Corona,  Corona-diaries,  Gemeenteraad,  Leiden

Live vergaderen

Gisteren was er een raadsvergadering. Nou heb ik wel vaker een raadsvergadering, sterker nog, het was de tweede deze week, maar deze was bijzonder, omdat hij live was, en sinds de intelligente lockdown hebben we maar 1 andere live raadsvergadering gehad, in september, in museum Naturalis. Dat was de eerste van het raadsjaar, en het was de bedoeling dat we voorlopig alle raadsvergaderingen daar zouden doen, en de commissievergaderingen in het Hoogheemraadschap van Rijnland, want dat zijn locaties waarop we met 1,5 afstand van elkaar kunnen zitten, maar toen de maatregelen weer werden aangetrokken en we werden opgeroepen om zoveel mogelijk thuis te vergaderen, was het gedaan met de vergaderpret. Althans, niet met de vergaderpret als zodanig, maar wel met de vergaderpret in die zin dat we allemaal in dezelfde ruimte konden zitten, want van de Leidse gemeenteraad gingen zowel de commissievergaderingen als de raadsvergaderingen eind september weer online, en ook de fractievergadering doen we al tijden elke maandag via Teams. Op zich had het niet gehoeven, want democratische processen moeten gewoon door kunnen gaan, en als dat betekent dat we bij elkaar moeten komen om die processen uit te voeren, moet het, maar daar staat tegenover dat we een voorbeeldfunctie hebben, dat het natuurlijk idioot zou zijn als raadsleden elkaar zouden besmetten, en dat er tegenwoordig op ieder willekeurig moment wel iemand in quarantaine zit omdat hij of zij in de buurt van iemand is geweest die besmet is met corona of een vermoeden van besmetting heeft – dus al met al is online vergaderen gewoon een stukje praktischer.

Maar gisteren was het een andersoortige vergadering, want het was een vergadering die voor een groot deel besloten was, zozeer dat er nooit iets van wat er tijdens de vergadering is gezegd mag uitlekken (op straffe van een boete of zelfs een gevangenisstraf), en de beslotenheid van een vergadering kan alleen maar gegarandeerd worden als alle deelnemers in dezelfde ruimte zijn. Ik kan wel zeggen dat ik me hou aan de regels, maar het is lastig om te voorkomen dat ik er vervolgens voor kies om de livestream van de vergadering op een groot scherm uit te zenden en gezellig met de buren te delen.* Dus we waren allemaal weer eens ouderwets op het Hoogheemraadschap, maar verder was er niets ouderwets aan de procedure: we droegen mondkapjes, werden in drie groepen gesplitst, moesten ook verdeeld stemmen en na afloop van de vergadering mochten we op anderhalve meter afstand van elkaar in de kantine wachten – maar natuurlijk zonder drankje, hapje of andere vorm van gezelligheid, en dat terwijl er wel iets te vieren was, want de burgemeester van Leiden mag nog een termijn aanblijven. Wat ook nog bijzonder was aan de avond was dat veel raadsleden voor het eerst in tijden weer eens met meer dan twee of drie mensen bij elkaar waren – voor mij was dat tot voor kort volledig normaal, maar ik vond het fascinerend om te zien dat ze er bijna gestresst van werden. Maar nu kruipen we allemaal weer in onze lockdown-bubbels, en in het nieuwe jaar zien we elkaar weer vooral online. Want gelukkig gaat de democratie altijd door.

* Dat zou ik nooit doen overigens. En als ik het zou doen, zou het de buren ook geen reet interesseren.
De foto van de raadsvergadering in Naturalis heb ik van Sleutelstad gedownload.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.