Rome,  School

Return from Rome

Vrijdagavond laat zijn we teruggekeerd uit Rome. Er waren in deze Romereis zelfs 2 categorieën laat, namelijk ‘laat’ en ‘superlaat’, want we konden niet met de hele groep (maar liefst 199 pubers en 12 docenten) in 1 vliegtuig, dus de groep werd gesplitst; onze groep vloog relatief vroeg, zodat M en ik rond 22.00 weer lekker op onze eigen bank zaten, maar de mensen van de superlate groep waren geloof ik pas rond 01.00 allemaal thuis. Het was een geslaagde reis; dat zeg ik elk jaar, maar het is ook elk jaar zo. Meestal hebben we een leuke groep leerlingen mee (al was de groep van 2 jaar geleden met de kennis van nu misschien iets minder leuk), meestal is het weer goed (met uitzondering van vorig jaar, toen we meerdere keren drijfnat zijn geregend), meestal eten we lekker (want het is echt niet zo dat iedereen in Rome (even) goed kan koken, en dan is er al met al weinig reden om te klagen. Ik ben ervan overtuigd dat het geheim voor een succesvolle Romereis voor docenten ligt in het streven ervoor te zorgen dat je elk jaar iets nieuws doet, of iets anders, zodat je nooit een hele reis op de automatische piloot doet. En ook dat is dit jaar gelukt. Dit jaar was bijvoorbeeld het eerste jaar dat ik ben gaan sporten tijdens de spaarzame vrije momenten. Voor het eerst in jaren heb ik de Galleria Borghese niet van binnen gezien, want we hadden teveel begeleiders en ik moest nog iets voorbereiden voor de dag erna.

rome1Het was voor mij ook de eerste keer dat ik het Palazzo Barberini bezocht: daar was ik nog nooit geweest, want hij stond niet op het programma voor iedereen, en meestal vervul ik in het keuzeprogramma een rol. Maar dit jaar niet, dus ik kon bij K en R aansluiten en genieten van de rondleiding langs de Caravaggio’s en de Raphaels en nog veel meer moois die door K verzorgd werd. En we hebben met zijn drieën een kunstwerk nagespeeld, volwassen als we zijn, en dat leverde een mooie foto op (gemaakt door Sofie).  Deze week heb ik, anders dan andere jaren, een pizza gegeten, een zalige volkoren pizza tonno, en een aantal uiterst smakelijke borden pasta (gek genoeg een voordeel van Personal Body Plan, want op zich mag ik alles, maar dan met mate). Collega U was voor het eerst aan het team toegevoegd, en hij mag een aanwinst heten, en we hebben voor het eerst een leerling in Rome moeten achterlaten (Peter mocht niet vliegen met een oorontsteking, dus die moest met de trein). Het is ook het eerste jaar dat ik me kan herinneren dat er niemand gerold is, en dat collega S een volledige aflaat heeft geregeld door door alle 4 de Portae Sanctae te gaan. Maar waarschijnlijk zal ik me deze Romereis herinneren als de reis waarop ik bij de vlucht terug naar Nederland in de cockpit mocht zitten bij het opstijgen (de piloot is getrouwd met een van de charmante biologes die we mee hadden). Want zoiets zal ik waarschijnlijk nooit meer meemaken. Hoe dan ook: ik heb vanaf nu ongeveer een jaar om me te verheugen op nog meer nieuwe ervaringen.

vliegtuig