Corona,  Corona-diaries

Het nieuwe normaal

Morgen is er weer een persconferentie. Sterker nog: morgen is DE persconferentie, waarin de minister-president ons zal vertellen wat er na 28 april gaat gebeuren. Nu we niets anders te doen hebben, is het de nationale hobby om te speculeren over de inhoud van de persconferentie – gaan de scholen weer open, mogen we weer naar de horeca, wanneer begint het culturele leven in de bioscopen, theaters en musea weer? De verschillende sectoren zijn ook al druk aan de slag met manieren verzinnen waarop het een en ander toch mogelijk zal zijn. Zo zag ik vandaag in de stad dat er al wat meer winkels open zijn, met een bordje bij de deur waarop staat hoeveel mensen naar binnen mogen, dus dat is hoopgevend. De cafés in Leiden hebben volgens mij allemaal hun interieur grondig schoongemaakt en de tafels gelakt, maar ja, er is natuurlijk een bovengrens aan hoe lang je van de nood een deugd kunt maken, en dan zul je op een gegeven moment ook wel weer wat gasten moeten kunnen ontvangen. Dat gaat, vrees ik wel even duren, en als ik dan toch aan het vermelden ben waar ik bang voor ben is dat het verlengen van de geen-evenementen-of-grote-bijeenkomsten-tot-1-juno-regel van Grapperhaus mij 2 concerten die ik nog voor juni in de agenda heb staan zal kosten. Inmiddels heb ik zin om een willekeurig museum te mailen en €100 te bieden om er een uurtje in rond te mogen lopen – zo krijg ik mijn kick en kan er geen besmetting van wie dan ook plaatsvinden. En als ik plechtig beloof niet aan de kunst te likken, hoeft er geeneens een suppoost bij.

Maar ik denk dat de inhoud van de persconferentie vooral betrekking zal hebben op het feit dat wat we inmiddels als het nieuwe normaal zijn gaan zien nog wel even zal duren. Dus geen museum, geen terrasjes, geen bioscopen. Ik begrijp dat veel ouders willen dat de scholen weer opengaan, maar ik zie zelf niet in hoe dat uitvoerbaar is. En het plan van de onderwijsraad om ons eerder aan de zomervakantie te laten beginnen en dan ook eerder terug te gaan lijkt me typisch een plan van een groep mensen die te lang niet meer voor de klas staat – ik heb zelf heel weinig zin om 6 weken waarin we niets kunnen doen en nergens heen mogen vakantie te hebben om dan, als het openbare leven weer wordt vrijgegeven, voor de klas te gaan staan. Dan kunnen we nog beter juist langer doorgaan met thuis onderwijs geven, want dan kunnen we misschien in het najaar wat langer vakantie nemen en van de wereld genieten. Ik ben inmiddels wel gewend aan mijn nieuwe normaal: ik sta op, zit vijf uur achter de laptop te werken, ga boodschappen doen, sporten, chillen (met mijn streaming diensten) en vaak heb ik ‘s avonds nog wel iets in de online wereld. Tussendoor eet ik lekkere dingen, want ik heb alle rust om te koken – voor de matcha pannenkoeken van vanochtend had ik in het oude normaal geen tijd, laat staan energie, nu wel. Ik zal niet beweren dat dit leven beter is dan het echte leven, maar ik houd het best vol. Ik hoop dat het kabinet een verstandige beslissing neemt, en als ik dan een nog nieuwer normaal voor mezelf moet invullen, komt dat ook wel goed!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.