Boeken,  Fiets,  Wielrennen

The MAWIL strikes back

De eerste en het tweede rit die ik op mijn nieuwe fiets heb gemaakt, maakte ik samen met Michel. Gezellige fietstochtjes samen waren zeker een deel van het plan, maar ik had er ook heel veel zin in om alleen te gaan fietsen – lekker aan het eind of het begin van de dag ongeveer anderhalf uur op pad, met als enige gezelschap de gedachten in mijn hoofd. Daar heb ik er meestal wel genoeg van, en die zijn er doorgaans bij gebaat als ik even wat afstand neem. Zondag ben ik dus in mijn eentje gaan fietsen. Ik had een rondje gejat van iemand op Strava, rond de Kaag, van ongeveer 30 kilometer, dus dat zou in anderhalf uur gepiept moeten zijn. Ik had daarbij natuurlijk niet gerekend met een aantal essentiële factoren: mijn totale gebrek aan richtingsgevoel in combinatie met mijn enorme arrogantie, die er in dit geval toe leidde dat ik de route niet echt goed van tevoren had uitgedacht en al na een kilometer of vier finaal verkeerd reed, waardoor ik de toeristische route door het centrum van Sassenheim heb gereden. Daar is natuurlijk helemaal niets pittoresks aan, dus dat was al behoorlijk kansloos, en toen ik een herstelpoging ondernam heb ik daarna nog een fout gemaakt en een heel stuk van de Haarlemmermeer gezien dat ik ook heel goed had kunnen missen in mijn leven. Maar daarna kwam het goed en ik bleek al met al maar een detour van zes kilometer te hebben gemaakt, dus dat viel nog wel mee.

Gisteren ging het rondje in de herkansing: ik had nu wel van tevoren op de fietskaarten van Michel gekeken en een notitie op mijn telefoon gemaakt van de ANWB-fietsknooppunten in de goede volgorde. Echte wielrenners schijnen die getallen op hun arm te schrijven, maar door mijn familiegeschiedenis heb ik bij getallen op mijn arm een heel ongunstige associatie, dus voor mij werkt een notitie prima. Bovendien durf ik nog niet te drinken terwijl ik fiets, dus als ik stop voor een slokje kan ik even checken of het nog wel goed gaat qua route. En ja, ik zal heus wel leren om waterinname en keihard door de polder racen te combineren, maar ik fiets ook nog gewoon op normale trappers in plaats van fancy inkliksystemen, dus ik ben nog lang niet uitgeleerd. Komt allemaal wel, maar ik bepaal het tempo. In dat kader ben ik tijdens rit 2 ook alleen maar ingehaald door 1 man op leeftijd en een heel snelle vrouw, en heb ik zelf op een gegeven moment een tweetal gasten op racefietsen ingehaald. Met het tempo zit het wel goed dus, en met de route ook, want ik ben 0 keer verkeerd gereden. Ik heb het wielrenboek dat ik heb gekocht (alles begint bij mij met een boek, ook een fysieke activiteit) en ik ben me aan het oriënteren op leuke fietskleding – er zijn ook wielrenjurkjes, en die moet ik hebben. Als ik toch een Middel Aged Woman In Lycra word, dan natuurlijk wel een stijlvolle. En morgen ga ik samen met Michel op een lange fietstocht, want het moet wel gezellig blijven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.