Helden,  In memoriam,  Muziek

In memoriam

In 2008 zijn M en ik op het Westergasterrein naar een concert van Leonard Cohen geweest. Het was prachtig. Hij was heel goed bij stem, zong de nummers die we wilden horen, en tussen de liedjes door sprak hij ons met zijn schitterende bromstem toe. We vonden het concert zo schitterend dat we zijn Nederlandse optredens na 2008 aan ons voorbij hebben laten gaan: we waren bang dat een tweede concert minder goed zou zijn dan het eerste, waardoor de herinnering aan de eerste misschien verpest zou worden, of dat het tweede concert even goed zou zijn als het eerste, waardoor de eerste minder uniek zou zijn. Dat een tweede concert beter zou zijn dan dat concert in 2008 was gewoon niet mogelijk. Volmaakt.

leonard

M en ik hebben allebei onze eigen artiesten de relatie in gebracht (M Lou Reed, ik Elvis Costello), maar van Ome Leonard waren we allebei al fan toen we wat met elkaar kregen, al had M meer platen van hem dan ik. We hebben samen onze collectie snel uitgebreid, zodat we in elk geval zijn oude werk compleet hadden. De latere cd’s hebben we nooit meer gekocht, maar ik heb ze wel geluisterd en het maakte me niet eens zoveel uit dat ik die minder goed vond dan platen als Songs of Love and Hate of Death of a Ladies’ Man. M wil dat The Guests gespeeld wordt als de mensen binnenkomen op zijn begrafenis. Ik kan na ongeveer 10.000 keer luisteren nog steeds genieten van Famous Blue Raincoat en het verhaal dat eigenlijk maar half verteld wordt. Bij alle covers van zijn werk kan ik niet anders dan denken dat het origineel altijd zo ontzettend veel beter is. Ja, ook Hallelujah. En als ik dan toch bezig ben: dat lied gaat heel erg over seks en heeft niks te zoeken op een Kerst-cd.

leonard2Meestal erger ik me wild als ik bij Starbucks mijn naam opgeef en ze maar gewoon iets op een beker knallen dat in de verte met de juiste spelling van Susannah te maken heeft. Vandaag heette ik Suzanne, en vandaag vond ik dat prima. Ik zou graag willen zeggen dat ik naar dat lied vernoemd ben, maar dat is niet zo. Leonard Cohen is niet de eerste van mijn helden die het hoofd heeft neergelegd, maar zijn overlijden heeft me wel erg geraakt, merk ik. Dat komt niet alleen door zijn prachtige oeuvre, maar ook doordat hij volgens mij echt een goed mens was. Als ik hem hoorde spreken, of in documentaires zag of interviews las, viel het me altijd op dat hij nooit iets lelijks zei. Ik luister voorlopig even niets anders dan Leonard Cohen. Maar dit filmpje kijk ik ook nog wel een paar keer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.