensdag een lijstje, donderdag een plaatje of een filmpje en zondag is zindag), en vrijdag gewoon helemaal niets schrijven, en zaterdag ook niet, zodat ik pas vandaag, zondag dus, in alle rust kan schrijven. En dan ga ik geeneens antedateren (ja, dat doe ik soms), want het is wat het is. Ik heb er namelijk voor gekozen om een paar dagen een beetje rustig aan te doen. Een van de redenen dat ik zoveel stress had, was dat ik vermoedde dat er een aantal extreem drukke weken aan zitten te komen, maar ik wist niet precies hoe druk, want ik had zo’n enorme mailachterstand dat ik niet in beeld had wat wie wanneer van me wilde. Ik wist zeker dat ik dubbele afspraken had gemaakt, en daar kan ik gewoon niet zo goed tegen, want ik ben doorgaans heel erg trots op mijn agendabeheer. En als je mijn bureau zag, dan was het al gauw duidelijk dat ik het overzicht kwijt was. En mijn laptop ook trouwens. Van het constante besef achter de feiten aan te lopen, ga ik me heel erg opgejaagd voelen, en dan komt er niets meer uit mijn handen. Tijd om even af te remmen dus.

bureauDus vrijdag ben ik naar yogales gegaan, heb ik de mail en de jaarstukken van de gemeente Leiden aangepakt, de uitgaande post gedaan (dat moest heel dringend), en toen heb ik de middag vrij genomen en ben ik bij The Harbour Club in Rotterdam in de schaduw gaan zitten met mijn ebook en een steak tartare (die is daar heel goed, alleen jammer dat je €5,95 voor een broodplankje moet betalen als je liever brood wil dan friet). De middag beëindigde ik met een voortreffelijke gintonix met B bij Ballroom. ‘s Avonds heb ik rustig op de bank nagedacht over alles wat ik nog moest doen, en daar een lijstje van gemaakt – als het probleem in beeld is, is het een stuk minder eng, is mijn ervaring. Gisteren heb ik uitgeslapen, toen ging ik naar de gym, en daarna hoefde ik alleen maar mijn floordrobe op te ruimen en naar de stad te gaan om een fietslampje te kopen, te borrelen met M, en schandalig luxe te dineren met M, B en J&P. Vanochtend heb ik maar liefst 4 Pomodoro’s gestoken in het oplossen van het bureauprobleem, zodat ik nu een opgeruimde werkplek heb, wat er weer toe leidt dat ik een aanzienlijke opgeruimder stemming heb. En gelijk weer energie: want ik ben spontaan een stukje gaan hardlopen, en ik bleek 4 kilometer in een half uur te kunnen rennen. Ik denk niet dat Lornah Kiplagat zich bedreigd hoeft te voelen, maar ik was er zelf wel trots op. En de week die me te wachten staat is nu ik alles weer in beeld heb gelijk een stuk minder eng.

rennen