Boek,  Schrijven

Het begin van iets moois

Het fijne, en tegelijkertijd ook het niet-fijne, van aan de grote klok hangen dat ik een boek wilt schrijven, is dat ik het door het aan de grote klok te hangen ook een beetje echter heb gemaakt. Althans, zo voelt het. Er waren wel al mensen die wisten dat ik een boek wil schrijven, omdat ik er in selecte gezelschappen en op deze blog nogal veel over zeur, maar nu ik heb medegedeeld dat ik het echt ga doen, zal ik ook wel moeten. Hoe meer mensen het weten, hoe meer mensen er getuige van zijn als ik faal, en als ik ergens een hekel aan heb, is het wel in het openbaar op mijn smoel gaan. En dus heb ik laatst, onder invloed van de ‘Uitstelgedrag UIT’ training, van een doel een plan gemaakt, compleet met deadlines aan mezelf en een streefeinddatum. Tot mijn eigen hilariteit overigens, want hoewel ik nu een excelbestand heb waarin staat dat ik op 1 maart 2021 mijn boek naar mijn uitgever ga sturen, heb ik helemaal geen uitgever (al zou het op zich wel kunnen lukken, want in hetzelfde excelbestand staat ook een datum waarop ik mijn zoektocht naar een uitgever begin), dus misschien sta ik op 1 maart 2021 15 kopietjes bij de copyshop te draaien, maar wie weet. Het is een fijn gevoel dat ik allerlei kleine stappen heb gepland die uiteindelijk zullen leiden tot de glorieuze boekpresentatie met veel tranen en champagne. Die presentatie staat overigens nog niet in het excelbestand – volgens mij zijn er mensen bij mijn vooralsnog fictieve uitgever die dat soort dingen plannen en regelen, dat hoef ik niet te doen.

Hoe dan ook ben ik vorig weekend begonnen, met een brainstorm over de verschillende onderwerpen waar ik over zou kunnen schrijven. Dat heeft geleid tot ideeën voor vooralsnog 7 à 8 hoofdstukken, en als ieder hoofdstuk ongeveer 7500 woorden heeft, en ik zet er een inleiding voor en een afsluitend hoofdstuk achter, heb ik een prima word count gegenereerd. Van de corona-diaries heb ik geleerd dat ik zonder al te veel drama 500 woorden per dag kan genereren, dus dat heb ik voor de komende weken ingepland – nou ja, geen 3500 woorden per week, maar 3000, want een mens wil weleens een dagje vrij, of gewoon even niet schrijven. Ik heb ruim de tijd ingeruimd voor correcties, want ik kan slordig zijn en Michel haalt altijd overal minstens 3 taalfouten uit, en bovendien neem ik doorlopend anderen de maat voor hun taalfouten, dus ik zal met een perfect foutloos boek moeten komen, anders zal de toorn van iedereen die ik recht in zijn smoel heb uitgelachen voor ‘ik wordt’ mij met pek en veren wegjagen van mijn boekpresentatie. Vandaag heb ik dan weer een brainstorm en een concreet plan gemaakt voor wat nu ‘hoofdstuk 1’ heet en wat waarschijnlijk uiteindelijk ‘Is dit de droom?’ zal heten. Volgens mijn eigen plan zal ik deze week maar liefst 1000 echte woorden aan dit hoofdstuk schrijven; dat is misschien niet veel, maar voor mijn gevoel wel het begin van iets moois!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.