Corona,  Corona-diaries,  Kunst,  Museum,  Thuismuseum

Ons museum: Boijmans boeket

Omdat we niet meer naar musea kunnen, zijn veel musea op het moment aangewezen op online presentatie van hun collectie. Ik vind dat enerzijds fijn, want nu kan ik nog steeds naar kunst kijken, maar anderzijds helemaal niet fijn, want ik heb helemaal geen zin om online naar kunst te kijken – ik wacht eigenlijk liever tot ik weer lekker met mijn museumkaart kan wapperen. Ik kies er dus voor om geen gebruik te maken van het online aanbod van musea waar ik als de corona-crisis voorbij is gewoon heen kan gaan, en wel te kijken bij musea die ik voorlopig niet of überhaupt nooit ga bezoeken (ik zie mezelf nog niet zo snel in Sao Paolo lopen, maar de website van het MASP ziet er prachtig uit). Maar Michel en ik hebben hier in huis ook nog wel een paar kunstobjecten, dus voor de mensen die het wel fijn vinden om online cultuur te halen presenteer ik nu de collectie Buijs-Herman.

Naast onze televisie staat een zwart vilten boeket bloemen in een zwarte vilten vaas. Het ziet eruit als de schaduw van een boeket bloemen, en ik vind het prachtig. Zeker sinds we onze totaal zwarte katten Lou en Maus hebben, want die zien er dan weer uit als schaduwen van poezen, en als je kat bij je kunst past, ben je misschien wel next level verzamelaar. Het boeket dient ook een praktisch doel, want er moet iets naast de televisie staan (al is het alleen al omdat ik ieder leeg oppervlak vul met troep, en alleen zorgen dat een oppervlak niet leeg is helpt om dat te voorkomen), maar ik maak alle planten dood en ik hou niet zo van bossen bloemen. Ik vind het ergens een onprettige gedachte om levende dingen af te knippen, ze mee naar huis te nemen en ze dan binnen langzaam verder te laten doodgaan, en als je een bos bloemen eenmaal zo gezien hebt, wordt het moeilijk om er anders naar te kijken. Nee, dan het zwarte vilten boeket. Dat verandert nooit. Nou ja, als je het vergeet af te stoffen wordt het langzaam grijs, maar dat blijkt een onomkeerbaar proces.
Dit boeket is gemaakt door Wandschappen, een Nederlandse design-combinatie, gevestigd in Rotterdam. Nicole Driessens en Ivo van den Baar maken meer van dit soort objecten, nog veel groter en ook nog veel kleurrijker, en ik was al een paar keer eerder werk van ze tegengekomen. Ik kwam een tijd lang nogal veel in Rotterdam, omdat Bas daar woonde en ik vaak bij hem langs ging, en dan ook nog even een yoga-les volgde of een museum bezocht. Of beide. Zo ook op 15 mei 2013, want ‘s avonds had ik afgesproken met Michel om samen met hem en Adriaan (destijds een van zijn paranimfen) het tienjarig jubileum van zijn promotie te vieren bij FG Restaurant, en in de middag heb ik eerst de tentoonstelling ‘Home Made’ (over ambacht) in Boijmans bezocht. Het bleek mogelijk om dit boeket, dat deel uitmaakte van de opstelling, ook daadwerkelijk aan te schaffen, en kennelijk was ik qua overtuigingskracht in topvorm, want een beetje mailboxarcheologie wijst uit dat ik op 16 mei een bestelling heb geplaatst bij Wandschappen. Ik vermoed dat het Boijmans-boeket, want zo heet het officieel, van alles wat we in huis hebben staan, het kunstwerk is dat ik op het moment het vaakst zie, omdat het naast de televisie staat, maar eigenlijk zou ik het iets meer status willen gunnen. Misschien dat ik een keer de tv niet aanzet en dan gewoon naar mijn zwarte vaas met dito bloemen ga zitten kijken. Dat verdient hij wel.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.