Corona,  Corona-diaries,  Gezeur

Vierkante ogen

Ik heb de laatste paar dagen eigenlijk doorlopend hoofdpijn. In deze tijden van COVID denk ik dan dus gelijk dat ik ondanks alle maatregelen waar ik me keurig aan houd toch besmet ben geraakt, want hoofdpijn is een van de symptomen (bij lange na niet het belangrijkste symptoom, en ik hoest niet en ik heb helemaal geen koorts of wat dan ook), wat natuurlijk bijdraagt aan de spanning, waardoor de kans dat mijn hoofdpijn afneemt zo’n beetje tot nul gereduceerd wordt. En bovendien: ik ben helemaal nergens mee besmet. Dat weet ik best, want als ik even drie minuten logisch nadenk, is het apert duidelijk waarom ik hoofdpijn heb. Dat komt namelijk doordat ik van de 17 uur waarop ik wakker breng er ongeveer 14 achter een scherm doorbreng. Ik zit de hele dag achter mijn laptop, les te geven in een livestream, materiaal te maken, iets voor te bereiden, na te kijken, mails te schrijven, te bloggen, aan mijn podcast te werken, gemeenteraadsdiscussies te voeren via WhatsApp of Office Teams, of online te shoppen omdat ik er niet meer tegen kan en mezelf wil belonen omdat ik het weer een dag heb volgehouden. Tussendoor check ik Instagram op mijn telefoon, en er is nog altijd Lily’s Garden (het spel dat door Satan mijn kant op is gestuurd om mijn effectiviteit finaal naar de getver te helpen). En ‘s avonds gaat de tv aan, voor de vaste reeks journaals en actualiteitenprogramma’s. Voor sport pak ik een app op mijn iPad erbij.

De enige schermpauze die ik heb is als ik hardloop, boodschappen doe of kook. En dat is natuurlijk helemaal niet goed voor me. Ik heb toch al de neiging om overprikkeld te raken, en dat is al een paar dagen aan de hand – als ik de ‘ping’ van mijn mail hoor is mijn eerste gedachte ‘wie wil er nu weer wat van me?’ en ik ben gestopt met de telefoon opnemen als ik gebeld word, omdat ik oprecht angstig word bij de gedachte dat ik ook nog met iemand zou moeten bellen. Bovendien zijn mijn ogen niet zo goed als ik denk. Ik heb geïnvesteerd in een bril met speciale filter voor kneuzen die de hele dag achter de computer zitten, maar opzetten, ho maar. Dus nu heb ik hoofdpijn, door de combinatie van veel te veel schermtijd, een opgejaagd gevoel door al die online communicatie en domme ijdelheid, omdat ik gewoon mijn bril niet opzet. Dus ik heb met ingang van vandaag een paar dingen veranderd: ik ben tot de lunch online, met mijn bril op mijn kop en ik doe dan al mijn werk achter de computer. En dan ga ik een paar uur weg van alle apparatuur. Aan het eind van de dag schrijf ik mijn blog en handel ik alle communicatie af van mensen die in de tussentijd iets van me hebben gewild. Ik moet het namelijk wel tot en met 28 april volhouden – en daarna misschien ook niet meteen instorten tot een zielig hoopje mens. En ach, zo slecht staat die bril me niet eens.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.