Corona,  Corona-diaries,  Cursus,  Uitstelgedrag

Beloningen

Twee weken geleden ben ik begonnen aan de ‘Uitstelgedrag UIT’-training van Cynthia Schultz. Op zich is uitstelgedrag niet het grootste probleem waar ik mezelf voor gesteld zie, want ik doe alles op mijn to-do-list, en meestal ruim op tijd, maar ik heb soms wel het gevoel dat ik kleine taakjes doe om grote taken te vermijden. Dus dat ik heel tevreden met mezelf ben omdat ik alles op mijn to-do-list doe, en meestal ruim op tijd, terwijl ik er doorlopend stevig van baal dat ik geen tijd, energie en inspiratie heb om een boek te schrijven. Als ik eerlijk ben, moet ik bekennen dat mijn uitstelgedrag zich meestal manifesteert in het doen van andere dingen die ik ook moet doen, en daarmee krijg ik het dus voor elkaar om tegelijkertijd enorm effectief en een gigantische faler te zijn. Het is een talent, mensen. Maar goed, ik maak op het moment met veel plezier twee keer per week ongeveer een uurtje vrij (dat kan makkelijk, want niet naar school gaan vanwege corona levert mij ongeveer 7 uur per week die ik niet in het openbaar vervoer zit op) om aan mijn online cursus te werken, en het bevalt erg goed. ‘Uitstelgedrag UIT’ bestaat uit 8 lessen, waarvan er een heel lang is, met steeds een filmpje en dan oefeningen in het werkboek. Ik kijk eerst het filmpje zonder aantekeningen te maken, dan kijk ik het nog een keer en schrijf ik dingen op in mijn nieuwe lievelingsnotitieboekje en dan ga ik de oefeningen uit het werkboek maken. En dan mag ik een beloning.

Al in de eerste les heb ik geleerd dat ik na het voltooien van een les mezelf een beloning mag geven. Het schijnt dat het plaatsen van een vinkje in een hokje zich fysiek al als een beloning manifesteert, maar omdat ik een lijstjesfreak ben, krijg ik daar geen kick meer van. Cynthia stelt verder nog voor: een aflevering van je favoriete serie kijken, even lezen, een lekker kopje koffie drinken of iets lekkers eten. Dat laatste is in mijn geval niet verstandig, want ik heb mezelf af moeten leren om eten te zien als een beloning. Ik ben namelijk geen hond, maar het achterliggende probleem is dat ik heel lang de neiging heb gehad om al mijn emoties te kanaliseren in mezelf wel of niet laten eten (iets te vieren = eten, zielig zijn = eten, boos zijn op mezelf = niet eten, in de spiegel kijken en niet blij zijn met wat ik zie = niet eten) en ik ben juist zo trots dat ik dat nu achter me heb gelaten. Maar er is ruimte zat voor beloningen, hoor, ik ben inmiddels op de helft van de cursus en ik heb mezelf getrakteerd op een paar bruisballen en een maskertje van Lush. Als ik de cursus af heb, ga ik een fles champagne kopen en samen met Michel opdrinken. Als ik de tussenliggende lessen af heb ga ik inderdaad even lezen of een serie kijken. Ik ben alweer aan het kijken naar de volgende online cursus die ik zou kunnen volgen – maar misschien is dat op zichzelf al uitstelgedrag. Misschien moet ik gewoon een keer aan dat boek beginnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.