Big Green Egg,  Culinair,  Eten

Culishoppen

Woensdag gingen M en ik op een missie naar Baambrugge, waarover later meer, maar toen mission accomplished was, restten ons nog 2 uitermate belangrijke zaken: iets drinken bij de Punt, het uitgaanscentrum van het dorp, en, veel belangrijker nog, winkelen bij de marché van de Lindenhoff, een locatie die onder voedselliefhebbers mythische status heeft aangenomen, deels omdat hun producten zo geweldig schijnen te zijn, en deels natuurlijk omdat je er met geen mogelijkheid komt, dus de legende blijft onaangetast. Maar wij waren er toch, dus dan ga je sowieso niet zonder een boel lekkere dingen weer naar huis. Bij de parkeerplaats werden we welkom geheten door drie enorme zwarte varkens die zich vrolijk in de drek van een gezellige modderpoel aan het wentelen waren, en dat bleek een mooie prelude op ons bezoek aan de slagersafdeling van de marché, want in Baambrugge koop je varkensvlees, en de slager deelde ons met betrekking tot de schouderkarbonade die wij hadden uitgekozen mede dat die van varkens ‘van hier op het erf’ kwam. Zelden heb ik met zoveel zekerheid kunnen zeggen dat de beesten die ik at een mooi leven hadden geleid, maar ik voelde me ook wel een beetje schuldig ten aanzien van mijn nieuwe vrienden – ik had toch een stukje van hun broertje in mijn nieuwe boodschappentas.

baambrugge1Maar binnen in de marché was alles even mooi om te zien. De vleesafdeling was erg uitgebreid, met meerdere soorten gerijpt rundvlees en 2 soorten varkensvlees (en dan natuurlijk plenty keuze aan verwerkingswijzen). Er was lam en kip en mooie worst. M en ik zochten bovengenoemde schouderkarbonade uit, voor op de Big Green Egg, en een stuk gerookte ossenworst, want dat is lekker, en als je het bij een goede slager koopt, zit er gelijk een stuk minder Russisch roulette-gevoel bij, en dat wil iedereen. De groenteselectie in de winkel was ook indrukwekkend: allerlei variaties aan tomaten, een regenboog aan bietjes en oerwortels, van die enge bleke sperzieboontjes en cavolo nero uit de eigen tuin (die leek me het lekkerst, dus die ging mee naar huis). M verdween naar de kaasafdeling, die ik, in het kader van de calorieëntelobsessie die ik heb, wilde ontwijken, maar na een kwartier ben ik toch maar even gaan kijken. Ze hadden een geweldige hoeveelheid kaas, waaruit M een mooi stuk oplegkaas (nota bene uit Zoeterwoude) had gekozen, mooie boter en melk in een ambachtelijke fles, dus die gingen ook in het mandje.

baambrugge2

Waar je verwacht dat een dergelijke winkel behoorlijk aan de prijs zou zijn, vielen de uitgaven al met al best wel mee (niet als je benzinekosten meerekent natuurlijk, maar dat moet je bij dit soort uitjes niet doen); naast al bovengenoemde producten hadden we nog knoflook, zoete aardappels en een perzik en een appel om op het erf op te eten, en dat alles voor iets meer dan €50, inclusief een fancy boodschappentas. De schouderkarbo was heerlijk (toen we eenmaal dat klere-ei brandend hadden, ik heb daar op het moment nogal wat moeite mee), de cavolo nero lekkerder dan die van de Sligro, en de ‘natte’ knoflook had een mooie smaak. M geniet al dagen van zijn oplegkaas en de melk, maar daar staat tegenover dat de boter gewoon boter is – maar goed, het kan ook niet altijd feest zijn, en er is niks mis met gewoon boter, lijkt me. De ossenworst hebben we nog niet geproefd, dat moet toch gauw gebeuren. En wat het allermooiste is: Lindenhoff heeft gewoon een webshop. Dus we hoeven er volgende keer niet eens heen. Maar misschien is dat ergens ook wel een beetje jammer.

baambrugge3