Gezeur

Geen WiFi

Ik ben in een bos. Bij Apeldoorn, in een prachtig huisje. Vanmiddag heb ik M opgehaald, en zijn we via Baambrugge (want eten moet je toch, en als je eten gaat kopen, kun je dat net zo goed (of beter) bij de Lindenhoff halen) naar onze privé villa in het bos gereden. Het is natuurlijk geen villa, maar het gastenverblijf van een boswachterswoning, maar het is perfect: niet tuttig ingericht, met een mooie keuken en een fijn groot bed. Ik drink nu heerlijke thee uit een beker met bomenprint, en als ik opkijk, kijk ik door de tuindeuren naar het bos waar M nu op zijn kaplaarzen aan het wandelen is. Ik heb mijs ereader met nieuwe boeken al uitgepakt, in mijn tas zit mijn anatomie-kleurboek (ieder zijn meug, mensen) en morgen ga ik wildzwijnnek stoven. Vanavond als het donker is, en het zal hier wel goed donker worden, gaan we de houtkachel aansteken en lekker eten: speenvarken, wilde spinazie en aardappelen. Wat wil een mens nog meer?

imageNou, deze mens wil WiFi. En dat is er dus niet. Ik heb dit bericht op mijn iPhone ingetikt, wat natuurlijk prima gaat, maar ik heb mijn laptop bij me om even lekker de mailachterstand weg te werken, stevig te bloggen en me flink te laten gelden op de sociale media. En daar leent mijn overigens fantastische 6plus zich niet voor. Ik zou nu als een verwend nest een scène kunnen schoppen, maar misschien laat ik het wel gewoon zo. Door omstandigheden gedwongen worden te onthaasten is misschien zo gek nog niet. Die mails en blogs komen wel en Facebook kan heus zonder mij. Ik leer ermee leven dat ik 3 dagen een beetje offline ben en ik ga op eikeljacht. Van die dingen die uit bomen komen, voor de duidelijkheid. Dan ben ik volgende week des te aanweziger – beide lijken me even heerlijk!

Ik snap overigens niet waarom ik de foto van het hertenkussen niet goed in het bericht krijg. Accepteren en doorgaan dan maar…