Piercing,  Tattoo

Gaten in mijn oor

Ik kan het citaat nergens meer vinden, maar ik weet zo goed als zeker dat het grote orakel Melanie Chisholm, ook wel bekend als voormalig Spice Girl Mel C., ooit gezegd heeft ‘My body is a canvas, not a kebab’, waarmee ze doelde op haar keuze om geen piercings en wel tattoos te nemen. Ik ben zelf niet zo van een bij voorbaat limitatieve benadering – je kan best allebei hebben, sterker nog, ik heb allebei. Ik heb drie tatoeages, waarvan er één een coverup is van een andere (want die was extreem lelijk) en inmiddels drie piercings. Alledrie in mijn linkeroor; verder heb ik in mijn rechteroorlel 2 extra gaatjes, naast de gaatjes in beide oorlellen die ik na lang zeuren mocht laten schieten toen ik een jaar of 11 was. Dat was nog een forse uitdaging, want ik wilde al heel lang oorbellen, maar mijn moeder had het vermoeden dat ik niet goed voor de ontsmetting van de gaatjes zou zorgen, dus ik moest eerst 6 weken lang (de precieze duur van het ontsmettingstraject) mijn kamer opgeruimd houden. Onhaalbare kaart natuurlijk – dat kan ik nog steeds niet, en anders dan een verwaarloosde oorlel gaat je kamer niet ineens een kloppend gevoel en een rivier van pus genereren als je hem een paar dagen niet opruimt. Na ongeveer 14 herstarten van de proefperiode heeft mijn moeder eieren voor haar geld gekozen en me meegenomen naar de stad, om de gaatjes waar ik zo lang van gedroomd had te laten schieten. Dat ging prima: het schieten deed eigenlijk geen pijn en ook daarna heb ik er weinig last van gehad, niet in de periode dat ik het 2x daags had moeten ontsmetten, en ook niet in de jaren erna, toen ik zoveel mogelijk goedkope rotzooi in mijn oren hing.

Rond mijn 24ste heb ik bij dezelfde prutser die eerder mijn lelijke tattoo had geappliceerd ook een tragus-piercing laten zetten; het zal niemand verbazen dat hij die ook niet helemaal goed geplaatst had, want hij heeft hem gewoon door de huid en niet door het kraakbeen gezet, maar dat is allemaal rechtgezet toen ik later zijn tattoo-blooper liet rectificeren. Bij Classic Ink & Mods (de enige locatie waar ik nog gepiercet of getatoeëerd wil worden) wierp het piercing-meisje één blik op mijn oor en zei ‘Dat gaan we even fixen’, en daarna heb ik lang met een zilverkleurig knopje precies midden in mijn tragus rondgelopen. Op zich niet zo’n handige plek overigens, want je kan dus geen oordopjes in, maar ik ben er altijd heel blij mee geweest. Aan het eind van het vorig schooljaar had ik ineens zin in meer piercings, dus ik ging weer naar Amsterdam en liet een mooi sieraad in mijn oorschelp plaatsen (een conch heet dat). De aardige Franse jongen die mij piercete legde mij uitgebreid uit hoe ik ervoor moest zorgen – tegenwoordig doen we dat met zout water, waarbij je hebt makkelijkst gewoon neusspray kan gebruiken, en toen ik terugkwam voor nog een piercing plaatste hij die met heel veel gemak. Ik heb nu dus een boel gaten in mijn oor, volledig ontstekingsvrij (niet dat ik dat verdien, want ik ben natuurlijk weer slordig met ontsmetten geweest) en ik ben vooral heel erg tevreden met het resultaat. Nu weer even gaan nadenken over mijn volgende tattoo…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.