Computer,  Gezeur,  Netflix,  Podcast

Baaldag

Het begon vrijdag allemaal heel erg goed. Ik was op tijd opgestaan en was er zowaar in geslaagd om niet meteen na het zetten van de thee een spelletje op mijn telefoon te gan spelen en zo het eerste halfuur van mijn dag te verkloten – sterker nog, ik ging aan de laptop zitten, deed mijn financiële administratie, werkte de mail in de verschillende inboxen weg (inbox zero blijft een van de meest rustgevende mental states die ik kan bereiken). Dat er in een van mijn inboxen een mail zat waar ik eigenlijk niet zo heel gelukkig over was, deed me ook verrassend weinig; ik had een tijdje terug een herzien voorstel voor een boek dat ik graag wil schrijven naar een agent gestuurd, en hij was nog steeds niet enthousiast. In plaats van te denken ‘zie je wel, ik kan niks, niemand wil mijn boek lezen’, dacht ik ‘ik heb geen toestemming nodig om te schrijven, ik ga gewoon door en een agent zoek ik later wel’, zodat ik hem een prima sportief antwoord kon sturen. Daarna pakte ik mijn tas in. Ik had namelijk een afspraak met Liang, met wie ik de tweede aflevering van de Gave Wijven Podcast zou gaan opnemen, en daarna ging ik trainen. Dat betekende dat ik niet zomaar even een handdoek en een drinkflesje in mijn tas kon pleuren; ook mijn laptop, mijn microfoon en niet te vergeten het kabeltje moest mee. De podcast die ik heb opgenomen was superleuk en het trainen ging prima. En aan het eind van de dag had ik met Lianne een champagnedate, om te vieren dat we onze WSET2 hadden gehaald en dat we gewoon awesome zijn. Een gouden dag dus.

Maar toen veranderde alles in poep. Althans, eigenlijk veranderde er maar één in poep, want na ongeveer 10 minuten podcast editen kreeg ik een popup op mijn scherm: ‘audiofile not found’, en waar ik oorspronkelijk dacht dat ik hem zelf wel kon vinden als ik een beetje mijn best deed om hem te zoeken, bleek dat hij ‘not found’ was omdat hij gewoon helemaal weg was. Na een portie stevig vloeken heb ik Liang geappt om te vragen of we een nieuwe afspraak konden maken om dezelfde podcast nog een keer op te nemen, en ondanks haar lieve en positieve reactie, was mijn stemming voor de rest van de dag verkloot. Ik had nog meer dingen op mijn to do list staan voor de dag, maar daar had ik dus gelijk de kracht niet meer voor. Bovendien waren dat allemaal schrijfactiviteiten, en voelde ik me door het mislukken van de podcast meteen een mislukking in het algemeen, want niet alleen was ik niet in staat om een audiobestand te bewerken, maar de gedachte ‘zie je wel, ik kan niks, niemand wil mijn boek lezen’ drong zich ineens tamelijk dringend aan me op. Ik heb gekozen voor het enige wat voor mij werkt als de dag toch al reddeloos verloren is: alle activiteiten afschrijven en doorschuiven naar morgen, en lekker een middagje kniezen. Ik heb 3 afleveringen Jessica Jones gekeken op Netflix, wat erg hielp – als je je zelf overspoeld voelt door gevoelens van machteloosheid en slachtofferschap, dan is het best lekker om een powerchick 7 kleuren stront uit allerlei bad guys te zien timmeren. Zo was ik weer helemaal klaar voor de champagnedate – en om de volgende dag weer stevig aan de slag te gaan. Met frisse moed!

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.