Chocolade,  Corona,  Corona-diaries

Choco-activist

Ik heb een warme relatie met Tony’s Chocolonely. Die is lang geleden begonnen, toen Bas op dieet was en ergens had gelezen of gehoord dat pure chocolade goed was voor de gezondheid, zodat hij altijd een reep in een blauw papiertje bij zich had, waar ik dan ook een stukje van kreeg – want al heeft hij het dieet maar 10 minuten volgehouden, die chocola bleef, en toen hij tijdelijk naar Zuid-Afrika emigreerde liet hij voor mij 6 repen achter (wat het gemis niet kleiner, maar op zich wel draaglijker maakte). Sindsdien is er wat mij betreft maar een merk chocola voor me. Het is natuurlijk fantastisch dat het superverantwoorde chocola is, zodat ik bij elk stukje dat ik in mijn hoofd steek bijdraag aan een wereld zonder armoede, moderne slavernij en kinderarbeid, maar als ik eerlijk ben helpt het wel heel erg dat dat stukje dat ik in mijn hoofd steek ook zo lekker is. Ik ben vooral een sucker voor de limited editions, want ik vind het leuk als iets tijdelijk is, omdat ik er dan meer van geniet. De pure chocola met fudge en roze peper was een favoriet, maar ik denk vooral met weemoed terug aan de melkchocolade met popcorn en discodip en aan de melkchocolade met cola. En dan mag destijds de tijdelijkheid juist een factor zijn die die repen extra aantrekkelijk maakte, inmiddels zou ik er een lief ding voor over hebben om die smaken weer eens in mijn keukenkastje aan te mogen treffen.

Ik eet dus liever Tony’s dan andere chocola, en ik eet eigenlijk alleen maar repen als KitKat of Toblerone als iemand me er een toesteekt op een kwetsbaar moment (Francien wil weleens een rondje KitKat doen tijdens een raadsvergadering, en als je al uren geneuzel in de marge over spontane vegetatie zit aan te horen is zo’n reep een godsgeschenk). Maar onlangs kreeg ik mail van Tony over hun Sweet Solutions-collectie (inderdaad, limited editions, en inderdaad, ik sta op de mailinglist van Tony), die bestaat uit verantwoorde versies van ‘s lands favoriete trasy chocolate: de KitKat, de Toblerone, de Raider* en Ferrero Rocher. Ik heb natuurlijk gelijk zo’n set besteld – ik hoeft niet eens te betalen want ik was zo snel dat ik in aanmerking kwam voor een choco-activistenpakket – en terwijl ik wachtte op het pakket in de post heb ik vast de hele collectie bij Albert Heijn gekocht, want wachten is niet mijn sterke kant. Dat was maar goed ook, want die repen zijn in heel het land alweer uitverkocht, en ik heb ik elk geval van alle smaken 2 repen mogen bezitten. De nep-Twix is overigens mijn absolute favoriet – dus als iemand daar nog een voorraadje van heeft, hou ik me van harte aanbevolen!

* Ja, ik weet dat hij al heel lang Twix heet, maar ik vind het inmiddels gewoon leuk om oud te zijn. Laat me lekker. Een leerling vroeg me een keer ‘Mevrouw, heette een Mars ook al een Mars toen u jong was, of was het toen nog een Ares?’ en dat is de beste grap die een puber ooit gemaakt heeft.

2 Comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.