Corona,  Corona-diaries,  Kinderen

De mooiste beer van de wereld

Michel en ik hebben geen kinderen. Als ik dit vertel kijken mensen vaak een beetje moeilijk, omdat het natuurlijk helemaal niet duidelijk is of het een bewuste keuze is of of ik me jarenlang heb laten stuktrekken door allerlei IVF-behandelingen die nergens op uit zijn gelopen, maar in ons geval is het geen probleem. Michel heeft in het begin van onze relatie duidelijk gemaakt dat hij geen kinderen wil en ik dacht toen dat ik er pas mee zou zitten als zich ineens een kinderwens aandiende – en dat is nooit gebeurd. Ik ben helemaal dol op pubers, en een verse baby kan ik ook waarderen, maar ik vind het vooral heel fijn als ze aan het eind van de dag met iemand anders mee naar huis gaan. Nu al die mensen die het wel een leuk idee leek om zich voort te planten, want ach, ze zitten toch het grootste deel van de dag op school, door corona gedwongen wordt om 24 uur per dag met het nageslacht door te brengen ontstaan allerlei initiatieven om de koters te entertainen. Want de docenten doen hun best, maar er is een grens aan wat thuisonderwijs vermag. Dus nu wordt heel Nederland opgeroepen om een beer achter het raam te zetten – dan kunnen de kinderen die gelucht moeten worden op berenjacht. Tijdens hun dagelijkse wandeling gaan ze dan bij iedereen kijken of ze een beetje aardige mensen zijn en een beer in de etalage hebben, of zure chagrijnen die niet willen dat kinderen nog een beetje vrolijkheid hebben.

Nou ben ik op het moment soms best wel een zure chagrijn, maar dit vind ik een leuk initiatief. Voor de kleintjes, maar ook voor mezelf, want als ik aan het hardlopen ben, ga ik ook op berenjacht. En dan moet ik natuurlijk zelf ook meedoen. Maar ja, kinderloze mensen verzuipen niet in de teddyberen. Ik heb er welgeteld 1, maar dat is dan wel de mooiste beer van de wereld. Hij heet Smoky (want hij is grijs en Engels is mijn eerste taal) en ik heb hem al zo lang als ik leef. Toen ik bijna 22 jaar geleden bij mijn vorige vriend, ook wel bekend als de psycho-ex, vertrok, had ik twee dingen bij me: mijn tandenborstel en mijn beer. Op zich woont Smoky in de slaapkamer, waar hij op een plank staat (ik ga natuurlijk niet met een beer in bed liggen, ik ben niet kinds), en daar zou hij zijn blijven staan tot we ooit verhuizen en hij meegaat naar de nieuwe slaapkamer. Alleen nu staat hij even een paar weken beneden in de vensterbank. Want als er kinderen op zoek gaan naar beren, kan ik ze de mooiste beer van de wereld niet misgunnen. Het is misschien niet de meest spectaculaire beer, maar ik hoop dat ze hem kunnen waarderen en dat ze zelf ook een beer hebben die ooit, als ze zelf veel te oud zijn om in het openbaar te vertellen dat ze van hun beer houden, zich toch niet zullen schamen voor hun knuffel.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.