Cultuur,  Leiden,  Theater,  Winkels

De Lammermarkt

Dat ik een groot fan ben van de producties van het PS Theater, mag inmiddels voor de lezer van deze blog bekend zijn. Ik heb genoten van De Hoop van Leiden en van Het Geloof van Leiden, ik ben bij een PS Ontmoet geweest en een Leids evenement is wat mij betreft pas een Leids evenement als het PS Theater er met de caravan staat. Ik ben natuurlijk ook Vriend, en in die hoedanigheid werd ik uitgenodigd voor een theaterportret van Mabroek. De firma Mabroek verhoudt zich tot vlees zoals het PS Theater tot voorstellingen, want ik ben ook een enorme fan van Mabroek. De mannen daar zijn aardig, kundig, ruim bevoorraad met goed betaalbare producten, en ze hebben kalfs- en lamslever, iets waar je bij de meeste slagers meestal pas aan kan komen als je het een week van tevoren bestelt, en dan mag je er flink voor dokken. Dit theaterportret was dus voor mij alsof ik werd uitgenodigd op de bruiloft van twee goede vrienden, dus dan zeg je geen nee. M en ik moesten ons op een zondagmiddag melden in de winkel van Mabroek, waar we werden onthaald met thee en hapjes en daarna onze headsets in ontvangst mochten nemen. Het theaterportret was namelijk deels live, deels door middel van een geluidsopname, voor het PS Theater een bekende vorm, maar ik had het nog nooit meegemaakt.

mabroek1

Vanuit het uitkijkpunt bij Molen de Valk hadden we een ruim uitzicht over de Lammermarkt, waar vroeger de Leidse veehandel was. Op onze headsets hoorden we over de handelaren, de melksalon en de strontlucht, terwijl we uitkeken over de bouwput waar de nieuwe parkeergarage komt. Maar door de manier waarop het verhaal verteld werd, zagen we al die dieren voor ons. Tegen die achtergrond leerden we over de heer Abdales, die met de eerste gastarbeiders meekwam naar Nederland, om ervoor te zorgen dat ze de dingen konden eten die ze thuis ook aten. Hij regelde dat vlees halal geslacht werd, en de zaken liepen goed. In 1974 opende hij met zijn zoon  de winkel op de Nieuwe Beestenmarkt (hij heet ‘Mabroek’ omdat dat ‘gefeliciteerd’ betekent – dat riepen veel mensen tegen hem toen hij zijn nieuwe pand had), waar zelfs de autochtone Leidenaar heen werd gelokt door de vriendelijke manier waarop de heren Abdales hen kennis lieten maken met Mediterrane producten. Toen we weer terug waren gekomen in de winkel, zong Rian Evers een lied voor ons over de winkel, terwijl wij van Driss persoonlijk hapjes kregen. Het was een mooi theaterportret van een bijzondere groep mensen. En zo vaak komt het niet voor, dat je na het cultuursnuiven gelijk boodschappen kan doen voor de hele week…

mabroek2