Corona,  Corona-diaries,  Dingen anders doen,  No shopping,  Shoppen,  Winkelen

De behoefte achter de behoefte

Omdat ik in het kader van mijn ‘Dingen anders doen’-project een gedragsverandering wil instigeren die ertoe zal leiden dat ik minder ga shoppen, leek het me wel een goed idee om mijn huidige gedrag eens even onder de loep te nemen. Want ik shop namelijk heel veel, en echt niet omdat ik iets nodig heb. Nou ja, soms heb ik echt iets nodig, bijvoorbeeld als mijn deodorant op is, of ik alleen maar uitgedroogde klonten zwarte mascara uit het potje kan trekken, of als de hak van de pumps die een basisonderdeel van mijn garderobe afbreekt, maar verder is ‘nodig’ natuurlijk een rekbaar begrip. Ik denk dan dat ik iets nodig heb, maar als ik eerlijk ben moet ik constateren dat er vaak achter de behoefte aan een nieuwe jurk, schoenen, tas of eyeliner een andere behoefte zit. Ik vermoed dat ik er, zolang ik die behoefte, die natuurlijk de echte behoefte is, niet onder ogen zie, niet zo heel makkelijk in zal slagen om minder random dingen te kopen. De eerste vraag die ik in dat kader aan de orde zou kunnen stellen is ‘Wat voel ik als ik ga shoppen?’ en het antwoord daarop is eigenlijk nooit ‘de bittere noodzaak om een nieuwe broek te bezitten’. Het is meestal frustratie (ik heb een kutdag dus ik mag iets nieuws), boosheid (ik ben de enige die voor mij kan zorgen), onzekerheid (ik voel me lelijk dus ik moet dat verhullen in iets moois) of spanning (ik moet iets doen dat ik eng vind en dat gaat het beste in een nieuw harnas). Soms is het iets anders, zoals de behoefte om naar mooie kleding te kijken – maar om die mooie kleren dan meteen in het mandje te gooien en af te rekenen is niet heel handig.

Even voor de duidelijkheid: ik kom niet financieel in de problemen door mijn shopgedrag, want ik heb genoeg geld en ik ga er volwassen mee om. Maar dat wil niet zeggen dat volwassen met mijn geld omgaan hetzelfde is als volwassen met mijn emoties omgaan, en dat doe ik als ik bovenstaand lijstje van redenen om iets te kopen natuurlijk niet. Als ik echt aan de slag wil met mijn shopgedrag, zal ik ook aan de slag moeten met mijn copingsmechanismen. Om te beginnen heb ik alvast zoveel mogelijk triggers verwijderd door me af te melden voor iedere nieuwsbrief die in mijn inbox verschijnt. Elke keer als ik ook maar een beetje kwetsbaar ben en er een nieuwsbrief van een winkel binnenkomt, voelt dat als een reddingsboei, en die grijp ik natuurlijk met beide handen aan. Ik heb me inmiddels afgemeld voor 21 nieuwsbrieven, en in het geval van 3 nieuwsbrieven deed het een beetje pijn, maar de websites van de Bijenkorf, Hush en LaDress weet ik heus wel te vinden. In overleg met Lianne heb ik 2 afleidingsmanoeuvres bedacht: als ik iets wil kopen moet ik eerst 3 geweldige outfits verzinnen met dingen die ik al heb* en ik ga werken aan een lijst met daarop 10 kledingstukken die ik echt graag wil hebben. Voor die items ga ik sparen en dat zijn de enige items** die ik mag kopen. En ik ga wat modetijdschriften in huis halen, want als ik mooie kleren wil zien, is het beter om dat in een setting te doen waarin ik niet meteen tot aanschaf mag overgaan. Ik begin met een 30 day challenge, en als dat bevalt, ga ik daarna een 100 day challenge doen. Ik heb er zowaar zin in!

* Dit gaat iets makkelijker in de periode dat ik toch thuis zit vanwege de lockdown – als ik weer naar school mag, wordt het lastig om even in mijn kast te duiken en in mijn eigen collectie te winkelen, maar de 30 day challenge (die gisteren is ingegaan overigens) red ik prima binnen de periode dat ik thuis moet blijven. Daarna zal ik een andere afleidingsmanoeuvre verzinnen. Misschien iets met leerlingen uitschelden.
** En de dingen die tot mijn basisuitrusting behoren: als mijn zwarte Marlies Dekkers het op dag 3 begeeft, ga ik echt niet 97 dagen met losse boobage lopen. Het moet wel een beetje leuk blijven.

2 Comments

  • des

    ik ken het “probleem” en schreef er een stukje over na mijn 3 maanden no buy https://medium.com/@desbz/minder-kopen-d2c61cead945

    die lockdown helpt trouwens helemaal niet, ik verveel me, ik heb zin in iets leuks, iets nieuws, dus huppa weer even wat bestellen.

    Ik moet het niet gaan overdrijven, tot nu toe valt het mee, maar ik word soms wel een beetje moe van mezelf. dat ik denk jeetje Des, heb je nu echt weer een zwart wit gestreept truitje nodig?? werkelijk??

  • Susannah

    Ik heb dat met zwarte jurkjes – ik heb er denk ik wel 10 en elke keer denk ik ‘Oooh deze heb ik nog niet’, alsof iemand dat ooit gaat zien…
    Ik heb ooit een JAAR niks gekocht, ik kan me amper voorstellen of ik dat weer zou kunnen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.